Πολ Καγκάμε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Πολ Καγκάμε

Ο Πολ Καγκάμε (Paul Kagame) είναι Πρόεδρος της Ρουάντα από τις 24 Μαρτίου του 2000, ιδρυτής του Πατριωτικού Μετώπου της Ρουάντα. Έγινε επίτιμος διδάκτορας Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Στόκτον, στην Καλιφόρνια. Πρωταγωνίστησε στον εμφύλιο πόλεμο της χώρας του και αργότερα ανέλαβε πρόεδρος. Είναι Τούτσι και Ρωμαιοκαθολικός στο θρήσκευμα[1] και παντρεμένος με τη Ζανέτ Μουτίγκουε.

Πρώτα χρόνια και στρατιωτική δράση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Γκιταράμα, στη δυτική Ρουάντα, τον Οκτώβριο του 1957[2]. Σε πολύ μικρή ηλικία, μετά την εξέγερση των Χούτου το 1959, που οδήγησε στο θάνατο 150.000 ανθρώπων[3] , έφυγε από τη χώρα του και εγκαταστάθηκε στην Ουγκάντα, μαζί με άλλους Τούτσι. Παρακολούθησε το σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Νταρε..[4] Υπηρέτησε στο στρατό στην Ουγκάντα. Το 1985, από κοινού με το φίλο του, Φρεντ Ρουιγκεμά, ίδρυσε το Ρουαντανέζικο Πατριωτικό Μέτωπο (RPF), με έδρα την Ουγκάντα[5]. Το 1986, ο Καγκάμε ανέλαβε επικεφαλής της στρατιωτικής υπηρεσίας αναγνωρίσεως του Εθνικού Στρατού Αντίστασης (NRA) εναντίον της κυβέρνησης του Μίλτον Ομπότε, και εθεωρείτο ένας από τους πιο στενούς συμμάχους του Προέδρου Γιουέρι Μουσέβενι της Ουγκάντας. Ο τελευταίος υποστήριξε την εισβολή στη Ρουάντα, η οποία οδήγησε στη Γενοκτονία. Το RPF εισέβαλε στη Ρουάντα για πρώτη φορά την 1η Οκτωβρίου του 1990, όταν ο Καγκάμε βρισκόταν στις ΗΠΑ. Δύο μέρες μετά την εισβολή, σκοτώθηκε ο Ρουιγκεμά και ο Καγκάμε διορίστηκε από τον Μουσέβενι διοικητής του RPF.

Πόλεμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εισβολή ξεκίνησε με μερικές επιτυχίες, μέχρι που η Γαλλία κατάφερε να συνενώσει δυνάμεις από Γάλλους, Βέλγους, Χούτου και Ζαϊρινούς στρατιώτες. Η εισβολή παρέσχε δικαιολογία στον Πρόεδρο της Ρουάντας Ζουβενάλ Χαμπιαριμάνα να κηρύξει τους Τούτσι ως εισβολείς και να ταχθεί κατά των δυνάμεων της Αντιπολίτευσης. Στα τέλη του 1991 επιχειρήθηκε μια ακόμα εισβολή, η οποία επίσης απέτυχε. Ακολούθησαν οι συμφωνίες στην Αρούσα, που υπεγράφησαν στις 4 Αυγούστου 1993. Αποτέλεσμα ήταν ο σχηματισμός προσωρινής κυβερνήσεως, με συμμετοχή και του RPF.

Τούτσι και Χούτου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Τούτσι πριν ήταν μειοψηφία, με τους Χούτου να κατέχουν την πλειοψηφία. Ο Πρόεδρος Χαμπιαριμάνα, από τους Χούτου, είχε καταλάβει την εξουσία με μη δημοκρατικές εκλογές. Σκοτώθηκε όταν το αεροπλάνο του καταρρίφθηκε από πύραυλο εδάφους-αέρος, μαζί με τον ομόλογό του του Μπουρούντι, Σιπριέν Νταριαμίρα. Αργότερα, κατά τις δίκες στον ΟΗΕ, οι Τούτσι ανέφεραν ότι οι δολοφονίες διεπράχθησαν από αυτούς και με τη βοήθεια μιας ξένης κυβέρνησης. Επίσης, για τους δύο θανάτους κατηγορήθηκε και ο Πολ Καγκάμε[6][7].

Γενοκτονία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δολοφονία των δύο Προέδρων οδήγησε στη γενοκτονία χιλιάδων Τούτσι από τους Χούτου. Επίσης, σφαγιάστηκαν και μετριοπαθείς πολίτες από τη φυλή Χούτου. Στις 17 Μαΐου του 1994, ο ΟΗΕ παραδέχθηκε ότι πιθανόν διεπράχθησαν πράξεις γενοκτονίας. Μέχρι τα μέσα του Μαΐου, υπολογιζόταν ότι σκοτώθηκαν περίπου 500.000 άτομα. Το RPF ξανάρχισε τον εμφύλιο πόλεμο κατά των Χούτου στη Ρουάντα και μαθεύτηκε η γενοκτονία.

