Επταπύργιο (Κωνσταντινούπολη)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σχέδιο του Επταπύργιου το 1827.
Άποψη του Γεντί Κουλέ σήμερα.
Εσωτερικό κάστρου.

Το Επταπύργιο της Κωνσταντινούπολης, τουρκικά Γεντί Κουλέ ή Γεντή Κουλέ (Yedikule) είναι ένα κάστρο ενσωματωμένο στα τείχη της Κωνσταντινούπολης, στο νοτιοδυτικό τους τμήμα παρά την Χρυσή Πύλη (Χρυσεία Πύλη), που φέρεται να θεμελιώθηκε από τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ζήνωνα. Παραμελημένο όμως στη συνέχεια σχεδόν κατέρρευσε, οπότε και οικοδομήθηκε εκ νέου από τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή και τους μετέπειτα Αυτοκράτορες Βασίλειο Β΄, Κωνσταντίνο Η΄ και Μανουήλ Α΄ Κομνηνό, επί της ηγεμονίας του οποίου και ολοκληρώθηκε. Το αρχικό του όνομα ήταν "στρογγύλο", αργότερα "Κυκλόβιο", Καστέλιο και τελικά "Πενταπύργιο" επειδή είχε λάβει σχήμα πενταγώνου φέροντας ένα πύργο σε κάθε γωνία.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την Άλωση της Πόλης από του Λατίνους το 1204 το Πενταπύργιο καταστράφηκε οπότε και ανοικοδομήθηκε το 1350 επί αυτοκράτορα Ιωάννη Στ΄ του Καντακουζηνού. Λίγα χρόνια πριν την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς προστέθηκαν εκατέρωθεν της εισόδου του δύο ακόμη πύργοι οπότε και επεκράτησε από τότε το όνομα "Επταπύργιο" (κάστρο), και για τους Τούρκους Γεντικουλέ Χισαρί.

Όταν ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής κατέλαβε την Πόλη αμέσως επισκεύασε το κάστρο αυτό επιφέροντας κάποιες τροποποιήσεις προκειμένου να εξυπηρετεί περισσότερο τις ανάγκες του στρατού του, στρατιωτικό θησαυροφυλάκιο, ενώ ένα μέρος του αποτελούσε πυριτιδαποθήκες. Ως θησαυροφυλάκιο παρέμενε για τρεις περίπου αιώνες. Στη συνέχεια μετατράπηκε σε φυλακή, ιδίως για σημαίνοντες κρατουμένους αλλά και ως τόπος μυστικών εκτελέσεων. Έτσι μεταξύ άλλων στο Γεντί Κουλέ φυλακίσθηκε και εκτελέστηκε από τους Γενίτσαρους το 1622 ο νεαρός Σουλτάνος Οσμάν Β' ενώ πριν απ΄ αυτόν είχε φυλακισθεί το 1618 ο Σουλτάνος Μουσταφάς Α΄ και το 1648 ο Ιμπραήμ Α'. Επίσης σ΄ αυτό, είχε φυλακισθεί και ο τελευταίος αυτοκράτορας της Τραπεζούντας, ο Δαυίδ Μέγας Κομνηνός, και το 1714 ο Ηγεμόνας της Βλαχίας Κωνσταντίνος Βραγκοβάνος μαζί με τα τέσσερα παιδιά του όπου στις 15 Αυγούστου του ίδιου έτους ακολούθησε ο απαγχονισμός τους. Σε ένα από τους επτά πύργους γινόταν μυστικά αποκεφαλισμοί ανεπιθύμητων προσώπων που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο, των οποίων τα κεφάλια στη συνέχεια ρίχνονταν σε φρεάτιο, το λεγόμενο "φρέαρ του αίματος", το άνοιγμα του οποίου ήταν στο μέσον του δαπέδου.
Στο Επταπύργιο είχαν κρατηθεί επίσης και πολλοί διπλωμάτες κυρίως της Γαλλίας όπως ο Πρέσβης Λεμπρέν που παρέμεινε τρία χρόνια έγκλειστος σ΄ αυτό, ως και ο Φραγκίσκος Πουκεβίλ, την περίοδο που ο Μέγας Ναπολέων είχε κάνει απόβαση στην Αίγυπτο. Τελευταίος εγκλεισμός κρατουμένου στις φυλακές αυτές ήταν το 1837. Το 1851 λειτούργησε σ΄ αυτό ζωολογικός κήπος "κήπος των λεόντων" αποτελώντας παράρτημα του "Τοπ Καπί" και τελικά το 1895 μετατράπηκε σε μουσείο.

Αργότερα το κάστρο παραμελήθηκε και πάλι χρησιμοποιούμενο ευκαιριακά ως αποθήκη στρατιωτικού υλικού. Σήμερα ένα τμήμα του διατηρείται καλώς που αποτελεί και τουριστικό ενδιαφέρον την αξιοποίηση του οποίου έχει αναλάβει ιδιωτική εταιρεία. Ανάλογα με τα γεγονότα που έχουν λάβει χώρα στο Γεντί Κουλέ οι Τούρκοι έχουν δώσει ιδιαίτερο όνομα σε καθένα από τους επτά πύργους, τα ονόματα των οποίων και είναι:

  1. O Πύργος του Οσμάν
  2. Ο Πύργος του στρατού
  3. Ο Πύργος του Αχμέτ
  4. Ο Πύργος του Θησαυροφυλακίου
  5. Ο Πύργος των φυλακών (ή μπουντρούμι)
  6. Ο Κορυφαίος Πύργος (επίσης φυλακή) και
  7. Ο Πύργος των Γενιτσάρων ή Πύργος Σημαίας.
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ. 8ος, σελ.150.