Λάρισα Αχαΐας
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Η Λάρισα ήταν αρχαία πόλη στην Αχαΐα.
Ιδρύθηκε από Πελασγούς πρωτο Έλληνες. Το όνομα Λάρισα είναι πελασγικό και σημαίνει Ακρόπολη. Ήταν χτισμένη δίπλα στο Λάρισσο ποταμό στα αρχαία σύνορα Αχαΐας - Ηλείας . Στη Λάρισα λατρευόταν η θεά Αθηνά και υπήρχε και ιερό της Λαρισαίας Αθηνάς[1]. Σαν θεός λατρευόταν και ο ποταμός Λάρισσος. Η θέση της πόλης πιστεύόταν ότι βρίσκεται στο χωριό Ριόλος στον σημερινό Δήμο Λαρισσού όπου έχουν βρεθεί ερείπια αρχαίας πόλης χωρίς να έχουν τελειώσει οι ανασκαφές. [2][3]. Νέες αρχαιολογικές έρευνες δείχνουν ότι πιθανότατα ήταν εκεί που βρίσκεται σήμερα το Τείχος Δυμαίων.
[Επεξεργασία] Αναφορές & Σημειώσεις
- ↑ "Ἀχαιοῖς δὲ ὅροι καὶ Ἠλείοις τῆς χώρας ποταμός τε Λάρισος καὶ Ἀθηνᾶς ἐπὶ τῷ ποταμῷ ναός ἐστι Λαρισαίας"Παυσανία Αχαϊκά
- ↑ Δήμος Λαρισσού
- ↑ Στέφανος Θωμόπουλος, Ιστορία της πόλεως των Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821 τόμος Α΄, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1998, ISBN 9607960084
