Διακοπές στη Ρώμη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Διακοπές στη Ρώμη
RomanHoliday.jpg
Σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ
Παραγωγή Γουίλιαμ Γουάιλερ
Σενάριο Ντάλτον Τράμπο
Ίαν ΜακΛίλαν Χάντερ[1]
Τζον Ντάιτον
Πρωταγωνιστές Γκρέγκορι Πεκ
Όντρεϊ Χέπμπορν
Έντι Άλμπερτ
Κυκλοφορία 1953
Πρώτη προβολή Country flag 27/8/1953
Μουσική Βίκτορ Γιανγκ
Ζωρζ Ορίκ
Διάρκεια 120 λεπτά
Γλώσσα Aγγλικά
Σελίδα IMDb
Σελίδα Cine.gr

Η ταινία Διακοπές στη Ρώμη (Πρωτότυπος Τίτλος Roman Holiday) είναι ρομαντική κομεντί παραγωγής 1953, σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ. Πρωταγωνιστες της ταινίας είναι o Γκρέγκορι Πεκ, η Όντρεϊ Χέπμπορν κι ο Έντι Άλμπερτ. Η ταινία έλαβε 10 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και κέρδισε τρία. Η πρωτοεμφανιζόμενη Όντρεϊ Χέπμπορν βραβεύτηκε με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία.

Το σενάριο της ταινίας έγραψε ο Τζον Ντάιτον, μαζί με τον εξόριστο από το Χόλιγουντ λόγω των αριστερών του πεποιθήσεων, Ντάλτον Τράμπο. Ο Τράμπο που βρισκόταν στη Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ δεν πιστώθηκε τη συγγραφή του σεναρίου, για το οποίο χρησιμοποιήθηκε το όνομα του σεναριογράφου Ίαν ΜακΛίλαν Χάντερ. Το όνομα του Τράμπο, προστέθηκε στους τίτλους της έναρξης της ταινίας το 2003 με την κυκλοφορία της ταινίας σε DVD.[2][3].

Η ταινία προβλήθηκε στο 14ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας εκτός συναγωνισμού.

Κατά τη δεκαετία του '70 ο Γκρέγκορι Πεκ κι η Όντρεϊ Χέπμπορν προσεγγίστηκαν για τη δημιουργία σίκουελ της ταινίας, το οποίο δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Ενώ το 1987 πραγματοποιήθηκε και επανεκτέλεση της ταινίας για τηλεοπτικούς σκοπούς με πρωταγωνιστές τους Τομ Κόντι και Κάθριν Όξενμπεργκ, η οποία είναι στην πραγματικότητα γόνος γαλαζοαίματης ευρωπαϊκής οικογένειας.

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πριγκίπισσα Άννα (Όντρεϊ Χέπμπορν), ξεκινάει ένα πολυδιαφημισμένο ταξίδι στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Όταν αυτή και η ακολουθία της φτάνουν στη Ρώμη, αρχίζει να επαναστατεί, καθώς το πρόγραμμα που της επιτάσσει το πρωτόκολλο είναι πολύ αυστηρό. Έτσι κάποια νύχτα το σκάει από το δωμάτιό της και βρίσκεται μόνη της στους δρόμους της Ρώμης, όπου ελπίζει να καταφέρει να το σκάσει σκαρφαλώνοντας στην καρότσα φορτηγού. Η Άννα όμως βρίσκεται υπό την επήρεια ενός υπνωτικού, που αναγκάστηκε να πιεί πριν το σκάσει από το ξενοδοχείο της και αποκοιμιέται σε ένα παγκάκι. Ένας Αμερικανός δημοσιογράφος, ο Τζο Μπράντλεϊ (Γκρέγκορι Πεκ), τη βρίσκει και την πηγαίνει στο διαμέρισμά του, χωρίς να ξέρει ποια είναι. Το επόμενο πρωί, ο Τζο πηγαίνει να καλύψει την συνέντευξη τύπου της πριγκίπισσας Άννα και διαπιστώνει ότι η πριγκίπισσα κοιμάται στον καναπέ του. Όταν καταλαβαίνει την τύχη του, υπόσχεται στον εργοδότη του αποκλειστική συνέντευξη με την Άννα.

Διανομή Ρόλων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ρόλος του δημοσιογράφου Τζο Μπράντλεϊ γράφτηκε αρχικά για τον Κάρι Γκραντ. Ο Γκραντ όμως τον απέρριψε, θεωρώντας τον εαυτό του πολύ μεγάλο για να ενσαρκώσει το ρόλο του εραστή της Χέπμπορν (παρόλα αυτά οι δυο τους συνεργάστηκαν μαζί 10 χρόνια αργότερα για την ταινία Ραντεβού στο Παρίσι (Charade, 1963)[4]. Εν τέλει ο ρόλος ανατέθηκε στον Γκρέγκορι Πεκ, ο οποίος σύμφωνα με το συμβόλαιό του ήταν ο μόνος αστέρας της ταινίας, με το όνομά του να εμφανίζεται πρώτο στους τίτλους κι εκείνο της Χέπμπορν να ακολουθεί κάτω από τον τίτλο της ταινίας με την ένδειξη σε πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ο Πεκ, καταλαβαίνοντας ότι η Χέπμπορν επρόκειτο να κερδίσει Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, ζήτησε από αντζέτη του και τον Γουάιλερ το όνομα της Χέπμπορν να εμφανίζεται στην ίδια γραμματοσειρά με το δικό του, παρά το γεγονός ότι η ηθοποιός ήταν πρωτοεμφανιζόμενη. Η χειρονομία του Πεκ, ήταν κάτι το ανήκουστο για την κοινωνία του Χόλιγουντ της εποχής εκείνης.

Ο ρόλος της Χέπμπορν γράφτηκε για την Ελίζαμπεθ Τέιλορ, ενώ προσεγγίστηκε επιπλέον και η Τζιν Σίμονς. Η Χέπμπορν πέρασε από ακρόαση και κατέπληξε τον Γουίλερ, που αποφάσισε να της δώσει το ρόλο (η κάμερα συνέχιζε να καταγράφει, αφού η Χέπμπορν είχε τελειώσει την ανάγνωση, την Χέπμπορν να συνομιλεί με τον σκηνοθέτη. Το υλικό αυτό ήταν εκείνο που της χάρισε το ρόλο). Η ταινία Διακοπές στη Ρώμη δεν αποτελεί την πρώτη εμφάνιση της ηθοποιού μπροστά από το αμερικανικό κοινό, εφόσον είχε ήδη εμφανιστεί στην τηλεταινία του CBS Rainy Day in Paradise Junction, αλλά ήταν ο πρώτος της σημαντικός ρόλος που την έκανε αστέρι πρώτου μεγέθους.

Εμπορικότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία έκανε εισπράξεις της τάξεως των 3 εκατομμυρίων δολαρίων στις Η.Π.Α., τη χρονιά της πρώτης της προβολής[5].

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία έλαβε 10 υποψηφιότητες για βραβείο όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Έχασε το βραβείο όμως από την ταινία του Φρεντ Τσίνεμαν Όσο υπάρχουν άνθρωποι (From Here to Eternity). Ο Γουάιλερ έχασε επίσης το Όσκαρ Σκηνοθεσίας από τον Τσίνεμαν κι ο Γκρέγκορι Πεκ έχασε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου από τον Γουίλιαμ Χόλντεν για την ταινία του Μπίλι Γουάιλντερ Ο καταδότης του θαλάμου 17 (Stalag 17). Η πρωτοεμφανιζόμενη Όντρεϊ Χέπμπορν κέρδισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου κι ο σεναριογράφοι της ταινίας το Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου[6] . Το όσκαρ σεναρίου δόθηκε αρχικά στον Ίαν ΜακΛίλαν Χάντερ, που ανέλαβε να υπογράψει το σενάριο για λογαριασμό του Τράμπο κι η ακαδημία διόρθωσε το λάθος το 1993 απονέμοντας το βραβείο στη χήρα του Τράμπο, Κλίο[7]. Η Χέπμπορν κέρδισε επίσης το βραβείο BAFTA καλύτερης Βρετανίδας ηθοποιού.

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)

Βραβεύσεις:

  • Α' Γυναικείου Ρόλου - Όντρεϊ Χέπμπορν
  • Πρωτότυπου Σεναρίου – Ντάλντον Τράμπο
  • Κοστουμιών σε ασπρόμαυρη ταινία - Ίντιθ Χεντ

Υποψηφιότητες:

  • Καλύτερης Ταινίας – Γουίλιαμ Γουάιλερ
  • Σκηνοθεσίας – Γουίλιαμ Γουάιλερ
  • Α' Ανδρικού Ρόλου - Γκρέγκορι Πεκ
  • Β' Ανδρικού Ρόλου - Έντι Άλμπερτ
  • Φωτογραφίας σε ασπρόμαυρη ταινία - Φραντς Πλάνερ και Χένρι Αλέκαν
  • Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης - Χαλ Περέιρα και Γουόλτερ Τάιλερ
  • Μοντάζ - Ρόμπερτ Σουίνκ

Διαχρονικότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1999 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου.

Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου συμπεριέλαβε την ταινία σε δυο λίστες. Κατέταξε την ταινία στην 4η θέση στη λίστα 100 Χρόνια...100 Πάθη καθώς και στην 4η θέση στη λίστα με τις 10 καλύτερες ρομαντικές κωμωδίες όλων των εποχών.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Writers Guild of America (December 19, 2011). «WGA Restores Blacklisted Writer Dalton Trumbo’s Screen Credit On ‘Roman Holiday’». Deadline Hollywood. http://www.deadline.com/2011/12/wga-restores-blacklisted-writer-dalton-trumbos-screen-credit-to-roman-holiday/. Ανακτήθηκε στις December 19, 2011. 
  2. Cheryl Devall, Paige Osburn (December 19, 2011). «Blacklisted writer gets credit restored after 60 years for Oscar-winning film». 89.3 KPCC. http://www.scpr.org/news/2011/12/19/30417/blacklisted-writer-gets-credit-restored-oscar-winn/. Ανακτήθηκε στις December 20, 2011. 
  3. Verrier, Richard (December 19, 2011). «Writers Guild restores screenplay credit to Trumbo for 'Roman Holiday'». Los Angeles Times. http://latimesblogs.latimes.com/entertainmentnewsbuzz/2011/12/writers-guild-restores-screenplay-credit-to-trumbo-for-roman-holiday.html. Ανακτήθηκε στις December 20, 2011. 
  4. Jaynes, Barbara Grant; Trachtenberg, Robert. Cary Grant: A Class Apart. Burbank, California: Turner Classic Movies (TCM) and Turner Entertainment. 2004.
  5. 'The Top Box Office Hits of 1953', Variety, January 13, 1954
  6. «NY Times: Roman Holiday». NY Times. http://movies.nytimes.com/movie/41976/Roman-Holiday/details. Ανακτήθηκε στις 2008-12-21. 
  7. McLellan, Dennis (2011-01-12). «Christopher Trumbo dies at 70; screen and TV writer whose father was blacklisted». Los Angeles Times. http://articles.latimes.com/2011/jan/12/local/la-me-christopher-trumbo-20110112. Ανακτήθηκε στις 2011-01-26.