Death

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Death
Death Mexico 06-89.jpg
Οι Death στην Πόλη του Μεξικού, Ιούνιος 1989. Από αριστερά στα δεξιά: ο μπασίστας Τέρρυ Μπάτλερ, ο κιθαριστής Πολ Μάσβινταλ, ο μάνατζερ Έρικ Γκριφ, ο ντράμερ Μπιλ Άντριους και ο κιθαριστής/τραγουδιστής Τσακ Σούλντινερ.
Προέλευση Flag of the United States.svg ΗΠΑ
Παρουσία 1983 - 2001
Μουσικά είδη Death Metal, Technical Death Metal
Εταιρίες Combat, Relativity, Roadrunner, Nuclear Blast, Relapse
Ιστοσελίδα www.emptywords.org επίσημη ιστοσελίδα προς τιμήν του Τσακ Σούλντινερ
Μέλη
(η τελευταία γνωστή σύνθεση)
Τσακ Σούλντινερ
Σάνον Χαμ
Σκοτ Κλέντενιν
Ρίτσαρντ Κρίστι
Πρώην μέλη
Ρικ Ροζ
Καμ Λι
Τζον Χαντ
Κρις Ρέιφερτ
Μπιλ Άντριους
Τέρρυ Μπάτλερ
Τζέιμς Μέρφι
Πολ Μάσβινταλ
Σον Ράινερτ
Στιβ Ντι Τζόρτζιο
Σκοτ Καρίνο
Τζιν Χόγκλαν
Άντι ΛαΡοκ
Ραλφ Σαντόλα
Κέλλυ Κόνλον
Μπομπ Κελμπλ
Μπράιαν Μπένσον

Οι Death ήταν αμερικανικό death metal συγκρότημα που ιδρύθηκε το 1983. Θεωρούνται πρωτεργάτες του ιδιώματος του death metal, μάλιστα ο ιδρυτής τους και μοναδικό μόνιμο μέλος τους, Τσακ Σούλντινερ, θεωρείται «ο πατέρας του death metal». Με 2 εκατομμύρια πωλήσεις παγκοσμίως, οι Death είναι η πρώτη σε πωλήσεις death metal μπάντα παγκοσμίως. Ο θάνατος του Τσακ Σούλντινερ από καρκίνο του εγκεφάλου το 2001 αποτέλεσε και το τέλος του συγκροτήματος.

Ιστορία[1][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεκαετία του '80[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τσακ Σούλντινερ ίδρυσε τους Mantas και μαζί με τους Ρικ Ρόζ και Καμ Λι, ξεκίνησε τη σύνθεση μουσικής. Τα demo που ηχογραφούσε περιστασιακά η μπάντα διακινήθηκαν στο underground κοινό, έτσι οι Mantas απέκτησαν τους πρώτους τους φίλους. Το 1984 ο Σούλντινερ διελυσε τους Mantas και ίδρυσε τους Death. Η κυκλοφορία demos συνεχίστηκε, όμως η αδυναμία να βρεθεί ντράμερ για το συγκρότημα οδήγησε στην εκ νέου διάλυσή του. Ωστόσο, μετά από μια ολιγοήμερη θητεία στην καναδική Thrash metal μπάντα Slaughter, ο Σούλντινερ εγκαταστάθηκε στο San Francisco Bay Area και κυκλοφόρησε το Scream Bloody Gore το 1987 αναλαμβάνοντας χρέη κιθαρίστα, τραγουδιστή και μπασίστα, με τη βοήθεια των Τζον Χαντ στην κιθάρα και τον Κρις Ρέιφερτ στα ντραμς. Ο δίσκος αυτός χαρακτηρίζεται σήμερα ως «η πρώτη αυθεντική death metal ηχογράφηση».

Στη συνέχεια, ο Σούλντινερ επαναδραστηριοποιείται με τον Ρικ Ροζ στην κιθάρα και κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ των Death με τίτλο Leprosy το 1988, με τον Ροζ στην κιθάρα, τον Μπιλ Άντριους στα ντραμς, τον Τέρυ Μπάτλερ στο μπάσο (αν και στην πραγματικότητα τα τμήματα μπάσου ηχογραφήθηκαν από τον ίδιο τον Σούλντινερ) και τον ίδιο τον Σούλντινερ στην κιθάρα και τα φωνητικά. Τραγούδια όπως το Pull the Plug και το Open Casket αποτελούν δείγματα του πρώιμου death metal σήμερα. Η απόλυση του Ρικ Ροζ, η προσωρινή αντικατάστασή του από τον Πολ Μάσβινταλ και η τελική διαδοχή της θέσης του δεύτερου κιθαρίστα από τον Τζέιμς Μέρφι διαμόρφωσαν τη σύνθεση η οποία ηχογράφησε το τρίτο άλμπουμ των Death.

Δεκαετία του '90[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Spiritual Healing κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 1990. Τραγούδια που αναδείχτηκαν από το δίσκο ήταν κυρίως τα Altering the Future και το ομότιτλο Spiritual Healing[2], ενώ για πρώτη φορά η θεματολογία των στίχων εμπνέεται από κοινωνικοπολιτικά φαινόμενα, αντίθετα με την βίαιη προσέγγιση που αυτή είχε μέχρι πρότινος. Την κυκλοφορία του δίσκου ακολούθησε η απόλυση του Τζέιμς Μέρφι. Ο Τσακ Σούλντινερ αποφάσισε να μην πραγματοποιήσει ευρωπαϊκή περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, καθώς τόσο η προηγούμενη όσο και αυτή που προοριζόταν να γίνει δεν ήταν οργανωμένες επαρκώς. Ωστόσο, τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας, Τέρυ Μπάτλερ και Μπιλ Άντριους αποφάσισαν να περιοδεύσουν με το όνομα «Death» προσλαμβάνοντας τους Γουόλτερς Ράσλερ και Λούι Καρισάλεζ στη θέση του Σούλντινερ, αναλαμβάνοντας την κιθάρα και τα φωνητικά αντίστοιχα. Ο Σούλντινερ αντέδρασε και κινούμενος νομικά, απέλυσε ολόκληρη τη σύνθεση των Death.

Στο σημείο αυτό αποφασίζει να αλλάξει πορεία για το συγκρότημα. Επιλέγει να συνεργαστεί μόνο με session μουσικούς έναντι της σταθερή σύνθεσης που εφάρμοζε μέχρι τότε, ενώ μουσικά αποφασίζει να χρησιμοποιήσει περισσότερες μελωδίες και πιο πολύπλοκα ριφφ, δημιουργώντας την υποκατηγορία του Τεχνικού Death Metal. Με τους Στιβ Ντι Τζόρτζιο στο μπάσο, Σον Ράινερτ στα ντραμς και τον πρώην κιθαρίστα του συγκροτήματος του Πολ Μάσβινταλ κυκλοφορεί το 1991 το Human. Ο δίσκος περιλαμβάνει επιτυχίες της μπάντας, όπως τα Suicide Machine, Together As One, Flattening of Emotions και Lack of Comprehension[3]. Οι πωλήσεις του δίσκου ξεπέρασαν εκείνες των προηγούμενων τριών και η φήμη των Death εξαπλώνεται. Οι υποχρεώσεις του Ντι Τζόρτζιο με το συγκρότημά του, τους Sadus, δεν του επιτρέπουν να συμμετέχει στην περιοδεία για το Human, ούτε στα γυρίσματα του πρώτου video clip του συγκροτήματος για το τραγούδι Lack of Comprehension. Την θέση του και στα δύο πήρε ο Σκοτ Καρίνο. Χαρακτηριστικό του δίσκου αποτελεί και το τέλος των διαμαχών του Σούλντινερ με τον παραγωγό του συγκροτήματος Έρικ Γκριφ, ο οποίος, αν και απολύθηκε λίγο μετά την κυκλοφορία του Spiritual Healing, ανέλαβε εκ νέου τα καθήκοντά του για το Human.

Οι Ράινερτ και Μάσβινταλ επέστρεψαν στο συγκρότημά τους, έτσι ο Σούλντινερ προσέλαβε τους Τζιν Χόγκλαν στη θέση των ντραμς και τον Άντι ΛαΡοκ στη θέση της δεύτερης κιθάρας. Ο Στιβ Ντι Τζόρτζιο ανέλαβε και πάλι τα καθήκοντα του μπασίστα, έτσι η νέα σύνθεση ηχογραφεί και κυκλοφορεί το ακόμα πιο τεχνικό συνθετικά Individual Thought Patterns το 1993. Για την περιοδεία που ακολούθησε, χρέη κιθαρίστα ανέλαβε ο Ραλφ Σαντόλα, καθώς ο ΛαΡοκ είχε υποχρεώσεις με το άλλο συγκρότημά του, τους King Diamond. Η φήμη των Death εξαπλώνεται ακόμα περισσότερο, χάρη και στην κυκλοφορία του δεύτερου βιντεοκλίπ της μπάντας για το κλασικό The Philosopher. Άλλα τραγούδια που ξεχώρισαν από τον δίσκο ήταν τα Trapped In a Corner και Jealousy[4].

Το σήμα των Death

Για τον επόμενο δίσκο της μπάντας, χρέη κιθαρίστα ανέλαβε ο Μπομπ Κελμπλ και χρέη μπασίστα ανέλαβε ο Κέλλυ Κόνλον. Ο Τζιν Χόγκλαν παρέμεινε στη θέση του ντράμερ ολοκληρώνοντας τη σύνθεση του υπερεπιτυχημένου Symbolic το 1995. Τραγούδια όπως το ομότιτλο Symbolic, το Zero Tolerance, το Empty Words, το 1,000 Eyes και η μεγαλύτερη για πολλούς επιτυχία της μπάντας Crystal Mountain αναδείκνυαν τα συνθετικά ταλέντα του Τσακ Σούλντινερ, αποκλειστικού συνθέτη και στιχουργού του δίσκου. Ο Κόνλον εγκατέλειψε το συγκρότημα λόγω των συχνών διαμαχών του με τον Σούλντινερ κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του Symbolic και αντικαταστάθηκε από τον Μπράιαν Μπένσον.

