Επιφανειακή πυκνότητα χαρτιού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η επιφανειακή πυκνότητα χαρτιού (paper density, grammage), είναι ένα φυσικό μέγεθος που χαρακτηρίζει ένα χαρτί ή ένα χαρτόνι, και αναφέρεται στην επιφανειακή του μάζα, δηλαδή στη μάζα ανά μονάδα επιφάνειας. Η μονάδα μέτρησης είναι συνήθως το γραμμάριο ανά τετραγωνικό μέτρο (g/m²). Ένα χαρτί είναι πιο εύκαμπτο όταν έχει μικρή επιφανειακή πυκνότητα, ενώ όταν αυτή είναι αυξημένη, είναι πιο άκαμπτο.

Η επιφανειακή πυκνότητα χαρτιού ορίζεται από τα πρότυπα ISO 536 και 4046.

Το χαρτί που χρησιμοποιείται συνήθως στα γραφεία έχει επιφανειακή πυκνότητα 80 g/m² και ένα χαρτί μεγέθους A4, το οποίο εξ ορισμού έχει επιφάνεια ένα δέκατο έκτο του τετραγωνικού μέτρου, έχει μάζα 5 γραμμάρια.

Ένα ελαφρότερο χαρτί (για παράδειγμα με 60 g/m²) τείνει να γεμίζει πιο εύκολα την υποδοχή ενός εκτυπωτή, ενώ ένα χαρτί φωτογραφίας έχει συνήθως πυκνότητα μεταξύ 150 και 200 g/m².

Μεγέθη που χρησιμοποιούνται[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Χαρτί τσιγάρου: μεταξύ 12 και 25 g/m²
  • Χαρτί εφημερίδας: 42 g/m²
  • Για εκτύπωση-γράψιμο: 65-80-90 g/m²
  • Χαρτόνι: 120 g/m²
  • Φωτογραφία 10×15 για αρχείο: 175 g/m²
  • Φωτογραφία 10×15 καλής ποιότητας: 250 g/m²
  • Μαλακό εξώφυλλο βιβλίου: 240-250 g/m²
  • Ακουαρέλλα: 300-600 g/m²
  • Χαρτί για σχέδιο: 90-150 g/m²

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Grammage της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).