Κέτερ Μπετς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση



O Κέτερ Μπετς (πραγματικό όνομα: William Thomas Betts, 22 Ιουλίου 1928 - 6 Αυγούστου 2005) υπήρξε από τους περιζήτητους μπασίστες στην ιστορία της τζαζ. Ο "μπλούζι" ήχος, η μελωδικότητα, η λεπτότητα του τόνου και η δημιουργική προσέγγιση που χαρακτήριζαν το παίξιμο του τον έφεραν κοντά στα μεγαλύτερα ονόματα: Tommy Flanagan, Charlie Byrd, Stan Getz, Ella Fitzgerald, Cannonball Adderley, Joe Pass, Kenny Burrell, Joe Williams και άλλους.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννημένος στο Port Chester, NY, ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει ντραμς, αλλά τελικά το 1946 στράφηκε στο ακουστικό μπάσο. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία παίζοντας με τον τενόρο σαξοφωνίστα Carmen Leggio D.C. σε ηλικία 19 ετών. Στη συνέχεια έπαιξε με τον Εarl Bostic και αργότερα με την Dinah Washington. Το 1957 συνεργάζεται με τον κιθαρίστα Charlie Byrd και συμμετέχει στις Bossa Nova αναζητήσεις της εποχής και δίπλα στην Ella Fitzgerald από το 1965 ως μέλος του Tommy Flanagan Trio. Έμεινε κοντά στην Ella για 24 συνεχή έτη. Ηταν παρών στην τελευταία της εμφάνιση το 1993.

Συμμετέχει σε πλήθος ηχογραφήσεων ως sideman αλλά για πρώτη φορά το 1998 ηχογραφεί ως leader 2 άλμπουμς, το "Bass Buddies and Blues" και το "Βass Buddies, Blues and Beauty too", στην δική του εταιρεία (Κeter Betts music). Στο "Bass Buddies, Blues and Beauty too" φιλοξενεί τη ντίβα Εthel Ennis. Στο άλμπουμ συμμετείχαν και οι Bill Charlap (πιάνο) Pete Minger (τρομπέτα) Tommy Williams Jr.(τρομπέτα) Jerry Weldon (σαξόφωνο) Steve Abshire (κιθάρα) και Denis Mckrel (ντραμς). Το 2000 κυκλοφόρησε το live αλμπουμ "Live at the East Coast Jazz Festival" με τη συμμετοχή της Etta Jones.

Ο Κέτερ Μπετς πέθανε στις 6 Αυγούστου του 2005.

Επιλεγμένη δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • The Floating Jazz Festival Trio (1995)
  • C. Byrd: Blues for Night People (1957)
  • E. Fitzgerald: Montreux ’77 (1977)
  • T. Flanagan: Something Borrowed, Something Blue (1978)
  • J. Mance: Blue Mance (1994)