Βαλάκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Βαλάκ, πίνακας του Τζέιμς Τισό

Ο Βαλάκ είναι Βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη (Κεφ. 2:14). Το όνομά του είναι εβραϊκό και σημαίνει "αυτός που ενεργεί λεηλασίες". Αναφέρεται ως Βασιλιάς των Μωαβιτών, κατ΄ άλλους των Μαδιανιτών. Όταν οι Εβραίοι επανερχόμενοι από την Αίγυπτο στη Γη της Επαγγελίας άρχισαν να περιτριγυρίζουν τη χώρα που βασίλευε ο Βαλάκ, ο τελευταίος κάλεσε τον μάντη Βαλαάμ, από τη Φεθορά, περιοχή του Ευφράτη, χρηματίζοντάς τον, προκειμένου να τους καταραστεί.

Ο Βαλάκ μνημονεύεται στην Επιστολή προς την Εκκλησία της Περγάμου κατά την Αποκάλυψη.

  • Αριθμοί κεφ. 22:2 - 24:25

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Π. Ν. Τρεμπέλας "Η Καινή Διαθήκη, μετά συντόμου ερμηνείας" Εκδ. ΣΩΤΗΡ - Αθήνα 1993, σελ. 980.
  • David and Patt Alexander "Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου" , Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.649.