Από την Ουγκάντα και την Τανζανία, ο Καγκάμε συντόνιζε τις επιθέσεις εναντίον των Χούτου και των παραστρατιωτικών Interahamwe. Ο εμφύλιος πόλεμος (σκοτώνονταν 10.000 άνθρωποι καθημερινά) συνέπεσε με τη γενοκτονία και η τρίτη εισβολή πέτυχε. Τον Ιούλιο, οι δυνάμεις του Καγκάμε έφτασαν στο Κιγκάλι[8] και η Γαλλία, το Βέλγιο και ο ΟΗΕ δεν έκαναν τίποτα για να αποτρέψουν τις σφαγές. Τελικά, το 1994, ο Καγκάμε έγινε αντιπρόεδρος στη χώρα και Υπουργός Αμύνης, με Πρόεδρο τον Παστέρ Μπιζιμούνγκου, από το RPF. Ο τελευταίος ήρθε σε σύγκρουση με τον Καγκάμε, αναφορικά με τη σύνθεση της κυβέρνησης και παραιτήθηκε το 2000. Ο Καγκάμε έγινε Πρόεδρος το Μάιο του 2001, ενώ ο Μπιζιμούνγκου ίδρυσε το κόμμα Buyanjya, αντιπολιτευόμενο, το οποίο σχεδόν αμέσως απαγορεύτηκε από τον Καγκάμε. Λίγο μετά, ο πρώην πρόεδρος τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 15 ετών το 2004, για σύσταση παραστρατιωτικής ομάδας, υποδαύλιση βίας και διαφθορά. Το 1996 ο Καγκάμε συνετέλεσε στην ανατροπή του Μομπούτου Σέσε Σέκο στο γειτονικό Κονγκό. Υποστήριξε αρχικά τον Λοράν Καμπίλα, όμως αργότερα ο Καμπίλα απομάκρυνε όλους τους Τούτσι από την κυβέρνησή του και ξεκίνησε το δεύτερο Πόλεμο του Κονγκό, διώχνοντας όλους τους αξιωματούχους της Ουγκάντα και Ρουάντα από το Κονγκό.

Εκλογικός θρίαμβος και διακοπή διπλωματικών σχέσεων με Παρίσι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Καγκάμε κέρδισε σαρωτική νίκη στις πρώτες δημοκρατικές εκλογές της χώρας του, στις 25 Αυγούστου 2003 με 95,5% των ψήφων.[9]. Ο μόνος του πολιτικός αντίπαλος Παστέρ Μπιζιμούνγκου, είχε παραιτηθεί και τεθεί υπό περιορισμό κατ' οίκον. Το Νοέμβριο του 2006 διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις της χώρας του με τη Γαλλία έπειτα από δικαστική απόφαση από το Παρίσι που ήταν η έκδοση ενταλμάτων σύλληψης εναντίον 9 ανώτατων αξιωματούχων της Ρουάντα με την κατηγορία ότι συνωμότησαν για την κατάρριψη του αεροσκάφους του προέδρου Χαμπιαριμάνα το 1994. Ο ίδιος ο Καγκάμε κατηγορήθηκε ότι διέταξε την κατάρριψη του αεροπλάνου.[10]

Επανεκλογή 2010[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 9 Αυγούστου 2010 πρόεδρος επανεξελέγη ο Καγκάμε με ποσοστό 93%.[11]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Rwandan president belatedly received baptismal certificate». CWNews.com. 29-03-2006. http://www.cwnews.com/news/viewstory.cfm?recnum=43261. Ανακτήθηκε στις 14-03-2009. 
  2. «Επίσημος ιστότοπος». Κυβέρνηση της Ρουάντα. http://www.gov.rw/government/president/personalf.html. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2007. 
  3. Octave, Mugabowineza. «Rwanda:Before and after the 1994's genocide» (DOC). University of Kansas. http://www.kasc.ku.edu/programs/teacher_institutes/2004/Octave%20Paper2004.doc. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2007. 
  4. «President attends Ntare School day». Statehouse.go.g. http://www.statehouse.go.ug/news.detail.php?category=News&newsId=193. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2007. 
  5. «Kagame: Quiet soldier who runs Rwanda». BBC. http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/africa/689405.stm. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2007. 
  6. «L'actuel président montré du doigt». Radio Canada. 20-04-2006. http://www.radiocanada.ca/nouvelles/International/2006/04/20/003-rwanda-zone-libre-jeudi.shtml. Ανακτήθηκε στις 22-11-2006. 
  7. Paul Rusesabagina, Compendium of RPF crimes - October 1990 to present: The case for overdue prosecution, at http://www.taylor-report.com/articles/Compendium_of_RPF_Crimes.pdf
  8. René Lemarchand, Scholarly Review: Rwanda: The State of Research, Online Encyclopedia of Mass Violence at http://www.massviolence.org/Rwanda-The-State-of-Research?artpage=1-12
  9. «Incumbent wins in Rwanda's first presidential vote since genocide». USA Today. http://www.usatoday.com/news/world/2003-08-26-rwanda-vote_x.htm. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2007. 
  10. «French foreign minister laments Rwanda's move to cut diplomatic ties». International Herald Tribune. http://www.iht.com/articles/ap/2006/11/26/europe/EU_GEN_France_Rwanda.php. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2007. 
  11. ΒΒC, Rwanda President Kagame wins election with 93% of vote, 11-8-2010.