Οινοχόη του Διπύλου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οινοχόη του Διπύλου
 
 
Είδος Τέχνης οινοχόη
Έτος κατασκευής 740 π.Χ
Διαστάσεις 22,5 εκ.
Μουσείο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Αριθμός καταλόγου 192

Η οινοχόη του Διπύλου που φιλοξενείται στο Εθνικό αρχαιολογικό μουσείο φέρει την αρχαιότερη ελληνική επιγραφή μετά τις μυκηναϊκές πινακίδες. Βρέθηκε στον αρχαιολογικό χώρο του Διπύλου.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οινοχόη είναι διακοσμημένη με αγγειογραφία που εικονίζει μια φόρμιγγα. Αρχίζοντας αριστερά από την λαβή φέρει την εξής επιγραφή:(ΗΟΣΝΥΝΟΡΧΕΣΤΟΝΠΑΝΤΟΝΑΤΑΛΟΤΑΤΑΠΑΙΖΕΙΤΟΤΟΔΕΚΛΜΙΝ - ὃς νῦν | ὀρχη|στῶν πάν|των ἀτα|λώτατα | παίζει τῶ τόδε ...), που σημαίνει σήμερα, ότι «την κανάτα αυτή θα την πάρει ο χορευτής που θα χορέψει πιο χαριτωμένα». Ήταν δηλαδή έπαθλο χορευτικών αγώνων.

Επιγραφική μελέτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ανάγνωση και ερμηνεία της επιγραφής απασχολεί σοβαρά επιγραφικούς και φιλολόγους από το 1880.

Χρονολόγηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το αγγείο χρονολογείται στα 740 π.Χ. Η επιγραφή είναι χαραγμένη λίγο μετά από το ψήσιμο του αγγείου. Είναι ιστορικής σημασίας διότι καινοτομεί ως προς τα γράμματα. Το Χ πρωτοεμφανίζεται στο ελληνικό αλφάβητο, μαζί με το Φ και Ψ που είναι άγνωστα στο φοινικικό αλφάβητο. Το Η και το Ω αποδίδονται ως Ε και Ο.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα