Μανδαρίνος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μανδαρίνος επί δυναστείας Τσινγκ (Qing) (1644-1912)

Μανδαρίνοι ονομάζονταν από τους Ευρωπαίους, κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας, οι ανώτεροι πολιτικοί και στρατιωτικοί λειτουργοί της αυτοκρατορικής Κίνας, οι οποίοι στην κινεζική γλώσσα ονομάζονταν κου-ουέν. Σήμερα, ο όρος χρησιμοποιείται για κάθε δημόσιο υπάλληλο ή αξιωματούχο που υπηρετεί τυφλά τους ανώτερούς του, με μοναδικό σκοπό την άνοδό του στην ιεραρχία.

Γενικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κινέζος Μανδαρίνος των νεότερων χρόνων χωρίς το παραδοσιακό ένδυμα και το καπέλο.

Φορούσαν κεντητό χιτώνα, ζώνη και στην κορυφή του καπέλου τους έφεραν ένα στρογγυλό κόσμημα από πολύτιμο λίθοι ή μέταλλο, διαφορετικού χρώματος για καθεμία από τις εννιά βαθμίδες της δημόσιας διοίκησης. Διορίζοντα ύστερα από τις λεγόμενες αυτοκρατορικές εξετάσεις, οι οποίες εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά επί δυναστείας των Χαν (202 π.Χ. - 210), υπό την επίδραση του κομφουκιανισμού.[1]

Η δια βίου μάθηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αυστηρότητα των εξετάσεων έγινε παροιμιώδης, δημιουργώντας τη μορφή τού δια βίου υποψηφίου, ο οποίος αφιέρωνε τη ζωή του στην επιτυχία, ακόμη και με τον εθελούσιο ευνουχισμό του, για να μή περισπάται από το σκοπό του, καθώς η καριέρα στη δημόσια διοίκηση παρείχε κύρος και οικονομική εξασφάλιση.

Η επιρροή στις κοινωνικές και πολιτιστικές εξελίξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στους μανδαρίνους απαγορεύονταν να υπηρετούν στο ίδιο μέρος περισσότερο από τρία χρόνια. Μαζί με την τάξη των λογίων, με τους οποίους σχετίζονταν στενά, αποτελούσαν την άρχουσα τάξη της Κίνας, με τεράστια επιρροή στις κοινωνικές και πολιτιστικές εξελίξεις. Μιλούσαν μία ιδιαίτερη διάλεκτο, βασισμένη στη διάλεκτο του Πεκίνου, η οποία αποτελεί τη σημερινή επίσημη κινεζική γλώσσα.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ. 17 σ. 767 ISBN 960-8177-67-7
  2. Εγκυκλοπαίδεια Δομή, ό.π.