Εμμανουέλ Μπεάρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
H ηθοποιός Emmanuelle Béart το 2006.

Η Εμμανουέλ Μπεάρ (γαλλικά: Emmanuelle Béart) είναι Γαλλίδα ηθοποιός και μοντέλο. Γεννημένη στις 14 Αυγούστου 1963 κοντά στο Σεν Τροπέ, είναι κόρη του ποιητή, μουσικού και τραγουδιστή Γκι Μπεάρ, λιβανέζικης καταγωγής, και της πρώην μοντέλου και ηθοποιού Ζενεβιέβ Γκαλεά, ιταλοελληνικής καταγωγής.

Βιογραφικά Στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πέρασε την παιδική της ηλικία μαζί με τις τρεις αδελφές και τον αδελφό της στο Γκασσάν, μακριά από τη βοή της πόλης. Ως παιδί δεν την ενδιέφερε ιδιαίτερα το σχολείο, ονειρευόταν να γίνει ηθοποιός και μιμούνταν τους συμμαθητές της. Στην ηλικία των 7 και 11 ετών κάνει εμφανίσεις στις ταινίες La Course du lièvre à travers les champs του Ρενέ Κλεμάν το 1971 και Demain les mômes του Ζαν Πουρταλέ το 1975 μαζί με όλα τα παιδιά του χωριού της και τον αδελφό της Ολιβιέ. Η ηθοποιός – φετίχ της είναι η Ρόμι Σνάιντερ.

Το 1980, σε ηλικία 17 ετών, φεύγει για 15 ημέρες στο Μόντρεαλ του Καναδά και δεν το αποχωρίζεται ξανά. Ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα αυτή τη χώρα την οποία θεωρεί δεύτερο σπίτι της. Εκεί κάνει σπουδές, μαθαίνει τα αγγλικά και παίρνει το πτυχίο της. Επίσης, εκεί συναντά τον σκηνοθέτη Ρόμπερτ Άλτμαν που την ενθαρρύνει να γίνει ηθοποιός.

Τρία χρόνια μετά, επιστρέφει στη Γαλλία, παρακολουθεί για σύντομο χρονικό διάστημα τα μαθήματα δραματικής τέχνης του Ζαν – Λοράν Κοσέ στο Παρίσι. Εντυπωσιάζει τον Ντέιβιντ Χάμιλτον με την ομορφιά της, που της προσφέρει σε τρεις μήνες τον πρώτο της ρόλο στην ερωτική ταινία Premiers Désirs. Συνεχίζει με το Un amour interdit του Ζαν – Πιερ Ντουνιάκ το 1984, ρόλο για τον οποίο λαμβάνει υποψηφιότητα για το Βραβείο Σεζάρ της πιο ελπιδοφόρου νέας ηθοποιού για το 1985. Έτσι ξεκινά η καριέρα της στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το θέατρο.

Το 1984, συναντά τον Ντανιέλ Οτέιγ στα γυρίσματα της ταινίας L'Amour en Douce του Εντουάρ Μολιναρό. Παντρεύονται σύντομα, μοιράζονται δέκα χρόνια από τη ζωή τους και φέρνουν στον κόσμο την κόρη τους Νέλλυ τον Απρίλιο του 1992. Το 1986, σε ηλικίες 23 και 36 ετών αντίστοιχα, η καριέρα και η φήμη του ζευγαριού εκτοξεύεται σε διεθνές επίπεδο με τη μεγάλη επιτυχία της ταινίας Η Μανόν των Πηγών του Κλωντ Μπερί από το έργο του Μαρσέλ Πανιόλ. Τους απονέμεται ταυτόχρονα το 1987 το Βραβείο Σεζάρ του καλύτερου β΄ γυναικείου ρόλου και καλύτερου α΄ ανδρικού. Μοιράζονται την επιτυχία αυτή με τον Υβ Μοντάν και τον Ιππολίτ Ζιραρντώ.

Το 1990, η Μπεάρ έχει επίσης μια επιτυχία με την ταινία Η Ωραία Καβγατζού του Ζακ Ριβέτ όπου υποδύεται μια νεαρή γυναίκα που ποζάρει γυμνή για ένα ζωγράφο, στο πλάι του Μισέλ Πικολί. Το 1996, κάνει ένα πέρασμα στις αμερικανικές υπερπαραγωγές με τη συμμετοχή της στην ταινία Επικίνδυνες Αποστολές του Μπράιαν ντε Πάλμα, στο πλάι του Τομ Κρουζ και του Ζαν Ρενό. Παρά την παγκόσμια επιτυχία, δεν της αρέσει το κλίμα του Χόλιγουντ και επιστρέφει στους δραματικούς ρόλους του γαλλόφωνου σινεμά και θεάτρου.

Σήμερα κατοικεί στο Παρίσι με τα δύο της παιδιά, τη Νέλλυ, από τον Ντανιέλ Οτέιγ και τον Γιόχαν, γιο του συνθέτη Νταβίντ Μορώ. Έζησε και μία τραγική σχέση με τον παραγωγό του σινεμά Βενσάν Μεγιέρ τον οποίο και συνάντησε το 2001 στην ταινία Η Πρόβα της Κατρίν Κορσινί, και ο οποίος αυτοκτόνησε στο Παρίσι κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ των Καννών το 2003.

Ενδιαφέρουσες Πληροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Είναι πρέσβειρα της UNICEF, εδώ και δέκα χρόνια, η οποία της έχει παραχωρήσει από το 2002 διεθνές διπλωματικό διαβατήριο.
  • Για το ρόλο της στην ταινία «Un coeur en hiver» έκανε μαθήματα βιολιού για ένα χρόνο.
  • Συνελήφθη στο Παρίσι το 1997 για την υπεράσπιση λαθρομεταναστών.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Vinyan (2008)
  2. Disco (2007)
  3. Les Témoins (2007)
  4. Le Héros de la famille (2006)
  5. A Crime (2006)
  6. L' Enfer (2005) - (Η Κόλαση)
  7. Un fil à la patte (2005) - (Η Τέχνη του να Χωρίζεις)
  8. D'Artagnan et les trois mousquetaires (2005) - (Ο Ντ’ Αρτανιάν και οι Τρεις Σωματοφύλακες)
  9. À boire (2004)
  10. Nathalie (2003) - (Ναταλί)
  11. Histoire de Marie et Julien (2003) - (Η Ιστορία της Μαρί και του Ζυλιέν)
  12. Les Égarés (2003) - (Μακριά απ`τα Μάτια του Κόσμου)
  13. 8 femmes (2002) - (8 Γυναίκες)
  14. La Répétition (2001) - (Η Πρόβα)
  15. Voyance et manigance (2001)
  16. Les Destinées sentimentales (2000)
  17. La Bûche (1999) - (Το Γλυκό των Χριστουγέννων)
  18. Elephant Juice (1999)
  19. Le Temps retrouvé (1999) - (Ο Ξανακερδισμένος Χρόνος)
  20. Voleur de vie (1998)
  21. Don Juan (1998)
  22. Mission: Impossible (1996) - (Επικίνδυνες Αποστολές)
  23. Le Dernier chaperon rouge (1996)
  24. Nelly & Monsieur Arnaud (1995)
  25. Une femme française (1995) - (Μια Γυναίκα από τη Γαλλία)
  26. L' Enfer (1994)
  27. Rupture(s) (1993)
  28. Un coeur en hiver (1992)
  29. J'embrasse pas (1991) - (Δεν Φιλώ στο Στόμα)
  30. La Belle noiseuse (1991) - (Η Ωραία Καβγατζού)
  31. La Divertimento (1991)
  32. Le Bateau de Lu (1991)
  33. Il Viaggio di Capitan Fracassa (1990)
  34. Les Enfants du désordre (1989)
  35. Les Jupons de la révolution (1989) - (Τα Ερωτικά Παρασκήνια της Γαλλικής Επανάστασης)
  36. À gauche en sortant de l'ascenseur (1988)
  37. Date with an Angel (1987)
  38. Manon des sources (1986) - (Η Μανόν των Πηγών)
  39. La Femme de sa vie (1986)
  40. L' Amour en douce (1985)
  41. Un amour interdit (1984)
  42. Zacharius (1984)
  43. Et demain viendra le jour (1984)
  44. Raison perdue (1984)
  45. Premiers Désirs (1983)
  46. Demain les mômes (1976)
  47. La Course du lièvre à travers les champs (1972)

Βραβεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Φεστιβάλ του Βερολίνου (2002) – Αργυρή Άρκτος – Βραβείο Outstanding Artistic Achievement για το «8 Γυναίκες» (μοιράστηκε με όλο το καστ)
  2. Βραβείο Σεζάρ (1987) – Βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου για τη «Μανόν των Πηγών»
  3. 5 Υποψηφιότητες για Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ηθοποιού τα έτη 1990, 1992, 1993, 1996 και 2001. Πλήρης Κατάλογος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα