Verba volant, scripta manent

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η φράση «Verba volant, scripta manent» όπου στην ελληνική γλώσσα αποδίδεται ως "τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν", είναι λατινική παροιμία που συμβουλεύει την αξία που έχει ένα γραπτό κείμενο που δεν μπορεί ν΄ αμφισβητηθεί έναντι του προφορικού λόγου που μπορεί αντίθετα ακόμα και να ανακληθεί ή να διαψευστεί ως μηδέποτε γενόμενος.

Συνηθέστερη σύγχρονη χρήση αυτής της φράσης είναι περιοριστικά το δεύτερο μέρος scripta manent όπου εξυπακούεται το πρώτο.

Αντίθετα όμως προς τη συμβουλή αυτής της παροιμίας υφίστανται περιοχές όπου ο προφορικός λόγος θεωρείται εθιμικά ιδιαίτερα ισχυρός με συνέπεια ο γραπτός ειδικότερα όταν αφορά κάποια μόνιμη υπόσχεση, ακόμα και να αποφεύγεται ως δηλωτικό προσβολής και υποτίμησης του υποσχόμενου επίφοβου για τυχόν αθέτηση.

Λαογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην περιοχή της Κρήτης αλλά ιδιαίτερα της Μάνης, ο προφορικός λόγος έχει πολύ βαρύνουσα σημασία. Ακόμα και στη δεκαετία του 1980 πολλά αντικείμενα ακίνητης περιουσίας μεταβιβάζονταν δια του προφορικού λόγου παρουσία μαρτύρων και στη συνέχεια συντάσσονταν σχετικά έγγραφα (συμβόλαια) «για την ικανοποίηση ανάγκης του κράτους» (οικονομικών υπηρεσιών) όπως υποστήριζαν οι ίδιοι και όχι δικής τους.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.18ος, σελ.1051.