Τζούλιους Τσεν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Τζούλιους Τσεν (陳仲民 Chén Zhòngmín - Julius Chan) είναι πολιτικός από την Παπούα Νέα Γουινέα και πρώην πρωθυπουργός της το 1980–1982 και 1994–1997. Είναι παντρεμένος με 4 παιδιά.

Προφίλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1939 στο Taishan της Κίνας. Βρέθηκε στην Παπούα πριν την ανεξαρτησία της ασκώντας το εμπόριο και ήταν αντιπρόσωπος της επαρχίας Namatanai στην Εθνική Συνέλευση το 1976, 1985, 1992 και 1994. Έχει διατελέσει ακόμα Υπουργός των Οικονομικών δύο φορές, το 1972-1977 και 1992-1994, Υπουργός Βιομηχανίας το 1976, Εξωτερικών και Εμπορίου το 1994.

Πρωθυπουργίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έγινε για πρώτη φορά πρωθυπουργός στις 11 Μαρτίου του 1980, διαδεχόμενος τον πρώτο πρωθυπουργό στην ιστορία της ανεξάρτητης χώρας, Μάικλ Σομάρε. Υπηρέτησε στο αξίωμα ως τις 2 Αυγούστου του 1982, οπότε έγινε ξανά πρωθυπουργός ο Σομάρε.

Τον Αύγουστο του 1994 ανέτρεψε τον πρωθυπουργό Πάιας Γουίνγκτι και ανέλαβε πρωθυπουργός και υπουργός αρμόδιος για την εθνική ασφάλεια και για την οικονομική διαχείριση. Το 1997 η κυβέρνησή του σύναψε συμβόλαιο με την οργάνωση μισθοφόρων Sandline International, με σκοπό να πολεμήσει τους αυτονομιστές στο νησί Μπουγκαινβίλ. Το σκάνδαλο πυροδότησε λαϊκές κινητοποιήσεις και ο - απλήρωτος -εθνικός στρατός έκανε ανταρσία, που διήρκεσε 10 ημέρες. Στις 25 Μαρτίου του 1997, έπειτα από την έναρξη έρευνας για το θέμα και τη συνακόλουθη παραίτηση 5 υπουργών, το Κοινοβούλιο έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Χαν, (με διαφορά ψήφων 59-38 πέρασε η πρόταση μομφής). Ωστόσο, την επομένη ημέρα, ο Χαν και δύο υπουργοί του επέλεξαν να παραιτηθούν και προσωρινός πρωθυπουργός ανέλαβε ο Τζον Γκιχένο, μια μέρα μετά. Λίγο πριν τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών, ο Χαν έγινε πάλι πρωθυπουργός, στις 2 Ιουνίου του 1997. Στις εκλογές του 1997 ο Χαν ηττήθηκε και τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μπιλ Σκέιτ, στις 22 Ιουλίου του 1997. Ο Χαν παρέμεινε εκτός κοινοβουλίου μέχρι την απόκτηση μιας έδρας.

Μετά τις εκλογές και στη διάρκεια διαπραγματεύσεων για σχηματισμό κυβέρνησης, ορίστηκε υποψήφιος για το αξίωμα του πρωθυπουργού , με την υποστήριξη του Μεκέρε Μοράουτα και Μπαρτ Φιλίμον, ως εναλλακτική πρόταση στο Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού, το οποίο φαινόταν να το διοικεί ξανά ο Σομάρε.[1] Ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου Τζέφρι Νέιπ αρνήθηκε να δεχτεί την υποψηφιότητα του Χαν για την πρωθυπουργία και στις 13 Αυγούστου ο Σομάρε κέρδισε την πρωθυπουργία χωρίς αντίπαλο. Την ίδια στιγμή, 21 βουλευτές υποστήριξαν την Αντιπολίτευση του Χαν.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. "Chan nominee for PNG prime ministership", Radio New Zealand International, 2 Αυγούστου 2007.
  2. "Michael Somare wins second term Papua New Guinea's prime minister", Associated Press (International Herald Tribune), 13 Αυγούστου 2007.


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Julius_Chan της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).