Νότα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η νότα Λα

Στη μουσική, και ιδιαίτερα στο δυτικό κομμάτι της εν λόγω τέχνης, η νότα είναι μια θεμελιώδης έννοια με διπλή σημασιολογία:

  • Είναι τα σύμβολα που χρησιμοποιούνται στη μουσική σημειογραφία για να αναπαραστήσουν το τονικό ύψος και τη διάρκεια ενός ήχου, και
  • οι ήχοι που χαρακτηρίζονται από ευκόλως αντιληπτό τονικό ύψος, κι επομένως μπορούν να αναπαρασταθούν με τη βοήθεια της προαναφερθείσας σημειογραφίας.

Ονόματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τη δυτική μουσική θεωρία, υπάρχουν επτά νότες που ακούν στα ονόματα Ντο, Ρε, Μι, Φα, Σολ, Λα και Σι, ενώ οι αντίστοιχες αγγλικές ονομασίες είναι C, D, E, F, G, A και B.