Μετά το τέλος της περιοδείας, ο Σούλντινερ ξεκίνησε να συνθέτει υλικό για τη νέα μπάντα του, τους Control Denied, για την οποία αναλάμβανε χρέη κιθαρίστα. Η μετέπειτα συνεργασία του με τη δισκογραφική εταιρεία Nuclear Blast οδήγησε στην κυκλοφορία του έβδομου και τελευταίου δίσκου τον Death το 1998 με τίτλο The Sound of Perseverance. Η νέα σύνθεση της μπάντας περιλάμβανε πέρα από τον ίδιο τον Σούλντινερ, τους Σάνον Χαμ στην κιθάρα, τον Σκοτ Κλέντενιν στο μπάσο και τον Ρίτσαρντ Κρίστι στα ντραμς. Η σύνθεση αυτή, με την προσθήκη του Τιμ Αϊμάρ στα φωνητικά, αποτελούσε και τη σύνθεση των Control Denied (αν και ο Κλέντενιν αντικαταστάθηκε τελικά από τον Στιβ Ντι Τζόρτζιο, ο οποίος συμμετέχει στις ηχογραφήσεις του πρώτου δίσκου της μπάντας). Το The Sound of Perseverance είναι ακόμα πιο τεχνικό από τους προηγούμενους δίσκους των Death, ενώ τα φωνητικά του Σούλντινερ είναι πιο τσιριχτά σε σύγκριση με τις προηγούμενες ηχογραφήσεις του[5]. Μετά το τέλος της περιοδείας που ακολούθησε, στα πλαίσια της οποίας μαγνητοσκοπήθηκαν και κυκλοφόρησαν αργότερα τα Live in L.A., Live in Eidhoven και Live in Cottbus, ο Σούλντινερ ασχολήθηκε με τους Control Denied, με τους οποίους κυκλοφόρησε το 1999 το Fragile Art of Existence. Μετά την κυκλοφορία του, ο Σούλντινερ διαγνώστηκε με καρκίνο του εγκεφάλου και κατέφυγε σε χημειοθεραπεία.

Δεκετία του '00[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2000 ο όγκος του Σούλντινερ αφαιρέθηκε σε μια πολυδάπανη εγχείριση, που η οικογένειά του δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά. Συνέχισε να ασχολείται με τους Control Denied, συνθέτοντας υλικό για τον δεύτερο δίσκο της μπάντας. όμως, το Μάιο του 2001 ο καρκίνος επανεμφανίστηκε. Ο Σούλντινερ αρνήθηκε να εγχειριστεί λόγω έλλειψης πόρων, παρά την κρισιμότητα της κατάστασής του. Ένα από τα φάρμακα που λάμβανε ως μέρος της χημειοθεραπείας του είχε ως παρενέγεια την εκδήλωση πνευμονίας, ασθένεια η οποία αποδείχτηκε μοιραία για τον εξασθενημένο οργανισμό του Σούλντινερ. Στις 13 Δεκεμβρίου του 2001, ο Τσακ Σούλντινερ υπέκυψε στην ασθένεια. Στην επικήδεια τελετή προς τιμήν του παρευρέθηκε πλήθος μουσικών, όπως ο Dimebag Ντάρελ των Pantera, ο King Diamond, ο Max Cavalera των Sepultura, ο Mike Patton των Faith No More, ο Glen Benton των Deicide και άλλοι συμπεριλαμβανόμενοι όλοι οι μουσικοί που υπήρξαν μέλη των Death.

Το 2010, η δισκογραφική εταιρεία Relapse Records επανακυκλοφόρησε το Sound of Perseverance, ενώ το 2011 επανακυκλοφόρησε το Human. Επίσης από τη Realpse Records, το 2010 επανακυκλοφόρησε το Fragile Art of Existence των Control Denied, ενώ μέσα στο 2011 θα κυκλοφορήσει για πρώτη φορά το When Man and Machine Collide, το δεύτερο album των Control Denied με τα τελευταία ηχογραφημένα κομμάτια του Σούλντινερ.

Δισκογραφία[6][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Scream Bloody Gore - 1987
  • Leprosy - 1988
  • Spiritual Healing - 1990
  • Human - 1991
  • Individual Thought Patterns - 1993
  • Symbolic - 1995
  • The Sound of Perseverance - 1998

Επίσης έχουν κυκλοφορήσει:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]