Μέιν (θωρηκτό)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δεξιόπρωρη άποψη του Θωρηκτού Μέιν

Το Θωρηκτό Μέιν, [USS Μaine (ACR-1)], ήταν ένα από τα πρώτα αξιόλογα θωρηκτά του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, η ναυπήγηση και η αρχική δράση του οποίου πρόσφερε την πρώτη διεθνή ναυτική παρουσία των ΗΠΑ, ενόσω είχαν περιέλθει σε ναυτικό απομονωτισμό. Το άδοξο όμως τέλος του, μετά από έκρηξη που σημειώθηκε, και η βύθισή του στον λιμένα της Αβάνας, στις 15 Φεβρουαρίου του 1898, παρασύροντας στο θάνατο περισσότερα από τα 2/3 του πληρώματος, το κατέστησε διεθνώς γνωστό ως "αιτία" της κήρυξης του Ισπανοαμερικανικού πολέμου που ακολούθησε το ίδιο έτος.

Αξιοσημείωτο παραμένει το γεγονός ότι παρά τις επανειλημμένες έρευνες των εξεταστικών επιτροπών που συγκλήθηκαν για την έρευνα των αιτιών της καταστροφής του πλοίου, αυτές συνεχίζουν μέχρι σήμερα να καλύπτονται από ένα πέπλο μυστηρίου, επιτρέποντας έτσι την εύλογη ανάπτυξη αλλά και υπεράσπιση διαφόρων θεωριών.

Γενική κατάσταση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη δεκαετία του 1880, ενώ οι Μεγάλες Δυνάμεις στην Ευρώπη έχουν ήδη μεταβάλει την ήπειρο σε αφέντη του κόσμου, την ίδια εποχή βρίσκεται σε έξαρση ο αποικιοκρατικός ανταγωνισμός μέχρι και στον Ειρηνικό ωκεανό, καθώς επίσης και οι εθνικιστικές εξεγέρσεις. Την ίδια δεκαετία ξεκινά και ο μεγάλος ανταγωνισμός των ναυτικών εξοπλισμών. Σ΄ αυτή τη φάση της παγκόσμιας ναυτικής ιστορίας οι ΗΠΑ, έχοντας συμπληρώσει αιώνα από της δημιουργίας τους, παραμένουν απούσες στη διεθνή σκηνή, διατηρώντας πολεμικά πλοία μόνο για εθνική ασφάλεια εντός των συνόρων.

Στον ναυτικό όμως εκείνο ανταγωνισμό δεν άργησαν να εισχωρήσουν και χώρες της λατινικής Αμερικής όπως η Βραζιλία, η Χιλή και η Αργεντινή μεταβαλλόμενες έτσι σε σπουδαίες ναυτικές δυνάμεις. Το γεγονός αυτό θορύβησε έντονα τις ΗΠΑ και συγκεκριμένα όταν ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ναυτικών Υποθέσεων, Χίλαρι Α. Χέρμπερτ, κάνοντας σύγκριση με το νεότευκτο βραζιλιάνικο θωρηκτό "Ριασουέλο", δήλωσε στο Κογκρέσο (1881): «αν όλα αυτό το παλιό ναυτικό μας συνταχθεί σε παράταξη μάχης, στα μέσα του ωκεανού και βρεθεί αντιμέτωπο με το θωρηκτό Riachuelo είναι αμφίβολο αν ένα μόνο σκάφος που θα φέρει την αμερικανική σημαία θα προλάβει να καταπλεύσει σε λιμάνι».
Πράγματι ο παραστατικός αυτός λόγος όχι μόνο αφύπνισε το Κογκρέσο για αναγκαίο πλέον νέο ναυτικό εξοπλιστικό πρόγραμμα, αλλά και για την έξοδο της χώρας από τον ναυτικό απομονωτισμό στον οποίο είχε περιέλθει.

