Ζίν Ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ζίν Ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι
زين العابدين بن علي
Zine El Abidine Ben Ali cropped.jpg
2ος Πρόεδρος της Τυνησίας
Περίοδος
7 Νοεμβρίου 1987 – 14 Ιανουαρίου 2011
Πρωθυπουργός Χέντι Μπακούτσε
Χαμέντ Καρουί
Μοχάμετ Γκανουσί
Προκάτοχος Χαμπίμπ Μπουργκίμπα
Διάδοχος Μοχάμετ Γκανουσί (Προσωρινός)
Πρωθυπουργός της Τυνησίας
Περίοδος
2 Οκτωβρίου 1987 – 7 Νοεμβρίου 1987
Πρόεδρος Χαμπίμπ Μπουργκίμπα
Προκάτοχος Ρασίντ Σφαρ
Διάδοχος Χέντι Μπακούτσε
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 3 Σεπτεμβρίου 1936 (1936-09-03) (77 ετών)
Αμμάν Σούσε, Γαλλική Τυνησία
Πολιτικό Κόμμα Συνταγματικός Δημοκρατικός Συναγερμός
Σύζυγος Να'ιμα ελ-Κάφυ (1964-1988), Λεϊλά Μπεν Άλι (1992-σήμερα)

Ο Ζίν Ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι (ή Μπεν Άλι, Zine El Abidine Ben Ali, αραβικά: زين العابدين بن علي Zayn al-‘Ābidīn bin ‘Alī, γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1936) ήταν ο 2ος Πρόεδρος της Τυνησίας από τις 7 Νοεμβρίου 1987 ως τον εξαναγκασμό του σε παραίτηση, στις 14 Ιανουαρίου 2011, στον απόηχο λαϊκών διαδηλώσεων και ταραχών. Ανήκει στο κόμμα Δημοκρατική Συνταγματική Ανασύνταξη. Θεωρείται από πολλούς υπεύθυνος για την πολιτική σταθερότητα και την οικονομική ανάπτυξη στην Τυνησία τις 2 τελευταίες δεκαετίες, ενώ έχει επίσης επικριθεί για παραμέληση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αξιών.[1]

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Χαμάμ Σους της Τυνησίας στις 3 Σεπτεμβρίου του 1936. Στρατεύτηκε από νέος στο κόμμα Neo-Destour του προκατόχου του, Χαμπίμπ Μπουργκίμπα, και έκανε στρατιωτική εκπαίδευση στη Γαλλία. Παντρεύτηκε πρώτα τη Νάιμα Κεφί και απέκτησαν 3 κόρες. Χώρισαν το 1992 και παντρεύτηκε τη Λεϊλά Τραμπελσί, με την οποία απέκτησε δυο κόρες και ένα γιο.

Πολιτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπεν Αλί διηύθυνε τη νεοσύστατη υπηρεσία του Υπουργείου Άμυνας για θέματα ασφαλείας (1964 - 1974) και το 1977 ανέλαβε γενικός διευθυντής της επιτροπής του υπουργείου Εσωτερικών για την Ασφάλεια (το 1977) έχοντας υπηρετήσει ως στρατιωτικός ακόλουθος στο Μαρόκο. Υπηρέτησε επίσης ως πρεσβευτής στην Πολωνία. Διορίστηκε Πρωθυπουργός από τον Χαμπίμπ Μπουργκίμπα την 1η Οκτωβρίου του 1987 και με βάση το Σύνταγμα θα ήταν διάδοχος του Μπουργκίμπα. Πέντε εβδομάδες μετά, κήρυξε το γηραιό πολιτικό Μπουργκίμπα ασθενή και ανίκανο να κυβερνήσει, αναλαμβάνοντας ο ίδιος Πρόεδρος, το Νοέμβριο του 1987.

Το 1999 εξελέγη ξανά Πρόεδρος νικώντας στις προεδρικές εκλογές του Οκτωβρίου, με 99,66% των ψήφων. Επανεξελέγη στις 24 Οκτωβρίου 2004, λαμβάνοντας επίσημα το 94,48% των ψήφων, έπειτα από συνταγματικό δημοψήφισμα το 2002, το οποίο του επέτρεψε να διεκδικήσει και άλλη προεδρική θητεία και θα παρέμενε Πρόεδρος μέχρι το 2014.


Επανεκλογή 2009[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 25 Οκτωβρίου 2009 ο Μπεν Αλί επανεξελέγη στο ύπατο αξίωμα με ποσοστό 89,62% των ψήφων, κάτω από το 90% που είχε πετύχει κατά τις δύο πρώτες προεδρικές εκλογές με συμμετοχή πολλών κομμάτων στην ιστορία της ανεξάρτητης Τυνησίας (το 1999 και το 2004).[2] Στις ταυτόχρονες βουλευτικές εκλογές, ο Δημοκρατικός Συνταγματικός Συναγερμός (RCD) που πρόσκειται στον πρόεδρο κέρδισε 161 έδρες επί συνόλου 214 της Βουλής, με τις υπόλοιπες 53 να κατανέμονται μεταξύ έξι από τα οκτώ άλλα κόμματα που έλαβαν μέρος στις εκλογές[3].

