Διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ πριν εκτοξευθεί.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ (Spitzer Space Telescope ή SST), παλιότερα γνωστό ως διαστημική εγκατάσταση υπέρυθρου τηλεσκοπίου (Space Infrared Telescope Facility ή SIRTF), είναι ένα διαστημικό παρατηρητήριο υπέρυθρης ακτινοβολίας το οποίο εκτοξεύθηκε το 2003. Είναι το τέταρτο και τελευταίο τηλεσκόπιο του προγράμματος της ΝΑΣΑ Μεγάλα Παρατηρητήρια.

Πριν το τηλεσκόπιο εκτοξευθεί, η αποστολή του αναμενόταν να διαρκέσει 2,5 χρόνια, με τη πρόβλεψη ότι η διάρκεια της αποστολής μπορεί να μεγάλωνε σε 5 ή λίγο περισσότερα χρόνια, μέχρι το υγρό ήλιο να εξατμιστεί. Αυτό συνέβη τις 15 Μαΐου 2009. Το ύγρο ήλιο έψυχε το τηλεσκόπιο στη θερμοκρασία που είναι απαραίτητη για λειτουργήσουν τα περισσότερα όργανα. Πλέον στο παρατηρητήριο λειτουργεί το φάσμα μικρότερου μήκους κύμματος της κάμερας IRAC, καθώς η λειτουργία της δεν επηρεάζεται από τη παρουσία του ψυκτικού υγρού. Αυτή η κάμερα είναι χρησιμοποιείται στην αποστολή Spitzer Warm Mission.

Σύμφωνα με την παράδοση της ΝΑΣΑ, το τηλεσκόπιο μετονομάστηκε μετά την επιτυχημένη εκτόξευση και δοκιμή του. Το όνομα διαλέχθηκε μέσα από ψηφοφορία στην οποία έλαβε μέρος το ευρύτερο κοινό. Το όνομα που διαλέχθηκε ήταν του Λίμαν Σπίτζερ, ενός από τους πιο διακεκριμένους επιστήμονες του 20ου αιώνα. Είναι γνωστός καθώς παρουσίασε τα πλεονεκτήματα ενός δαιστημικού παρατηρητηρίου το 1946.

Το τηλεσκόπιο εκτοξεύθηκε από το ακρωτήριο Κανάβεραλ τις 25 Αυγούστου 2003. Η κατασκευή του κόστισε 800 εκατομμύρια δολλάρια αμερικής. Η διάμετρος του κύριου φακού είναι 85 εκατοστά και διατηρούταν σε θερμοκρασία 5 Κ. Το διαστημικό παρατηρήτηριο έχει τρία όργανα παρατηρήσης, τη κάμερα IRAC, μια κάμερα υπέρυθρης ακτινοβολία, το IRC, ένα φασματόμετρο υπέρυθρης ακτινοβολίας, και το ΜΙΡS, ένα φωτόμετρο τριών μηκών κύματος. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ έχει κάπως ασυνήθιστη τροχιά, αφού είναι ηλιοκεντρική παρά γεωκεντρική, και περιοδικά πλησιάζει ή απομακρύνεται από τη Γη κατά 0,1 ΑΜ.