Δειγματοληψία σήματος
Στην επιστήμη της επεξεργασίας σήματος, δειγματοληψία (αγγλ.: sampling) είναι η μετατροπή ενός συνεχούς σήματος σε διακριτό σήμα. Ένα συχνό παράδειγμα δειγματοληψίας είναι η μετατροπή ενός ηχητικού σήματος (συνεχές σήμα) σε μια σειρά από δείγματα (ονομάζεται σήμα διακριτού χρόνου).
Το δείγμα συνήθως αναφέρεται σε μια τιμή του συνεχούς σήματος σε ένα συγκεκριμένο χρονικό σημείο.
Ο δειγματολήπης είναι ένα σύστημα το οποίο εξάγει δείγματα (σε ίσα χρονικά διαστήματα) από ένα συνεχές σήμα. Ένας θεωρητικός ιδανικός δειγματολήπης δημιουργεί δείγματα τα οποία αντιστοιχούν στην στιγμιαία τιμή του συνεχές σήματος στα επιθυμητά χρονικά σημεία. [1]
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Θεωρία
Η δειγματοληψία αναφέρεται σε σήματα τα οποία μεταβάλλονται σε σχέση με τον χρόνο. Εδώ θα αναφερθούμε στην δειγματοληψία σημάτων που μεταβάλλονται σε μια διάσταση (π.χ. ήχος), αλλά η δειγματοληψία μπορεί να γίνει και σε σήματα πολλών διαστάσεων (π.χ. οι εικόνες).
Έστω
ένα συνεχές (c είναι το αρχικό της αγγλικής λέξης continuous - συνεχές), μονοδιάστατο σήμα στο οποίο θα γίνει δειγματοληψία. Η δειγματοληψία θα γίνει παίρνοντας δείγματα του σήματος (τιμή της συνάρτησης) ανά σταθερά χρονικά σημεία, δηλαδή κάθε
δευτερόλεπτα.
ονομάζεται η περίοδος δειγματοληψίας του σήματος. Το σήμα
στο οποίο έγινε η δειγματοληψία δίνεται από το τύπο:
, με 
[Επεξεργασία] Συχνότητα δειγματοληψίας
Η συχνότητα δειγματοληψίας ή ρυθμός δειγματοληψίας μετριέται στην μονάδα μέτρησης Χερτζ (
) και μας δείχνει πόσα δείγματα έχουν δειγματοληφθεί από τον δειγματολήπτη σε διάρκεια ενός δευτερολέπτου.
Εάν η συχνότητα δειγματοληψίας
(το είναι
είναι τα αρχικά sampling frequency - συχνότητα δειγματοληψίας)
, σημαίνει ο δειγματολήπτης δημιουργεί 1000 δείγματα για 1 δευτερόλεπτο σήματος. Η χρονική απόσταση των δειγμάτων υπολογίζεται από τον τύπο
(το T είναι η περίοδος δειγματοληψίας) και για συχνότητα δειγματοληψίας
έχουμε
. [2]
[Επεξεργασία] Θεώρημα δειγματοληψίας Nyquist-Shannon
Έστω
ένα συνεχές σήμα περιορισμένου εύρους:
για
.
Τότε το σήμα
είναι η έκφραση της συχνότητας σε ακτίνια/sec.
ορίζεται και μπορεί να ανακατασκευαστεί από τα δείγματά του
εάν
ή
.
— Μαθηματικός φορμαλισμός θεωρήματος δειγματοληψίας Nyquist-Shannon [3]
Το ερώτημα με την δειγματοληψία είναι: Κάτω από ποιες συνθήκες μπορούμε να ανακατασκευάσουμε (πλήρως) το δειγματοληπτημένο σήμα; Μέρος της απάντησης αυτής δίνεται από το θεώρημα Nyquist-Shannon. Το θεώρημα δειγματοληψίας εγγυάται ότι σήματα περιορισμένου φάσματος (π.χ. σήματα τα οποία στο πεδίο της συχνότητας έχουν τιμές μέχρι μια μέγιστη συχνότητα) μπορούν να ανακατασκευαστούν πλήρως από την δειγματοληπτημένη μορφή τους εάν η συχνότητα δειγματοληψίας είναι περισσότερη ή ίση από 2 φορές της μέγιστη συχνότητά τους. [3]
Η πλήρη ανακατασκευή των διακριτών σημάτων που έχουν δειγματοληφθεί σύμφωνα με το θεώρημα Nyquist-Shannon είναι εφικτό με την συνάρτηση παρεμβολής Whittaker–Shannon [4]. [5]
[Επεξεργασία] Εφαρμογές
- Μετατροπή αναλογικού σήματος ήχου σε ψηφιακό. Ο ήχος είναι συνεχές σήμα (πυκνώματα και αραιώματα του αέρα) και με το μικρόφωνο μετατρέπεται σε ηλεκτρική ένταση ρεύματος. Ο δειγματολήπτης μετατρέπει το σήμα σε διακριτό και στην συνέχεια ένας κβαντιστής μετατρέπει τις τιμές του διακριτού σήματος σε ψηφιακές (κάνοντας κβαντισμό - στρογγυλοποίηση). Η δειγματοληψία που χρησιμοποιείται για την δημιουργία ενός μουσικού CD είναι 44.100Hz, δηλαδή η δειγματοληψία γίνεται κάθε 23 ms (milliseconds):
-
. [2]
[Επεξεργασία] Παραπομπές
- ↑ Udo Zölzer (2008). Digital Audio Signal Processing. Wiley, 2 edition. σελ. 63. ISBN 978-0470997857.
- ↑ 2,0 2,1 "Ηχητική Πληροφορία - Διάλεξη 8". Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Η/Υ - Πανεπιστήμιο Κύπρου. http://www.google.com/url?sa=t&source=web&cd=3&ved=0CCUQFjAC&url=http%3A%2F%2Fwww.ece.ucy.ac.cy%2Fcourses%2Fece007%2Fnotes%2FECE007_lecture8.ppt&rct=j&q=%CE%AE%CF%87%CE%BF%CF%82%20%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%B7%CF%88%CE%AF%CE%B1&ei=YDWBTc32OJGJhQeN1-yVBw&usg=AFQjCNG_ctRdarGmnlNBlAvQ97VvuhN8pA&sig2=oXu1ExKFGoDH_4TLrFPUCg&cad=rja. Ανακτήθηκε την 2011-03-17.
- ↑ 3,0 3,1 Alan V. Oppenheim, Ronald W. Schafer, Ronald W. Schafer (1989). Discrete-time signal processing. Prentice Hall; 2 edition. σελ. 146-7. ISBN 0-13-7549202.
- ↑ Roger L. Easton Jr. (2010). Fourier Methods in Imaging. Wiley. σελ. 479. ISBN 0470689838.
- ↑ Alan V. Oppenheim, Ronald W. Schafer, Ronald W. Schafer (1989). Discrete-time signal processing. Prentice Hall; 2 edition. σελ. 150-3. ISBN 0-13-7549202.
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Sampling (signal processing) της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
.
, με 
για
.
είναι η έκφραση της συχνότητας σε
εάν
ή
.
.