Σκελετός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Στη βιολογία, σκελετός αποκαλείται μία σκληρή, άκαμπτη κατασκευή η οποία προσφέρει στήριξη και προστασία στον άνθρωπο και σε άλλα ζώα, ειδικότερα στα μέλη του φύλου Χορδωτά. Στα ασπόνδυλα εξωσκελετός ονομάζεται το εξωτερικό, σκληρό κάλυμμα που προστατεύει τους ευαίσθητους ιστούς και τα όργανα του οργανισμού. Σε πολλές περιπτώσεις ο εξωσκελετός εξελλίσεται παράλληλα με την ανάπτυξη του οργανισμού. Οι ενδοσκελετοί, που υπάρχουν κυρίως στους σπονδυλωτούς οργανισμούς, είναι εσωτερικοί σκελετοί που στηρίζουν τους μυς, βοηθούν στην κίνηση, και πολλές φορές περιέχουν μυελό των οστών, που παράγει αιμοσφαίρια.

Ο μέσος ανθρώπινος σκελετός ενός ενήλικα έχει περίπου 206 οστά. Τα οστά αυτά δημιουργούν αρθρώσεις που συνδέουν τα διάφορα κόκαλα μεταξύ τους.