Παραγγελία - ναυπήγηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνέχεια της παραπάνω πρότασης άρχισε ο σχεδιασμός του νέου ναυτικού εξοπλιστικού προγράμματος και το 1884 αποφασίζεται μεταξύ άλλων η ναυπήγηση δύο νέων θωρηκτών πλοίων ολικού μήκους περίπου 300 ποδών και εκτοπίσματος 7.000 τόνων. Ένα χρόνο αργότερα, το "Προεδρείο της κατασκευής και επισκευής (τμ. Γ & Ε) του Ναυτικού" παρουσίασε δύο σχέδια ένα για Θ/Κ 7.500 τόνων και ένα για Θ/Κ - Κ/Δ 5.000 τόνων, αντί δύο πλοίων των 6.000 τόνων, όπου και ενέκρινε το Κογκρέσο τον Αύγουστο του 1886.
Στον διαγωνισμό που ακολούθησε που αφορούσε το Θ/Κ - Κ/Δ που θα ελάμβανε το όνομα της πολιτείας Μέιν και ένα Θ/Κ με το όνομα της πολιτείας του Τέξας, διευκρινίστηκαν και διάφορα άλλα τεχνικά στοιχεία προδιαγραφών, όπως της ταχύτητας 17 κόμβων, της ύπαρξης διπυθμένων, της θωράκισης και του εξοπλισμού - οπλισμού. Τελικά από τα διάφορα ναυπηγικά σχέδια που υποβλήθηκαν εγκρίθηκαν: για μεν το "Μέιν", του Θ. Δ. Wilson, που ήταν μέλος στο Ναυτικό γνωμοδοτικό συμβούλιο το 1881, για δε το "Τέξας" του Βρετανού σχεδιαστή, William John, που εκείνη την εποχή εργαζόταν στη ναυπηγική εταιρεία Barrow.

Έτσι το Συνέδριο εξέδωσε άδεια κατασκευής του "Μέιν" στις 3 Αυγούστου 1886, του οποίου η ναυπήγηση ξεκίνησε ουσιαστικά δύο χρόνια αργότερα, στις 17 Οκτωβρίου 1888, με την τοποθέτηση της τρόπιδας στο ναυπηγείο του ναυτικού στο Μπρούκλιν (Νέα Υόρκη). Ήταν το μεγαλύτερο πλοίο που ναυπηγούταν μέχρι τότε σ΄ εγκαταστάσεις του Ναυτικού των ΗΠΑ.

Η καθέλκυση του Θ/Κ Μέιν (Μπρούκλιν - 1890)

Αν η υλοποίηση της πρότασης του Χ. Χέρμπερτ ξεκίνησε μετά από επτά χρόνια, η ναυπήγηση του Μέιν δεν υστέρησε σε βραδύτητα, ίσως η μεγαλύτερη που σημειώθηκε σε ναυπήγηση θωρηκτού παγκοσμίως. Σ΄ αυτό συνέβαλαν πολλοί παράγοντες που όλοι μαζί συνιστούσαν ατέλειες της τότε ναυπηγικής υποδομής των ΗΠΑ, όπως αναζήτηση ιδιωτών χρηματοδοτών, ο προβληματικός εφοδιασμός χαλύβδινων ελασμάτων, ελλείψεις ασφάλειας όταν σημειώθηκε πυρκαγιά στο σχεδιαστήριο του ναυπηγείου, εργασιακά προβλήματα που χρόνιζαν και που ξέσπασαν μεγάλες απεργίες κ.ά. Συνέπεια όλων αυτών ήταν η καθέλκυση του πλοίου να γίνει στις 18 Νοεμβρίου του 1890, όπου και η επίσημη τελετή βάπτισης, ενώ η ολοκλήρωση του εξαρτισμού και οπλισμού, πέντε χρόνια αργότερα, στις 17 Σεπτεμβρίου του 1895 όταν και τέθηκε σε υπηρεσία.

Γενικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Θ/Κ Μέιν ήταν χαλύβδινο ατμοκίνητο πλοίο ολικού μήκους 99 μ. (324,5 πόδια) με μέγιστο πλάτος, περί το μέσον, 17,5 μ. (57 πόδια), βύθισμα πλήρους φόρτου 7 μ. (22,5 πόδια) και εκτοπίσματος 6.790 τόνων. Το εσωτερικό του κύτους έφερε διπύθμενα και χωριζόταν κατά το διάμηκες με εγκάρσιο διάφραγμα, σε επιμέρους 214 στεγανά διαμερίσματα, παρέχοντας έτσι ένα αρκετά υψηλό βαθμό στεγανότητας. Η δε πλώρη του ήταν τύπου θωρηκτού οξύμορφη. Έφερε δύο καταστρώματα, το κάτω, των βαρέων πυροβόλων (gun-deck) και το άνω, το κυρίως κατάστρωμα. Επί του άνω καταστρώματος έφερε χαμηλή υπερκατασκευή μεταξύ του πρωραίου και πρυμναίου γερανοφόρου ιστού, μήκους περίπου 30 μέτρων, επί της οποίας φέρονταν η γέφυρα του πλοίου, πρύμνηθεν αυτής οι δύο καπνοδόχοι και εκατέρωθεν ανά πλευρά ένα ζεύγος ατμοκίνητων λέμβων με επωτίδες ακτινωτού τύπου. Στο δε πρωραίο τμήμα του κυρίως καταστρώματος έφερε μεγάλο προβολέα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ε. Φραγκούλης "Ναυπηγία" Κεφ. "Θωρηκτά πλοία" τομ. 1ος, σελ.650-656. Αθήναι 1949.
  • "Ιστορία του 20ου αιώνα" - Η επανάσταση του θωρηκτού" τομ.1ος, σελ.191-193. Έκδ. Χρυσός Τύπος - Αθήναι 1974.
  • "Ιστορία του 20ου αιώνα" - Ναυτική Ιστορία 1890-1914" τομ.1ος, σελ.194-195. Έκδ. Χρυσός Τύπος - Αθήναι 1974.
  • Μύρων Ματσάκης: "Το σύγχρονον Πολεμικόν Ναυτικόν" Αθήναι 1973.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Alden, John D. (1989): "Το Αμερικανικό χαλύβδινο Ναυτικό: Μια φωτογραφική ιστορία του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ από την εισαγωγή του Hull χάλυβα το 1883. Annapolis, Μέρυλαντ:. Ναυτικό Ινστιτούτο Τύπου ISBN 978-0-87021-248-2 .
  • Cowan, Mark D.? Sumrall, Alan Κ. (2011): "Παλιά Hoodoo": "Το Θωρηκτό Τέξας": Πρώτο αμερικανικό Θωρηκτό, 1895-1911". Τσάρλεστον, Νότια Καρολίνα:. CreateSpace ISBN 978-1-4662-4894-6 .
  • Friedman, Norman (1984): "Καταδρομικά των ΗΠΑ, Ιστορικό με σχέδια και εικόνες". Annapolis, Μέρυλαντ:. Ναυτικό Ινστιτούτο Τύπου ISBN 978-0-87021-718-0 .
  • Friedman, Norman (1985): "Ναυμαχίες των ΗΠΑ, Ιστορικό με σχέδια και εικόνες". Annapolis, Μέρυλαντ:. Ναυτικό Ινστιτούτο Τύπου ISBN 978-0-87021-715-9 .
  • Gardiner, Ρόμπερτ, ed. (1979): "Conway όλα τα πολεμικά πλοία του κόσμου 1860-1905". Νέα Υόρκη: Βιβλία Mayflower. ISBN 978-0-312-24023-3 .
  • Love, Robert W. νεώτερος, ed. (1992): "Ιστορία του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ", Volume One: 1775-1941 . Harriburg, Πενσυλβάνια: Βιβλία την Panasonic. ISBN 978-0-8117-1862-2 .
  • Marolda, Edward J., ed. (2001): "Θεόδωρος Ρούσβελτ, το Ναυτικό των ΗΠΑ και ο Ισπανο-Αμερικανικός Πόλεμος". Λονδίνο:. Palgrave Macmillan ISBN 978-0-8317-0302-8 .
  • Μίλερ, Ντέιβιντ, ed. (2001): "Εικονογραφημένος Κατάλογος των πολεμικών πλοίων του κόσμου. Osceloa, Ουισκόνσιν". Zenith Press ISBN 978-0-7603-1127-1 .
  • Μίσα, Thomas J., ed. (1999): "Ένα έθνος του χάλυβα: Η παραγωγή της σύγχρονης Αμερικής, 1865-1925". Βαλτιμόρη, Μέριλαντ:. Johns Hopkins University Press, ISBN 978-0-8018-6052-2
  • Morrison, Samuel Loring, ed. (2003): "Τα αμερικανικά θωρηκτά Osceloa, Ουισκόνσιν". Zenith Press ISBN 978-0-7603-0989-6 .
  • Musicant, Ιβάν (1998): "Προεπιλογή Αυτοκρατορίας: Ο ισπανική-Αμερικανικός Πόλεμος και η Αυγή του αμερικανικού αιώνα". Νέα Υόρκη: Henry Holt and Company. ISBN 978-0-8050-3500-1 .
  • O'Toole, GJA (1984): "Ο ισπανικός πόλεμος: Ένα αμερικανικό Έπος 1898". Νέα Υόρκη: WW Norton.
  • Paine, Λίνκολν Π. (2000): "Πολεμικά πλοία του κόσμου το 1900". Νέα Υόρκη:. Houghton Mifflin Harcourt ISBN 978-0-395-98414-7
  • Πάρκινσον, Ρότζερ (2008): "Στα τέλη του Βικτοριανού Ναυτικού: Η Προ-Ντρεντνωτ Εποχή και η προέλευση του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου". Ρότσεστερ, Νέα Υόρκη:. Boydell Τύπου ISBN 978-1-84383-372-7 .
  • Πάτερ, Alan F., ed. (1968): "Ηνωμένες Πολιτείες Ναυμαχία: Η Ιστορία των μεγάλων σκαφών μάχης της Αμερικής". Μπέβερλι Χιλς, Καλιφόρνια: Monitor Εταιρεία βιβλίο. LCCN 68-17423 .
  • Reilly, ο John C.? Scheina, Robert L. (1980): "Αμερικανική Ναυμαχίες 1886-1923: Προντνώτ - Σχεδιασμός και κατασκευή . Annapolis, Μέρυλαντ:. Ναυτικό Ινστιτούτο Τύπου ISBN 978-0-87021-524-7 .
  • Rickover, Hyman Γιώργος (1995): "Πώς το Θωρηκτό Μέιν καταστράφηκε, δεύτερη αναθεωρημένη εκδοχή". . Annapolis, Μέρυλαντ:. Ναυτικό Ινστιτούτο Τύπου ISBN 978-1-55750-717-4 .
  • " Maine " . Λεξικό των αμερικανικών ναυτικών σκαφών μάχης. Ναυτικό Τμήμα , Ναυτική Ιστορία & Διοίκησης Κληρονομιάς, "USS Μέιν (1895-1898), που είχε αρχικά οριστεί ως θωρακισμένο καταδρομικό # 1" . Ναυτικής Ιστορίας & Διοίκηση Πολιτιστικής Κληρονομιάς . Τμήμα του Ναυτικού των ΗΠΑ. 17 Νοεμβρίου, 1998.
  • "Το Ναυάγιο του USS Μέιν, 15η Φεβρουαρίου 1898". Ναυτικής Ιστορίας & Διοίκηση Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Τμήμα του Ναυτικού των ΗΠΑ.
  • «Η καταστροφή του USS Μέιν" . Ναυτικής Ιστορίας & Διοίκηση Πολιτιστικής Κληρονομιάς . Τμ. Ναυτ. των ΗΠΑ. 13 Αύγ, 2003.
  • «Θύματα στο USS Μέιν" . Ναυτικής Ιστορίας & Διοίκηση Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Τμ. Ναυτ. των ΗΠΑ. 6 Φεβρ, 1998.
  • «Επιζώντες του USS Μέιν" . Ναυτικής Ιστορίας & Διοίκηση Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Τμ. Ναυτ. ΗΠΑ. 6 Φεβρ, 1998.
  • «Θωρηκτό Μέιν" . Ο ισπανικός πόλεμος - αμερικανική ιστοσελίδα Centennial . www.spanamwar.com. 1996.
  • Crawford, Michael J.? Hayes, Mark L.? Συνεδρίες, Μιχαήλ Δ. (30 Νοεμβρίου 1998). Ο Ισπανο-Αμερικανικός Πόλεμος: Ιστορική Επισκόπηση και επιλεγμένη βιβλιογραφία . Ναυτικό Ιστορικό Κέντρο, Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ Ναυτικού.
  • Morley, Διευθύνων Eng. AW, USN (1895). Δίκη Σύμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών θωρακισμένο καταδρομικό Μέιν . Εφημερίδα της Κοινωνίας των Αμερικανών Μηχανικών . Ανακτήθηκε 2 Απριλίου του 2012 .

