Ηλιόδωρος (υπουργός)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Ηλιόδωρος εκδιώκεται από το Ναό, Gérard de Lairesse, 1674

Ο Ηλιόδωρος ήταν ένας από τους υπουργούς ή τους συμβούλους του βασιλιά των Σελευκιδών Σέλευκου Δ' του Φιλοπάτορος γύρω στο 175 π.Χ. Ο βασιλιάς βρισκόταν σε οικονομική στενότητα εξαιτίας των βαριών όρων που του επέβαλαν οι Ρωμαίοι μετά την υπογραφή της Ειρήνης της Απάμειας ( 188 π.Χ. ) Για να ανταποκριθεί, διέταξε τον Ηλιόδωρο να πάει στην Ιερουσαλήμ και να καταχέσει το θησαυρό που βρισκόταν στο Ναό. Ο ανώτατος ιερέας Ονίας Γ' αρνήθηκε κατηγορηματικά να ικανοποιήσει την απαίτηση αυτή.

Σύμφωνα με τη βιβλική αφήγηση στα Βιβλία των Μακκαβαίων, μετά από προσευχή του ιερέα, ο Θεός έστειλε έναν έφιππο άντρα και δύο νεαρούς να εκδιώξουν τον Ηλιόδωρο από το Ναό. Η αφήγηση αυτή ενέπνευσε διάφορα έργα τέχνης, όπως αυτό του Ζεράρ ντε Λερές που φαίνεται παραπλεύρως, αλλά και την Εκδίωξη του Ηλιόδωρου από το Ναό που φιλοτέχνησε ο Ραφαήλ.

Μετά την αποτυχία του αυτή, ο Ηλιόδωρος επέστρεψε στην αυλή των Σελευκίδων. Λίγο αργότερα, το 175 π.Χ., δολοφονεί το Σέλευκο και αυτοανακηρύσσεται βασιλιάς. Ωστόσο ανατρέπεται και εκτελείται από τον Αντίοχο Δ', αδελφό του Σέλευκου.

[Επεξεργασία] Δείτε επίσης


Wikipedia-logo.png Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Héliodore (général) της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Wikipedia-logo.png Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Σέλευκος Δ' Φιλοπάτωρ της Ελληνικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες