Εκπαραθύρωση της Πράγας (1618)

Στην προσπάθειά τους να απαλλαγούν από τον έλεγχο της δυναστείας των Αψβούργων, οι Τσέχοι «εκπαραθύρωσαν» τους αντιπροσώπους του αυτοκράτορα το (1618), ενέργεια που αποτέλεσε την αφορμή του αιματηρού Τριακονταετούς πολέμου.

Το παράθυρο του τρίτου ορόφου (21μ. ύψος) της εκπαραθύρωσης και δίπλα το μνημείο

Η Εκπαραθύρωση της Πράγας λατ. (Defenestration) είναι ένα συνταρακτικό γεγονός στην ιστορία της Βοημίας που συνέβη το 1618. Από τους τέσσερις ριφθέντες ο Φίλιππος Φαμπρίτσιους επέζησε όταν προσγειώθηκε σε ένα μεγάλο σωρό από κοπριά σε ξερή τέφρα. Λέγεται ότι πριν από τη ρίψη του επικλήθηκε τους αγγέλους.
Στις 23 Μαΐου 1618, η περίφημη Εκπαραθύρωση της Πράγας προκάλεσε τον Τριακονταετή Πόλεμο, όταν οι προτεστάντες ηγέτες πέταξαν από το παράθυρο τους καθολικούς απεσταλμένους της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Η περίοδος των Αψβούργων

Οι Αψβούργοι ένωσαν τη Βοημία με την Ουγγαρία, Αυστρία, Τσεχία με τα δικά τους φτωχά εδάφη των Άλπεων και δημιούργησαν ένα μεγάλο ενιαίο κράτος. Τόσο οι Τσέχοι όσο και οι Ούγγροι αντιστάθηκαν και οι δεύτεροι κατάφεραν να διατηρήσουν για περισσότερο χρόνο σε σχέση με τους Τσέχους την ελευθερία τους, υποστηριζόμενοι από τους Τούρκους. Οι Τσέχοι προτεστάντες στασίασαν και έδωσαν μια ταπεινωτική απάντηση στις αξιώσεις των απεσταλμένων του Γερμανού αυτοκράτορα, η οποία αποτέλεσε την αφορμή του Τριακονταετούς πολέμου. Η βοημική αριστοκρατία ξεσηκώθηκε κατά του Φερδινάνδου Β ΄και εξέλεξε δικό της Βασιλιά, τον Φρειδερίκο Ε΄του Παλατινάτου.