Λαβραδορίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λαβραδόριο
Labradorite brute 2(Madagascar).jpg
Λαβραδόριο. Προέλευση: Μαδαγασκάρη
Γενικά
Κατηγορία Τηκτοπυριτικά: Άστριοι, Πλαγιόκλαστα
Χημικός τύπος (Ca,Na)(Si,Al)4O8
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα 2,7 gr/cm3
Χρώμα Λευκό, γκρίζο, γκριζομέλαν, χαρακτηριστικού ιριδισμού
Σύστημα κρυστάλλωσης Τρικλινές
Κρύσταλλοι Λεπτοπλακώδεις
Υφή Συμπαγής έως κοκκώδης
Διδυμία Χαρακτηριστική αστρίων (Νόμοι Carlsbad, Baveno, Manebach)
Σκληρότητα 6 - 6,5
Σχισμός Τέλειος {001} ατελής {010}
Θραύση Κογχοειδής έως ανώμαλη
Λάμψη Υαλώδης, μαργαριτώδης (από σχισμό)
Γραμμή κόνεως Λευκή
Πλεοχρωισμός Όχι

Το λαβραδόριο (αγγλ. labradorite) είναι τηκτοπυριτικό ορυκτό της ομάδας των αστρίων, υποομάδας πλαγιοκλάστων. Το όνομά του προέρχεται από την χερσόνησο του Λαμπραντόρ του Καναδά, όπου πρωτοβρέθηκε.

Είναι κοινότατο ορυκτό, ανευρισκόμενο σε σιδηρομαγνησιούχα εκρηξιγενή πετρώματα και ανορθοσίτες. Σπανιότερα βρίσκεται σε μεταμορφωσιγενή πετρώματα, ενώ απαντά και σε ιζηματογενή πετρώματα υπό μορφή θραυσμάτων. Σχετίζεται με ολιβίνη, πυροξένους, αμφιβόλους και μαγνητίτη.

Είναι από τους ελάχιστους αστρίους που εμφανίζουν κάποια οικονομική σημασία, καθώς χρησιμοποιείται για την κατασκευή διακοσμητικών αντικειμένων, λόγω του έντονου μπλε - ιώδους ιριδισμού που εμφανίζει. Αποτελεί, επίσης, συστατικό του ημιπολύτιμου λίθου λάπις λάζουλι.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
  • Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
  • Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372