Ερρίκος Δ΄ του Λίμπουργκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ερρίκος Δ΄ του Λίμπουργκ (1195 - 25 Φεβρουαρίου 1247) υπήρξε δούκας του Λίμπουργκ και του Μπεργκ από το 1226 μέχρι και το 1247. Γιος του Βαλεράνου Γ΄, δούκας του Λίμπουργκ και κόμης του Λουξεμβούργου, και της Κουνεγόνδης της Λωρραίνης.

Αρχικά άρχοντας του Μονζουά, παντρεύτηκε την διάδοχο της Κομητείας του Μπεργκ, κόρη του κόμη Αδόλφου Γ΄, ο οποίος πέθανε στη Νταμιέτα το 1218. Δεν μπόρεσαν να κληρονομήσουν άμεσα τη κομητεία, καθώς αυτή ανήκε και στον Ενγκελβέρτο, αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας. Καθώς ο Ενγκελβέρτος που ήταν ο βασικός σύμβουλος του Φρειδερίκου Β΄, ικανοποίησε με την προσφορά του[ασαφές], και του παραχωρήθηκε η κομητεία του Μπεργκ για το υπόλοιπο της ζωής του, με αντάλλαγμα ένα ετήσιο "ενοίκιο" προς τον Ερρίκο και την Ερμενγάρδη.

Ο Ενγκελβέρτος δολοφονήθηκε στις 7 Νοεμβρίου του 1226 και ο Ερρίκος παρέλαβε την κομητεία του Μπεργκ, λίγο αφότου είχε κληρονομήσει το Λίμπουργκ. Παρέδωσε τότε το Μονζουά στον αδερφό του Βαλεράνο που διατηρούσε ήδη το Φωκαιμόν. Στην συνέχεια πολέμησε εναντίον του κόμη Φρειδερίκου του Ίσενμπεργκ, του ξαδέρφου του, που ήταν ο βασικός ύποπτος της δολοφονίας του Ενγκελβέρτου. Ο Φρειδερίκος του Ίσενμπεργκ συνελήφθη, βασανίστηκε και εκτελέστηκε. Ο Ντίτριχ, ο γιος του Φρειδερίκου του Ίσενμπεργκ, δημιούργησε μετά από αυτό το γεγονός την δυναστεία των κόμητων του Λίμπουργκ.

Το 1228, συστρατεύτηκε με τον Φρειδερίκο Β΄ στην ΣΤ΄ Σταυροφορία και τον ακολούθησε στους Άγιους Τόπους. Με την επιστροφή του στη Γερμανία, πολέμησε εναντίον του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας, την περίοδο 1238-1241, και υπήρξε μέλος των οπαδών των Χοχενστάουφεν.

Γάμος και παιδιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παντρεύτηκε το 1218 την Ερμενγάρδη († 1248), κόμησας του Μπεργκ, κόρη του Αδόλφου Γ΄, κόμη του Μπεργκ και της Μπέρτας του Σαι, και απέκτησε μαζί της τους:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]