Ρόμπερτ Λη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ρόμπερτ Έντουαρντ Λη
Robert Edward Lee.jpg
Ρόμπερτ Λη
Γέννηση 19 Ιανουαρίου 1807
Φυτείες Στράτφορντ Χολ, Βιρτζίνια, ΗΠΑ
Θάνατος 12 Οκτωβρίου 1870 (63 ετών)
Λέξινγκτον, Βιρτζίνια, ΗΠΑ
Αιτία θανάτου Πνευμονία
Ιδιότητα Στρατηγός στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο

Ο Ρόμπερτ Έντουαρντ Λη (αγγλικά: Robert Edward Lee) ήταν αρχηγός των δυνάμεων του Νότου στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο και καταγόταν από την Βιρτζίνια. Ήταν εναντίον της δουλείας και δεν είχε δούλους. Η φοβερή στρατιωτική του ικανότητα έφερε τον αδύναμο Νότο στα πρόθυρα της Ουάσινγκτον, ενώ το όνομα του έγινε συνώνυμο του Νότου. Έχαιρε βαθιάς εκτίμησης και στους στρατιώτες του Βορρά. Κατά την ημέρα της παράδοσης του Νότου οι βόρειοι τον ασπάστηκαν ως δικό τους αρχηγό. Έχασε από προσωπικό του λάθος την κρίσιμη μάχη στο Γκέττυσμπεργκ και από συγκυρία πιθανόν και αυτόν τον ίδιο τον πόλεμο. Θεωρείται η πιο σημαντική προσωπικότητα του Αμερικανικού Εμφυλίου.

Το τέλος της 36ετούς καριέρας του τον βρήκε διοικητή στην φρουρά του Τέξας και την ώρα της απόσχισης οι Τεξανοί τον διώχνουν σαν εκπρόσωπο της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Στην συνέχεια τον διάλεξε ο αρχιστράτηγος Ουίνφηλντ Σκοτ που τον εκτιμούσε σαν τον καλύτερο ποτέ στρατιώτη του, να του αναθέσει την διαδοχή του στην στρατιωτική ηγεσία του Βορρά. Ο Λη απάντησε ότι αν η Βιρτζίνια αποσχιστεί, όπως αναμενόταν, τότε δεν θα μπορούσε να σηκώσει το σπαθί ενάντια στα παιδιά του. Ο Σκοτ, λυπημένα, δήλωσε ότι δεν περίμενε άλλη απάντηση από έναν τέτοιο ακέραιο χαρακτήρα. Ο Λη επέστρεψε στην Βιρτζίνια και τελικά δέχτηκε μια θέση συμβούλου στο επιτελείο του Νότου όπως άρμοζε σε ένα άτομο της προχωρημένης ηλικίας του. Τα λόγια του για το πως έβλεπε την εξέλιξη του πολέμου υπήρξαν προφητικά: «Ο Νότος δεν συνειδητοποιεί τα τεράστια υλικά αποθέματα του Βορρά και ο Βορράς δεν συνειδητοποιεί το πείσμα για αντίσταση του Νότου».

Πάντως οι στρατιωτικοί ελιγμοί των νοτίων στρατηγών Λη, Τζάκσον, Λόνγκστρητ, Έρλυ και Στιούαρτ έμειναν στην στρατιωτική ιστορία, ενώ για τους βόρειους στρατηγούς ελάχιστα πράγματα μνημονεύονται, διότι άλλαζαν συχνά λόγω των στρατιωτικών τους αποτυχιών και δεν μπορούσαν να εκμεταλλευτούν την ποσοτική υπεροχή τους σε εξοπλισμό και στρατό. Κατά τον τραυματισμό του επίσης ικανού νότιου στρατηγού Τζάκσον, που τελικά έχασε το αριστερό του χέρι ο Λη είχε πει χαρακτηριστικά: «Εκείνος έχασε το αριστερό του κι εγώ το δεξί μου χέρι!»

Ο Λη αντέγραψε την τακτική του Ναπολέοντα. Έτσι χώριζε τον στρατό του σε δύο η τρία τμήματα, αναγκάζοντας τον αντίπαλο να διασπάσει τις δυνάμεις του αντίστοιχα για να μην βρεθεί εκτεθειμένος. Στην συνέχεια ανακάλυπτε το αδύνατο σημείο του εχθρού και με μία γρήγορη αναδιάταξη δυνάμεων επετίθετο εκεί. Για την επιτυχία του σχεδίου όμως απαιτούνταν δύο θεμελιώδεις προϋποθέσεις: α) ο αρχιστράτηγος έπρεπε να έχει καλή πληροφόρηση των αντιπάλων θέσεων και β) μεγάλη εμπιστοσύνη στους διοικητές των μονάδων του, ότι είχαν κατανοήσει πλήρως το σχέδιο και θα δρούσαν άμεσα όταν θα ερχόταν η ώρα να κτυπήσουν. Σε αντίθετη περίπτωση η σύγχυση ήταν η μόνη κατάληξη. Στην κρίσιμη μάχη του Γκέττυσμπεργκ ο Λη έχασε επαφή με το ιππικό του και μαζί με αυτό και την πληροφόρηση για την ανάπτυξη του εχθρού.