Ούλριχ Βιλαμόβιτς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ούλριχ Βιλαμόβιτς (1902)

Ο Ούλριχ Μαίλλεντορφ Βιλαμόβιτς (Ulrich von Wilamowitz Mðllendorf) (1848- 1931) ήταν Γερμανός φιλόλογος, κορυφαίος ερμηνευτής του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους του «ιστορικού θετικισμού». Δεν υπήρξε τομέας της φιλολογίας και της αρχαίας ιστορίας στον οποίο να μην άφησε τη σφραγίδα της μεγαλοφυίας και της μεθόδου του, που απέβλεπε σε μια καθολική και ιστορική κατανόηση της αρχαιότητας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Πόζεν της Πρωσίας (σημ. Ποζνάν Πολωνίας), σπούδασε στα πανεπιστήμια του Βερολίνου και της Βόννης, ήταν μαθητής και αργότερα γαμβρός του μεγάλου Τέοντορ Μόμσεν και δίδαξε στα πανεπιστήμια του Γκέτινγκεν και του Βερολίνου από το 1897. Ως μέλος της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών υπήρξε από τους οργανωτικούς συντελεστές στη έκδοση του «Σώματος των ελληνικών επιγραφών».[1]

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο όγκος της συγγραφικής εργασίας του είναι τεράστιος και διακρίνεται σε διάφορους τομείς:

Από τις μελέτες του για την αρχαία τραγωδία ξεχωρίζουν
  • Ηρακλής του Ευριπίδη, 1899
  • Ελληνικές τραγωδίες μεταφρασμένες, 1899
  • Τραγωδίες του Αισχύλου 1914
Για την ιστορία της φιλολογίας
  • Ιστορία της φιλολογίας, 1921
Για την ελληνική μετρική
  • Ελληνική στιχουργία, 1921
Για την κριτική ιστορία των κειμένων
  • Ιστορία των κειμένων των Ελλήνων λυρικών, 1900
Για την ελληνική γλώσσα
  • Ασιανισμός και Ελληνισμός, 1900
Για την ελληνική θρησκεία
  • Πίστη των Ελλήνων (1931-32)

Εξάλλου οι ομηρικές αναλύσεις του, Ομηρικές έρευνες, (1884), Ιλιάδα και Όμηρος (1916) και η Επιστροφή του Οδυσσεά (1927) αποτέλεσαν σημαντικά βήματα κατανόησης του ομηρικού ζητήματος, γιατί προχωρώντας πέρα από την ρομαντική αντίληψη μιας συλλογικής δημιουργίας, είχαν στόχο την ανακάλυψη ξεχωριστών ποιητών των επών.

Εξέδωσε επίσης κείμενα που ανακαλύφθηκαν σε παπύρους, από την Αθηναίων Πολιτεία (1893[2]) του Αριστοτέλη καθώς και αποσπάσματα του Καλλιμάχου. Ενδιαφέρουσα είναι και η αυτοβιογραφία του, με τίτλο Αναμνήσεις 1848 1914, η οποία εκδόθηκε το 1928.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. U.v.Wilamowitz-Moellendorff, Erinnerungen 1848-1914 (Λειψία 1928 )
  2. Wilamowitz-Moellendorff, U. von, Aristoteles und Athen, Βερολίνο, Weidmann, 1993, επανέκδ. ΑΓΡΑΣ ISBN 960-325-359-6

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • H. Patzer, Wilamowitz und die Klassische Philologie "Festschrift Dornseiff" 1953
  • Ούρλιχ φον Βιλαμόβιτς, Πλάτων, η ζωή και το έργο του, εκδ, ΚΑΚΤΟΣ, ISBN 960-382-664-2

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα