Κωμόπολη
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο όρος κωμόπολη χρησιμοποιείται για τους οικισμούς που έχουν πληθυσμό αρκετά μεγάλου χωριού ή μικρής πόλης. Χαρακτηριστικά η κωμόπολη αναφέρεται ως μικρή πόλη που έχει όψη και χαρακτήρα μεγάλου χωριού[1]. Η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία χρησιμοποιούσε μέχρι και την απογραφή του 1991 τον όρο αυτό για οικισμούς με πληθυσμό μεταξύ 2.000-10.000. Το 2001, διευρύνθηκε ο ορισμός της πόλης, ώστε να συμπεριλάβει και τις κωμοπόλεις και ο ημιαστικός πληθυσμός εκτιμήθηκε ως αστικός.[εκκρεμεί παραπομπή]
Πίνακας περιεχομένων |
Κωμοπόλεις της Ελλάδας [Επεξεργασία]
(ο κατάλογος είναι ενδεικτικός και όχι πλήρης)
- Αγία Μαρίνα
- Αλιστράτη
- Άστρος
- Βαρθολομιό
- Γύθειο
- Διδυμότειχο
- Ευξεινούπολη
- Ζαρός
- Ηράκλεια
- Θέρμο
- Ιτέα
- Καρπενήσι
- Κόνιτσα
- Λεωνίδιο
- Ληξούρι
- Μάλια
- Νίκαια
- Ξηροπόταμος
- Ορμύλια
- Πλωμάρι
- Σάπες
- Σητεία
- Σκύδρα
- Τερπνή
- Φηρά
- Χρυσούπολη
- Ψαχνά
Δείτε επίσης [Επεξεργασία]
Πηγές [Επεξεργασία]
- Εκδόσεις Δομή-Ελλάδα (Δήμοι, Κοινότητες και Οικισμοί) [Ειδική προσφορά της εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ"].
Αναφορές [Επεξεργασία]
- ↑ Λήμμα κωμόπολις, Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν, Ελευθερουδάκης, Αθήνα, 1930