Σεκουριτάτε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Σεκουριτάτε (Securitate) ήταν το όνομα με το οποίο ήταν γνωστή η Κρατική Υπηρεσία Ασφαλείας (ρουμ. Departamentul Securităţii Statului) της Ρουμανίας κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος.

Η Σεκουριτάτε ιδρύθηκε στις 30 Αυγούστου του 1948 με σκοπό «να υπερασπίζεται τις δημοκρατικές κατακτήσεις και να εγγυάται την ασφάλεια της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ρουμανίας έναντι εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών». Αρχικά, στελεχώθηκε από υπαλλήλους της πρώην Βασιλικής Αστυνομίας, συγκεκριμένα της «Γενικής Διεύθυνσης Ασφαλείας» (Direcţia Generală a Poliţiei de Siguranţă). Σύντομα όμως απομακρύνθηκαν όλοι όσοι είχαν εργαστεί ή συνεργαστεί με την πρώην Βασιλική Αστυνομία και προσελήφθησαν ένθερμοι οπαδοί του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρουμανίας, προκειμένου να διασφαλιστεί το απόρρητο εντός της Υπηρεσίας.

Ως το 1951, το προσωπικό της Σεκουριτάτε είχε πενταπλασιαστεί. Εκείνη τη χρονιά ξεκίνησε και η συστηματική εξόντωση των πολιτικών αντιπάλων του καθεστώτος. Κτίστηκαν ειδικές φυλακές για τους «ταξικούς εχθρούς», όπου αυτοί στέλνονταν πολλές φορές χωρίς κατηγορία ή δίκη. Εκεί, πολλοί δούλευαν μέχρι θανάτου, ενώ άλλοι εκτελούνταν. Μια από αυτές τις φυλακές, στην πόλη Sighet, είναι σήμερα μουσείο.

Η Σεκουριτάτε χρησιμοποίησε ένα τεράστιο δίκτυο πληροφοριοδοτών, ουσιαστικά εκβιάζοντας πολίτες να καταδώσουν συγγενείς και φίλους που μπορεί να είχαν αντικαθεστωτική συμπεριφορά. Οι πληροφοριοδότες υπέγραφαν συμφωνητικό, με το οποίο υπόσχονταν να «πληροφορήσουν το κράτος για τυχόν απειλή». Οι πληροφοριοδότες κάλυπταν ολόκληρη την κοινωνική διαστρωμάτωση της χώρας, από εργάτες εργοστασίων μέχρι ιερείς κάθε δόγματος, οι οποίοι υποχρεούνταν να υποβάλλουν εβδομαδιαίες αναφορές για τη δραστηριότητα των ενοριτών τους.

Η μεθοδολογία της Σεκουριτάτε είναι αυτή ακριβώς που χρησιμοποιούσαν και άλλες Υπηρεσίες Ασφαλείας του ανατολικού μπλοκ, όπως η Στάζι και η KGB. Περιελάμβανε τοποθέτηση «κοριών» σε σπίτια και χώρους εργασίας, υποκλοπή τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, διακοπή διεθνών τηλεφωνικών κλήσεων, κ. ά. Η Υπηρεσία επίσης είχε απόλυτο έλεγχο επί της εισόδου και εξόδου από τη χώρα. Στην πραγματικότητα, μόνο μέλη του κόμματος επιτρεπόταν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, ενώ όποιος άλλος πολίτης αιτούνταν κάτι τέτοιο, ετίθετο αυτομάτως υπό παρακολούθηση. Το 1988, μόλις χαλάρωσαν οι νόμοι περί ταξιδίων, 40.000 Ρουμάνοι κατέφυγαν στην Ουγγαρία και αρνούνταν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

Η Σεκουριτάτε καταργήθηκε με την πτώση του καθεστώτος Τσαουσέσκου στα τέλη του 1989. Αν και μέχρι το 2005 θεωρούνταν ότι η Σεκουριτάτε ήταν απόλυτα πιστή στο καθεστώς, άρθρα που δημοσιεύτηκαν εκείνη την εποχή σε εφημερίδες της χώρας υποστήριζαν ότι εντός της Υπηρεσίας υπήρχαν κάποιοι που εργάζονταν κατά του καθεστώτος, και μάλιστα συνέβαλαν στην κατάρρευσή του. Τέλος, πολλοί εκατομμυριούχοι σήμερα στη Ρουμανία θεωρείται (ή έχει αποδειχθεί) ότι πλούτισαν χάρη στις διασυνδέσεις που είχαν με τη Σεκουριτάτε.