Απομάκρυνση από την εξουσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον απόηχο των ταραχών και των διαδηλώσεων που ξέσπασαν τον Δεκέμβριο του 2010 και στις αρχές του 2011, ο Μπεν Άλι κήρυξε την χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, διέλυσε την κυβέρνηση στις 14 Ιανουαρίου 2011 και υποσχέθηκε την διεξαγωγή νέων βουλευτικών εκλογών εντός 6 μηνών. Ωστόσο, τα γεγονότα κύλησαν ραγδαία και ο πρόεδρος απώλεσε την εμπιστοσύνη του Στρατού και πολλών μελών του Κοινοβουλίου. Έτσι αποφάσισε να δράσει αυτόβουλα και υπέβαλε την παραίτησή του στις 4 μ. μ. τοπική ώρα, διορίζοντας ως προσωρινό αρχηγό κράτους τον πρωθυπουργό Μοχάμετ Γκανουσί, ώστε να τον αντικαταστήσει "προσωρινά". Ο στρατός περικύκλσωσε το Προεδρικό Μέγαρο στην Τύνιδα και ο Μπεν Αλί διέφυγε μαζί με την οικογένειά του με 4 ελικόπτερα στην Μάλτα. Οι δυνάμεις του στρατού κατέλαβαν το διεθνές αεροδρόμιο Τύνιδας - Καρχηδόνας και απέτρεψαν την φυγή στενών συνεργατών του έκπτωτου Προέδρου.

Από την Μάλτα, ο Μπεν Αλί και η οικογένειά του επιβιβάστηκαν σε αεροσκάφος που φέρεται να κατευθύνθηκε αρχικά προς την Γαλλία πλην όμως οι γαλλικές αρχές αρνήθηκαν άδεια προσγείωσης του αεροπλάνου του στο Παρίσι.[4] Αντικρουόμενες πληροφορίες έκαναν λόγο ότι το αεροσκάφος του Μπεν Αλί άλλαξε πορεία και κατευθύνθηκε προς την Ντόχα ή το Ντουμπάι. Τελικά, έφθασε στην Σαουδική Αραβία, στις 15 Ιανουαρίου, όπου οι αρχές της χώρας και τον υποδέχθηκαν. [5][6]

Προβλήματα υγείας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 17 Φεβρουαρίου 2011 ανακοινώθηκε ότι ο Μπεν Αλί είχε υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλευόταν.[7] Το δίκτυο Aljazeera επιβεβαίωσε ότι ο Μπεν Άλι είχε υποστεί επιπλοκές από το εγκεφαλικό και ότι η κατάστασή του ήταν κρίσιμη.[8] Η Σαουδική Αραβία δεν απάντησε στο αίτημα έκδοσης του Μπεν Αλί στην Τυνησία.

Δίκη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έπειτα από την ανατροπή του, ο Μπεν Αλί δικάστηκε ερήμην μαζί με τη σύζυγό του και αμφότεροι καταδικάστηκαν στις 20 Ιουνίου 2011 σε φυλάκιση 35 ετών για κλοπή και παράνομη κατοχή μετρητών και άλλης περιουσίας.[9] Η ετυμηγορία περιλαμβάνει επίσης το πρόστιμο των 91 εκατ. δηναρίων Τυνησίας, τα οποία θα πρέπει να καταβάλει ο έκπτωτος πρόεδρος.[9]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Reuters, FACTBOX: Ben Ali's two-decade rule in Tunisia, 25 Οκτωβρίου 2009.
  2. Nooz.gr, Επανεκλογή Μπεν Άλι στην προεδρία της Τυνησίας, 26 Οκτωβρίου 2009.
  3. Xinhua, Tunisia's Ben Ali wins landslide election victory, 26-10-2009.
  4. Al Jazeera, Tunisia Swears in Interim Leader 15.01.11
  5. «Tunisia: President Zine al-Abidine Ben Ali forced out». BBC. 14-1-2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14-1-2011. http://www.webcitation.org/5vkC6mFEY. Ανακτήθηκε στις 15-1-2011. 
  6. Ganley, Elaine; Charlton, Angela; Keaten, Jamey; Al-Shalchi, Hadeel (14-1-2011). "Tunisian leader flees amid protests, PM takes over". The Atlanta Journal-Constitution. Associated Press. ISSN 1539-7459. http://www.ajc.com/news/nation-world/tunisian-pm-assumes-power-802911.html. Ανακτήθηκε στις 14-1-2011. 
  7. "Ben Ali in a coma". Le Monde. 17-2-2011. http://www.lemonde.fr/proche-orient/article/2011/02/17/ben-ali-serait-dans-le-coma_1481251_3218.html#xtor=RSS-3208. 
  8. Aljazeera Satellite Channel, Newshour, 17-2-2011.
  9. 9,0 9,1 Thomson Reuters (20-6-2011). «Zine El Abidine Ben Ali, Former Tunisian President, Sentenced To 35 Years In Jail For Theft, Unlawful Cash And Jewelry Possession». http://www.huffingtonpost.com/2011/06/20/zine-el-abidine-ben-ali-former-tunisia-president-jail-sentence-_n_880696.html. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε ακόμα : Τυνησιακές γενικές εκλογές 2009
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Zine El Abidine Ben Ali της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).