Ζακ Ντεριντά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ζακ Ντεριντά
Derrida-by-Pablo-Secca.jpg
Μινιατούρα του Ζακ Ντεριντά από τον Πάμπλο Σέκα
Γέννηση 15 Ιουλίου 1930
Ελ Μπιαρ, Γαλλική Αλγερία (σήμερα Αλγερία)
Θάνατος 8 Οκτωβρίου 2004 (74 ετών)
Παρίσι, Γαλλία
Περίοδος 20ος αιώνας
Περιοχή Δυτική Φιλοσοφία
Σχολή Αποδόμηση
Κύρια Ενδιαφέροντα Φιλοσοφία της γλώσσας
Λογοτεχνική θεωρία
Ηθική
Οντολογία
Αξιοσημείωτες Ιδέες Αποδόμηση
Διαφωρά
Φαλλογοκεντρισμός
Επιδράσεις Σίγκμουντ Φρόυντ, Μισέλ Φουκώ, Κίρκεγκωρ, Κάρλ Μάρξ, Φρίντριχ Νίτσε, Μάρτιν Χάιντεγκερ

Ο Ζακ Ντεριντά (γαλλ. Jacques Derrida, προφέρεται: [ʒak dɛʁida], 15 Ιουλίου 19308 Οκτωβρίου 2004) ήταν Γάλλος φιλόσοφος γεννημένος στην Αλγερία, γνωστός και ως θεμελιωτής της αποδόμησης. Το κοπιαστικό και λεπτομερειακό έργο του είχε μια βαθιά επίδραση στη λογοτεχνική θεωρία και στην ηπειρωτική φιλοσοφία (αγγλικά: continental philosophy). Το πιο γνωστό του έργο είναι το Περί Γραμματολογίας.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • «E. Husserl. Ἡ φαινομενολογία καὶ τὸ πέρας τῆς Μεταφυσικῆς », μετφρ. Ρωξάνη Δ. Αργυροπούλου, Ἐποχές [τεύχη 26-35], 34 (1966), σσ. 181-200
  • Περί γραμματολογίας,μτφρ.Παπαγιώργης, Κωστῆς εκδόσεις Γνώση(1990), ISBN 960-235-374-0
  • «Ἡ δομή, τὸ σημεῖο καὶ τὸ παιχνίδι » , Εὐθύνη, 105 (1989), σσ. 28-30
  • «Τὸ φάντασμα τοῦ Μάρξ», Ἡ ἐποχή, 19/2/1995, σ. 23
  • Τὸ τέλος τοῦ βιβλίου καὶ τὸ ξεκίνημα τῆς γραφῆς", στο Derrida, Jacques, Foucault, Michel, Benveniste, Émile, Barthes, Roland, Peirce, Charles Sanders, Κείμενα σημειολογίας,μτφρ. Παπαγιώργης, Κωστῆς, εκδ. Νεφέλη, Ἀθήνα, 1981, σελ.137-171
  • «Λίγη σοβαρότητα κύριοι! Ὁ Ζὰκ Ντεριντὰ ἀπαντᾶ…», Ἡ Καθημερινή, 26/11/1997, σ. 12
  • «Ἀπροϋπόθετο ἢ κυριαρχία: τὸ πανεπιστήμιο στὰ σύνορα τῆς Εὐρώπης », μτφρ. Μπιτσώρης, Βαγγέλης Νέα Ἑστία, 146, 1715 (1999), σσ. 185-209
  • Ἔμβολα. Τὰ ὕφη τοῦ Νίτσε, Ἀθήνα,μτφρ.Φαράκλας, Γιῶργος, Βιβλιοπωλεῖον τῆς “Ἑστίας”, 2002
  • «Λεβινὰς Ἐμμανουέλ, “Ἀντίο” » ,μτφρ.Μπιτσώρης, Βαγγέλης, Ἀντί, 595 (1996), σσ. 56-59
