Θεωρία Λίντε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Θεωρία Λίντε ή Μοντέλο του σύμπαντος-φυσαλίδα είναι μια παραλλαγή του πληθωριστικού μοντέλου της Μεγάλης Έκρηξης, η οποία επιχειρεί να εξαλείψει ορισμένα προβληματικά σημεία του Κοσμολογικού Μοντέλου της Μεγάλης Έκρηξης.

Η θεωρία της της Μεγάλης Έκρηξης παρά τις πειραματικές της επιβεβαιώσεις αφήνει κάποια Φυσικά και Φιλοσοφικά ερωτήματα αναπάντητα, τα βασικότερα εκ των οποίων είναι:

  1. Προβλέπει ένα μικρότερο Σύμπαν από αυτό που υπάρχει σήμερα.
  2. Δεν εξηγεί την Κοσμολογική Αρχή αλλά την δέχεται αξιωματικά, πράγμα ασυμβίβαστο με την μαθηματική ανάλυση.
  3. Τι υπήρχε πριν; Πώς από το τίποτα προήλθαν τα πάντα;
  4. Γιατί ισχύουν οι συγκεκριμένοι φυσικοί νόμοι και όχι κάποιο άλλοι; γιατί για παράδειγμα ο χωρόχρονος είναι τετραδιάστατος;

Ο Αμερικάνος αστροφυσικός καθηγητής του ΜΙΤ Άλαν Γκουθ προσπάθησε να δώσει μια απάντηση στο πρώτο ερώτημα προσθέτοντας στην θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης την ιδέα ότι στην αρχή της δημιουργίας του Σύμπαντος η διαστολή γινόταν με ταχύτητα μεγαλύτερη από του φωτός.

Ο ρώσος φυσικός Αντρέι Λίντε διατύπωσε τη θεωρία ότι θα μπορούσαμε να έχουμε Διαστολή του Σύμπαντος χωρίς η προϋπόθεση της κοινής αρχής από σημείο μεγάλης πυκνότητας και θερμοκρασίας να είναι αναγκαία. Εξέφρασε την ιδέα ενός αυτοαναπαραγόμενου και διαστελλόμενου σύμπαντος το οποίο αναπτύσσεται σαν φράκταλ. Σχηματικά παρουσιάζει το Σύμπαν σαν φυσαλίδα που η οποιαδήποτε διαταραχή δημιουργεί νέα συμπαντική φυσαλίδα. Οι φυσαλίδες περιορίζονται αρχικά και ύστερα επεκτείνονται με ταχύτητες κοντά στην ταχύτητα του φωτός. Άρα στο μοντέλο αυτό το Σύμπαν μας, δεν είναι παρά μια φυσαλίδα σε ένα Υπερσύμπαν φυσαλίδων. Αυτή η θεωρία είναι γνωστή ως Θεωρία Λίντε.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]