Ηφαιστειολογία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Η Ηφαιστειολογία (Vulcanology, Vulcanologie, Vulkankunde, Vulcanologi) αποτελεί ιδιαίτερο επιστημονικό κλάδο της Γεωλογίας. Κύριο αντικείμενο της επιστήμης αυτής είναι η μελέτη γενικά των φαινομένων της ηφαιστειότητας, δηλαδή των Ηφαιστείων και η έρευνα των αιτίων των ηφαιστειακών δράσεων.

Κατά τα τελευταία χρόνια ο κλάδος αυτός έλαβε μεγίστη ανάπτυξη, ιδιαίτερα στην Ελλάδα αμέσως μετά την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης.

Σήμερα οι "ηφαιστειολόγοι" που μελετούν τα αίτια και τη λειτουργία της ηφαιστειακής δράσης, μπορούν με τα μέσα που διαθέτουν να προβούν ακόμη και σε πρόγνωση (σύντομης χρονικά) ηφαιστειακής έκρηξης.

Τα πρώτα και σημαντικότερα ειδικά συγγράμματα περί Ηφαιστειολογίας ήταν των:

  1. F. Wolff "Der Vulcanismus" (Stuttgard 1913-1929, τόμοι 3) και
  2. K. Sapper "Vulkankunde'" (Stuttgard 1927).