Άλφα και Ωμέγα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Χριστός και το σύμβολο

Η ελληνική κοινή έκφραση Άλφα και Ωμέγα σημαίνει "αρχή και τέλος", ακριβώς από τη θέση των γραμμάτων αυτών στο κλασσικό (ιωνικό) ελληνικό αλφάβητο. Επίσης η παράθεση των γραμμάτων Α - Ω αποτελεί θρησκευτικό συμβολισμό, (από θρησκευτική ρήση), με ακριβώς την ίδια έννοια. Το σύμβολο έχει υιοθετηθεί και από άλλες εκκλησίες, σε άλλες χώρες, όπως και από διάφορες φιλοσοφικές και μυστικιστικές εταιρείες.

Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη ο Προφήτης Ησαΐας άκουσε το Θεό να του λέει: "Είμαι ο πρώτος και ο έσχατος. Δεν υπάρχει Θεός άλλος εκτός εμού". Στην αρχή της "Αποκάλυψης" του Ιωάννη (Ι,δ) υπάρχει η φράση: "Είμαι το άλφα και το ωμέγα, η αρχή και το τέλος'", λέγει επίσης ο Κύριος "ο ών και ο ήν και ο εσόμενος" (= αυτός που υπάρχει, που υπήρχε και που θα υπάρχει). Παρόμοια επίσης φράση επαναλαμβάνεται και σε άλλα εδάφια αυτού του βιβλίου δίνοντας επιπρόσθετα την έννοια του απέραντου. Κατόπιν αυτών το Άλφα και το Ωμέγα λαμβάνεται είτε ως έννοια του άπειρου ως προς τη διάρκεια, δηλαδή του αιώνιου, είτε ως ιδέα της ενότητας του Θεού.

Συνέπεια των παραπάνω είναι τα γράμματα Α και Ω να χρησιμοποιούνται εν σειρά ως θρησκευτικό σύμβολο του Χριστιανισμού από τους πρώτους αιώνες. Αργότερα χρησιμοποιήθηκαν τα γράμματα αυτά σε συνδυασμό του Χ σταυροειδώς αποδίδοντας έτσι την αιωνιότητα της πίστεως στον Χριστό. Στα διάφορα μουσεία υπάρχουν πολλές τέτοιες απεικονήσεις και ιδιαίτερα σε σαρκοφάγους.

Ο ποιητής Διονύσιος Σολωμός αναφέρει επίσης την ίδια φράση στον Εθνικό Ύμνο στην ακόλουθη στροφή:

Αυτός λέγει, αφουγκρασθήτε,
εγώ είμαι Άλφα, Ωμέγα εγώ,
Πέστε, που θε να κρυφθήτε,
όλοι εσεις, αν οργιστώ;