Περαιτέρω βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Άλλεν, Thomas B. "Θυμηθείτε το Μέιν" του National Geographic , Vol. 193, αριθ. 2 (Φεβρουάριος 1998): 92-111.
  • Άλλεν, Thomas Β. ed. "Αυτό που πραγματικά βύθισε το Μέιν" Ναυτική Ιστορία 11 (Μάρτιος / Απρίλιος 1998): 30-39.
  • Φυσήξτε, Μιχαήλ. "Ένα πλοίο να θυμάστε: Το Μέιν και τον Ισπανο-Αμερικανικό Πόλεμο. Νέα Υόρκη: William Morrow & Co, 1992. ISBN 978-0-688-09714-1 .
  • Phiip Σ. Foner. "Η ισπανο-Κουβανο-Αμερικανικός Πόλεμος και η γέννηση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού 1895-1902". 2 τόμοι, Νέα Υόρκη / Λονδίνο 1972 (ιδιαίτερα αναλυτικές και με πολλές πηγές από αρχεία ΗΠΑ).
  • Samuels, Πέγκυ και Χάρολντ Samuels 1995. "Ενθυμούμενος το Μέιν". Smithsonian Institution Press, Washington DC και στο Λονδίνο ISBN 978-1-56098-474-0 .
  • Weems, John Edward. Η Μοίρα του Μέιν. Κόλετζ Στέισον, Τέξας:. Texas A & M University Press, 1992 ISBN 978-0-89096-501-6 .


Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα