Αδίαντο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αδίαντο
Adiantum capillus-veneris (USDA).jpg
Κατάσταση διατήρησης
Status TNC G5.svg
Ασφαλές (TNC)
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Φυτά
Συνομοταξία: Πτεριδόφυτα (Pteridophyta)
Ομοταξία: Πτεριδόψιδα (Pteridopsida)
Τάξη: Πολυποδιίδες (Polypodiales)
Οικογένεια: Πτεριδοειδή (Pteridaceae)
Γένος: Αδίαντο (Adiantum)
Είδος: A. capillus-veneris
Διώνυμο
Adiantum capillus-veneris (Αδίαντο η κόμη της Αφροδίτης)
L.
Adiantum capillus-veneris

Το αδίαντο είναι βότανο λεπτοφυές με πλούσιο φύλλωμα, καθώς και φαρμακευτικές ιδιότητες.

Ονομασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ονομασία του βοτάνου προέρχεται από το ότι δε μουσκεύεται μέσα στο νερό. Η λατινική ονομασία του είναι Adiantum Capillus-Veneris, δηλαδή αδίαντο ή "κόμη της Αφροδίτης", η οποία σύμφωνα με το μύθο ξεπρόβαλε μέσα από τους αφρούς της θάλασσας με στεγνά μαλλιά. Στα ελληνικά συναντάται με διάφορες ονομασίες: πολυτρίχι, σκορπίδι, καλλίτριχον, μαλλόχορτο, κόμη της Αφροδίτης, βροντοτρίχι, πηγαδόχορτο, ψαλιδόχορτο κ.ά.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι ποώδης φτέρη και εμφανίζεται σε διάφορα είδη, ορισμένα από τα οποία καλλιεργούνται ως διακοσμητικά. Το μήκος της φτάνει τα 40 εκατοστά και έχει οριζόντιο ρίζωμα. Έχει φύλλα σύνθετα που το μήκος τους φτάνει έως και τα 60 εκατοστά. Το χειμώνα είναι ανθεκτικά και διαθέτουν καστανόμαυρους μίσχους με λέπια στη βάση. Τα φύλλα είναι ελασματοειδή σε πράσινο χρώμα, με ελαφρά σχισίματα στις άκρες. Φυτρώνει κοντά σε πηγές, σε σχισμές βράχων, σε τοιχώματα πηγαδιών, σε υγρές περιοχές κοντά στη θάλασσα και γενικά σε περιοχές που υπάρχει άφθονο νερό.

Θεραπευτικές Ιδιότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το αδίαντο χρησιμοποιείται ως αντιβηχικό, αντιπυρετικό, τονωτικό, καταπραϋντικό, καθαριστικό, ψυκτικό, εφιδρωτικό. Ακόμα, δρα ως μαλακτικό για τις παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος. Βοηθάει στην ψαμμίαση, στον ξηρό βήχα, την καταρροή, την περιφερειακή κυκλοφορία του αίματος και στον εγκέφαλο. Συνδυάζεται με αγριάδα, φούντες καλαμποκιού και άλλα διουρητικά φυτά.

Έχει καρδιοτονωτικές ιδιότητες και δρα θετικά σε κυκλοφοριακά προβλήματα στα άκρα, στον εγκέφαλο και στις αρρυθμίες. Το έγχυμά του είναι ωφέλιμο στη βρογχίτιδα, στα κρυολογήματα και τη φαρυγγίτιδα. Χρησιμοποιείται ως αποτοξινωτικό σε προβλήματα αλκοολισμού. Οι θεραπευτικές του ιδιότητες βρίσκονται κυρίως στα φύλλα. Το εξωτερικό των φύλλων του χρησιμοποιείται σε σκευάσματα για την πιτυρίδα ή ως τονωτικό των μαλλιών.

Προφυλάξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μερικές φτέρες περιέχουν καρκινογόνες ουσίες. Επίσης περιέχουν ένα ένζυμο, το οποίο απορροφά τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Σε μεγάλες ποσότητες το ένζυμο αυτό, προκαλεί σοβαρό πρόβλημα υγείας, ενώ σε μικρές ποσότητες δεν είναι επικίνδυνο για ανθρώπους που έχουν μία σωστή διατροφή, πλούσια σε βιταμίνη Β.

Το συγκεκριμένο ένζυμο μπορεί να καταστραφεί με το μαγείρεμα ή την αποξήρανση του φυτού. Συνεπώς, είναι ασφαλέστερο αν αποξηρανθεί και έχει καλύτερα αποτελέσματα αν χρησιμοποιηθεί φρέσκο.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]