Φρεντερίκ Μιστράλ
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
O Φρεντερίκ Μιστράλ (γαλλικά: Frédéric Mistral) (8 Σεπτεμβρίου 1830 - 25 Μαρτίου 1914) ήταν Γάλλος ποιητής, συγγραφέας και λεξικογράφος, ο οποίος, τον 19ο αιώνα, ηγήθηκε της προσπάθειας αναβίωσης της οξιτανικής γλώσσας και λογοτεχνίας.
Το 1904 μοιράστηκε με τον Ισπανό Χοσέ Eτσεγκαράι υ Eϊζαγκίρε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας για τις συμβολές του στη λογοτεχνία και τη φιλολογία. Προς τιμήν του πήρε το ψευδώνυμο επίθετό της η Χιλιανή συγγραφέας και Νομπελίστρια Γκαμπριέλα Mιστράλ (Lucila Godoy Alcayaga). Προτομή του έχει στηθεί στην Καλλιθέα Αττικής, στην πλατεία Αγίας Ελεούσης.
[Επεξεργασία] Έργα
- Mirèio (1859) - στο Διαδίκτυο, στο Διαδίκτυο - γαλλική εκδοχή
- Calendau (1867) - στο Διαδίκτυο
- Lis isclo d’or (1875) - στο Διαδίκτυο : partie I, partie II
- Nerto, nouvelle (1884) - στο Διαδίκτυο
- La rèino Jano, drame (1890) - στο Διαδίκτυο
- Lou pouemo dóu Rose (1897) - στο Διαδίκτυο
- Moun espelido, Memòri e Raconte (Mes mémoires) (1906) - στο Διαδίκτυο
- Discours e dicho (1906) - στο Διαδίκτυο
- La genèsi, traducho en prouvençau (1910) - στο Διαδίκτυο
- Lis óulivado (1912) - στο Διαδίκτυο
- Lou tresor dóu felibrige (1878-1886), λεξικό - [1]
- Proso d’Armana (δημοσιευμένο μετά θάνατον) (1926, 1927, 1930) - στο Διαδίκτυο
- Coupo Santo (1867)
