Intel Pentium Pro
Ο Pentium Pro ήταν η έκτη γενιά μικροεπεξεργαστών 32-bit που σχεδίασε, παρήγαγε και παρουσίασε η εταιρεία ημιαγωγών Intel το Νοέμβριο του 1995.[1]. Ήταν σχεδιασμένος κυρίως για εξυπηρετητές (Servers), λειτουργία σε μητρικές με δυνατότητα υποστήριξης δύο ή τεσσάρων επεξεργαστών μαζί και λειτουργία σε υπερυπολογιστές. Προηγήθηκε της κυκλοφορίας του Pentium II αλλά ουσιαστικά αντικαταστάθηκε από τον Pentium II Xeon. Η συχνότητα λειτουργίας ξεκινούσε από τα 150 MHz στις πρώτες εκδόσεις και έφτανε στα 200 MHz στις τελευταίες. Η παραγωγή του σταμάτησε το 1998. Ο Pentium Pro κυκλοφόρησε μετά τον Pentium και ήταν μέλος της οικογένειας επεξεργαστών με τον κωδικό x86 και ο πρώτος που χρησιμοποιούσε τη μικροαρχιτεκτονική P6.
Πίνακας περιεχομένων |
Μέλη της οικογένειας Pentium Pro [Επεξεργασία]
Ο Pentium Pro κυκλοφόρησε σε εκδόσεις μόνο για επιτραπέζιους υπολογιστές, σε έξι εκδόσεις:
- Μία έκδοση στα 150 MHz, FSB στα 60 MHz, και L2 cache στα 256kB, (κωδικός KB80521EX150).
- Μία έκδοση στα 166 MHz, FSB στα 66 MHz, και L2 cache στα 512kB, (κωδικός KB80521EX166).
- Μία έκδοση στα 180 MHz, FSB στα 60 MHz, και L2 cache στα 256kB, (κωδικός KB80521EX180).
- Τρεις εκδόσεις στα 200 MHz, FSB στα 66 MHz, και L2 cache στα 256/512kB και 1 MB αντίστοιχα. (κωδικοί: KB80521EX200 για τους δύο πρώτους και GJ80521EX200 για τον τρίτο).
Τεχνικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
- Η συχνότητα λειτουργίας του (χρονισμός ρολογιού) ξεκινούσε από τα 150 ΜHz και έφτανε στα 200 MHz.
- Η ταχύτητα του FSB (Front-side bus) ήταν στα 60 και 66 MHz.
- Αποτελούνταν από 21.000.000 τρανζίστορς στις απλές εκδόσεις, 36.500.000 στις πιο αναβαθμισμένες και έφτανε στα 66.000.000 στην ισχυρότερη του έκδοση. Σε κάθε περίπτωση, τουλάχιστον 10 φορές λιγότερα από ότι περιέχει ένας σημερινός μικροεπεξεργαστής.[2]
- Είχε εσωτερική κρυφή μνήμη (L1 cache) με χωρητικότητα 8 + 8 KB και L2 cache με 256 kB στα πρώτα μοντέλα. Η L2 cache έφτανε στα 512 kB στις μετέπειτα εκδόσεις και τέλος στο 1MB στην τελευταία έκδοση.
- Είχε δυνατότητα διευθυνσιοδότησης στα 36 bit (δίαυλος διευθύνσεων, address bus), δηλαδή διαχειριζόταν 236 byte μνήμης, ήτοι 68.719.476.736 byte ή 64 Gb. Επίσης μπορούσε να διευθυνσιοδοτήσει 246 ή 64 terabyte εικονικής μνήμης (Virtual Memory).[3]
- Με τα εξωτερικά κυκλώματα επικοινωνούσε με δίαυλο δεδομένων (data bus) των 64 bit.[4]
- Η τεχνολογία ολοκλήρωσης, ήταν 0.25 micron.
- Η τάση τροφοδοσίας ήταν στα 3,3V.
- Η βάση του ήταν τύπου SPGA (Staggered Pin Grid Array) 387 ακίδων, κεραμική σε 5 εκδόσεις και από πλαστικό και αλουμίνιο στην έκδοση με τον κωδικό GJ80521EX200.
- Η υποδοχή επεξεργαστή ήταν σε όλες τις εκδόσεις τύπου Socket 8.
Χρήση σε υπολογιστές [Επεξεργασία]
Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Intel Offers Its Pentium Pro For Work Station Market. Nytimes.com. 1995-11-02. http://www.nytimes.com/1995/11/02/business/intel-offers-its-pentium-pro-for-work-station-market.html. Ανακτήθηκε στις 2012-01-04.
- ↑ http://www.cpu-collection.de/?tn=0&l0=co&l1=Intel&l2=Pentium+Pro
- ↑ [1] Εγχειρίδιο του i386
- ↑ http://www.cpu-collection.de/?tn=0&l0=co&l1=Intel&l2=Pentium+Pro
Εξωτερικές συνδέσεις [Επεξεργασία]
- Ιστοσελίδα με χαρακτηριστικά όλων των επεξεργαστών (Αγγλικά)
- Ιστοσελίδα με αναλυτικές πληροφορίες παλαιών μικροεπεξεργαστών (Αγγλικά)
- Backside Bus, searchstorage.techtarget.com(Αγγλικά)
- Intel Pentium Pro images and descriptions, cpu-collection.de(Αγγλικά)
- CPU-INFO: Intel Pentium Pro, indepth processor history(Αγγλικά), web.archive.org
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Pentium Pro της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |