Δείκτης συνάρτησης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στον προγραμματισμό Η/Υ ένας δείκτης συνάρτησης (Αγγλικά: Function pointer) είναι ένα είδος δείκτη δεδομένων ο οποίος υποστηρίζεται από την τρίτη γενιά γλωσσών προγραμματισμού όπως τη Fortran (ονομάζομαι procedure pointers στην Fortran [1]) και τη C/C++. [2] [3] Η διαφορά με τον απλό δείκτη είναι ότι ένας δείκτης σε συνάρτηση δείχνει το σημείο στην μνήμη το οποίο περιέχει εκτελέσιμο κώδικα και όχι δεδομένα. Όταν χρησιμοποιείται ο τελεστής έμμεσης αναφοράς (dereferencing operator) καλείται η συνάρτηση όπου ο δείκτης δείχνει με τα αντίστοιχα ορίσματα/παραμέτρους. Οι δείκτες συναρτήσεων χρησιμοποιούνται για την υλοποίηση callbacks (όπου δεδομένα μαζί με ένα δείκτη συνάρτησης περνάνε ως παράμετροι σε μια μέθοδο η οποία στην συνέχεια κάνει την κλήση της συνάρτησης αυτής). [4]

Παράδειγμα C[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο παρακάτω παράδειγμα έχουμε 2 συναρτήσεις με ίδια ορίσματα (prototype), την add και την sub και τις καλούμε μέσω του δείκτη συνάρτησης fptrCompute. Στην C/C++ δεν μπορούμε να περνάμε συναρτήσεις ως παραμέτρους σε άλλες συναρτήσεις και αυτό μπορεί να γίνει μόνο χρησιμοποιώντας δείκτες συναρτήσεων.

#include <stdio.h>
 
// Ορισμός δείκτη συνάρτησης  
int (*fptrCompute) (int,int);
 
//  Συναρτήσεις
int add(int n1, int n2) { return n1+n2; }
int sub(int n1, int n2) { return n1-n2; }
 
int main() {
   //  Αρχικοποίηση δείκτη με την συνάρτηση add 
   fptrCompute = add; 
 
   // επιστρέφουν 9 και στις δύο περιπτώσεις
   int result1 = add(4,5);
   int result2 = fptrCompute(4,5); 
   // ισοδύναμη κλήση με dereferencing
   // int result2 = (*fptrCompute)(4,5);
 
   // 9 9
   printf("%d\t%d\n", result1, result2); 
 
   //  Δείκτης με την συνάρτηση sub
   fptrCompute = sub; 
 
   int result3 = fptrCompute(4,5); 
 
   // -1
   printf("%d\n", result3);
 
   return 0;
}

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Working with Pointers». gcc.gnu.org. http://gcc.gnu.org/onlinedocs/gcc-4.9.0/gfortran/Working-with-Pointers.html. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2014. 
  2. Andrew J. Miller. «Fortran Examples». http://www.esm.psu.edu/~ajm138 fortranexamples.html. http://www.esm.psu.edu/~ajm138/fortranexamples.html#ex1. Ανακτήθηκε στις 2013-09-14. 
  3. «The Function Pointer Tutorials». http://www.newty.de/: logo. http://www.newty.de/fpt/intro.html#what. Ανακτήθηκε στις 2011-04-13. «Function Pointers are pointers, i.e. variables, which point to the address of a function» 
  4. Reese, Richard (2013). Understanding and using C pointers (1st ed. έκδοση). Sebastopol, CA: O'Reilly Media. σελ. 188-190. ISBN 978-1-449-34418-4.