  • «Γιὰ τὸν Λουὶ Ἀλτουσέρ . Ἐπικήδειος λόγος» , μτφρ.Μπαλτᾶς, Ἀριστείδης, Ὁ Πολίτης, 124 (1993), σσ. 40-41
  • Υπερηχογραφήματα της τηλεόρασης, μτφρ.Ἀκτύπη, Μ.,εκδ. Ἐκκρεμὲς, Αθήνα, 1998
  • «Ὁ πειρασμὸς τοῦ φιλοσόφου»,μτφρ. Γιαλκέτσης, Θανάσης ,Κυριακάτικη Ἐλευθεροτυπία, 13/05/2001, σ. 23
  • Adieu. Ἐπικήδειος γιὰ τὸν Emmanuel Levinas, μτφρ. Μπιτσώρης, Βαγγέλης εκδ. Ἄγρα, Ἀθήνα, 1996
  • «“Μιλώντας γιὰ τὸν Μὰρξ εἶμαι εὐτυχὴς ποὺ δὲν εἶμαι πιὰ τόσο μόνος”», επιμ. Γιαλκέτσης, Θανάσης, Κυριακάτικη Ἐλευθεροτυπία, 30/06/1996, σσ. 52-53
  • Μαρτυρία καὶ μετάφραση,μτφρ. Μπιτσώρης, Βαγγέλης, Γαλλικὸ Ἰνστιτοῦτο Ἀθηνῶν, Ἀθήνα 1996
  • «Δὲν ὑπάρχουν δίκαιοι πόλεμοι», Τὰ Νέα-Πρόσωπα - 21ος αἰώνας, 29/05/1999, σσ. 8-11
  • Πολιτικὴ καὶ φιλία. Ὁ Ζὰκ Ντεριντὰ γιὰ τὸν Λουὶ Ἀλτουσέρ,μτφρ.Μπαλτᾶς, Ἀριστείδης, Ἐκκρεμὲς,Αθήνα, 1996,
  • Ἡ ἔννοια τοῦ ἀρχείου,μτφρ. Παπαγιώργης, Κωστῆς ,Ἐκκρεμὲς, Αθήνα,1996
  • Συνομιλίες, μτφρ.Γκινοσάτης Δ.,Ἀκτύπη, Μ., εκδ.Πλέθρον, Ἀθήνα, 1995
  • Τρέλα καὶ φιλοσοφία, μτφρ.Παπαγιώργης, Κωστῆς, Ἀθήνα, Ὀλκός, 1994
  • «“Ὁ κόσμος μας χρειάζεται ἐπανάσταση”», Τὸ Βῆμα τῆς Κυριακῆς. Νέες ἐποχές, 09/12/2001, σσ. 70-71
  • Φαντάσματα του Μαρξ
  • Η τελευταία λέξη του ρατσισμού
  • Η γραφή και η διαφορά
  • Η λευκή μυθολογία
  • Μαθαίνοντας να ζεις εν τέλει
  • Η φωνή και το φαινόμενο
  • Θέσεις
  • Αντιστάσεις της ψυχανάλυσης, μτφρ. Κωνσταντίνου, Εὐάγγελος, Ναστούλη, Β.,εκδ.Πλέθρον, Ἀθήνα, 1999
  • Ψυχικές δυνάμεις της ψυχανάλυσης

Επιπλέον βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κακολύρης, Γεράσιμος: «Η ερμηνευτική και η αποδομητική ανάγνωση: Ο Χάιντεγκερ και ο Ντερριντά ως αναγνώστες του Νίτσε». Υπόμνημα στη Φιλοσοφία 5 (2006), 71-100.
  • . Cruz, Juan, «Ἕνας ξένος στη χώρα τῆς φιλοσοφίας. Ὁ Ζὰκ Ντεριντὰ ὀνομάστηκε ὑποτιμητικὰ πάπας τοῦ μεταμοντέρνου, μὰ θὰ ἦταν πιὸ σωστὸ νὰ θεωρεῖται κλασικός», Ἡ Καθημερινή. Τέχνες καὶ γράμματα, 17/10/2004, σ. 3
  • Καλοκύρης Γεράσιμος, «Ο Ντεριντά, ο Ρουσσώ και η ιστορία της μεταφυσικής», Ίνδικτος, τ/χ 19 (2005), σελ.89-110
  • Ζακ Ντεριντά, Διαβάζω, τ/χ.397, (Ιούνιος 1999),σελ. 100-142