Λιάπηδες
Οι φερόμενοι με την ονομασία Λιάπηδες, ή Λιάπιδες αποτελούν ιδιαίτερη εικαζόμενη αλβανική φυλή, κάτοικοι της άλλοτε Λιαπουριάς.
Πολλοί Αλβανοί θεωρούν αυτούς απογόνους του αρχαίου ελληνικού φύλου των Λαπίθων της Θεσσαλίας που αναφέρει και ο Όμηρος τους οποίους μάλιστα και εξυμνεί. Άλλοι θεωρούν αυτούς απογόνους, των εις Απουλία εγκατασταθέντων Ιαπύγων.[εκκρεμεί παραπομπή]
Ανεξάρτητα των παραπάνω οι Λιάπηδες άρχισαν να αναφέρονται με την ονομασία αυτή σε γραπτά κείμενα κατά τον 14ο με 15ο αιώνα. Κατά την περίοδο αυτή φέρονται κάποιες φατρίες αυτών να κατήλθαν στον κυρίως ελλαδικό χώρο "συν γυναιξί και τέκνοις και κτήνεσι", όχι όμως ως πολέμιοι αλλά φιλικά διακείμενοι όπου και εγκαταστάθηκαν στις περιοχές Αττικοβοιωτίας, Εύβοιας και στη Πελοπόννησο και από εκεί στις Σπέτσες και την Ύδρα.
Σημειώνεται ότι από τους ομοφύλους τους Αλβανούς περιφρονούνταν άδικα ως νυκτοκλέφτες, αλλά όχι ως νυκτομάχοι, που εξ αυτού θεωρούνταν κατώτεροι από τους Τσιάμηδες, Τόσκηδες και Γκέκηδες, όπως σημειώνει ο Β. Δ. Ζώτος Μολοσσός στο έργο του "Δρομολόγιο της Ελληνικής Χερσονήσου" Αθήναι 1878, σελ.99. Εκ των δραστηριοτήτων τους όμως πράγματι διαφαίνονταν ότι ήταν εξίσου ευφυείς, πονηροί και πανούργοι, αλλ΄ όμως σε πολεμικές επιχειρήσεις λιγότερο ορμητικοί.
[Επεξεργασία] Πηγή
- Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.12ος, σελ.329.
