Γυναικεία εκσπερμάτιση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η γυναικεία εκσπερμάτιση (από τον αγγλικό όρο που χρησιμοποιείται στη βιβλιογραφία female ejaculation) είναι η εκτόξευση υγρών, διαφορετικών από τις κολπικές εκκρίσεις, από το αιδοίο κατά τη διάρκεια του οργασμού. Η προέλευση αλλά και η σύσταση των υγρών αυτών δεν είναι ξεκάθαρη, υποστηρίζεται όμως ότι προέρχονται από τους παραουρηθραίους αδένες, καθώς και ότι η εμφάνισή τους κατά τον οργασμό έχει σχέση με τη διέγερση του σημείου G.

Ιστορική αναδρομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αριστοτέλης σημείωσε το 300 π.Χ. ότι οι γυναίκες κατά τον οργασμό εκτοξεύουν υγρό, το οποίο δεν περιέχει σπέρμα.[1] Ο Γαληνός τον 2ο αιώνα περιέγραψε τον παραουρηθραίο αδένα της γυναίκας και από τότε η έκριση του αδένα αυτού είναι γνωστή υπό τον λατινικό όρο Aqualusio ή Aqlusio, που σημαίνει νερό και τέλος. Αργότερα, ο ανατόμος Ρεάλντο Κολόμπο θα περιγράψει την λειτουργία της κλειτορίδας της γυναίκας και την γυναικεία εκσπερμάτιση, ενώ το 1672 ο Ολλανδός ανατόμος Ρέινιερ Ντε Γκράαφ θα περιγράψει λεπτομερώς το φαινόμενο αυτό.[2] Παρόλ' αυτά, η γυναικεία εκσπερμάτιση παρέμεινε άγνωστη μέχρι την δεκαετία του 1980 και λανθασμένα θεωρείτο ως αυθόρμητη ούρηση λόγω απώλειας του ελέγχου της ουροδόχου κύστεως της γυναίκας κατά την πράξη του έρωτα.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ernst Gräfenberg: The Role of Urethra in Female Orgasm. In: The International Journal of Sexology. Vol 3, No 3, 1950, S. 145–148
  • Alice Khan Ladas, Beverly Whipple, John D. Perry: Der G-Punkt – das stärkste erotische Zentrum der Frau. Heyne 1983, ISBN 3-453-01806-0.
  • Renate Syed: Zur Kenntnis der „Gräfenberg-Zone“ und der weiblichen Ejakulation in der altindischen Sexualwissenschaft. Ein medizinhistorischer Beitrag. In: Sudhoffs Archiv. Zeitschrift für Wissenschaftsgeschichte. Band 83, Heft 2, 1999, S. 171–190
  • Sabine zur Nieden: Weibliche Ejakulation: Variationen zu einem uralten Streit der Geschlechter. In: Reihe Beiträge zur Sexualforschung. Band 84, Psychosozial-Verlag, Gießen 2004, ISBN 3-89806-267-8. Zugleich 1991 Med. Diss., Univ. Frankfurt/M., unter dem Titel Theoretische und empirische Studien zur weiblichen Ejakulation.
  • Karl F. Stifter: Die Dritte Dimension Der Lust – Das Geheimnis der weiblichen Ejakulation. Ullstein, Berlin 1988, ISBN 3-550-07809-9.
  • Karl F. Stifter: Weibliche Ejakulation. In: W. Eicher et. al. (Hrsg.): Praktische Sexualmedizin. Medical Tribune, Wiesbaden 1988, S. 95f
  • Deborah Sundahl: Weibliche Ejakulation und der G-Punkt. Hans-Nietsch-Verlag, Freiburg im Breisgau 2006, ISBN 3-934647-95-2.
  • Josephine Lowndes Sevely: Evas Geheimnisse. Neue Erkenntnisse zur Sexualität der Frau. Droemer Knaur, 1988, ISBN 3-426-26363-7.
  • B. Whipple, B. R. Komisaruk: Beyond the G spot: Recent Research on Female Sexuality. In: Psychiatric Annals. Band 29, 1999, S. 34–37
  • M. Zaviacic: The Human Female Prostate: From Vestigial Skene’s Paraurethral Glands and Ducts to Woman’s Functional Prostate. Slovak Academic Press, 1999
  • M. Zaviacic, B. Whipple: Update on the female prostate and the phenomenon of female ejaculation. In: Journal of Sex Research. Band 30, 1993, S. 148–151
  • M. Zadra & E. Zadra: Hingabe und Ekstase: Der G-Punkt und das Geheimnis der weiblichen Sexualität. Droemer/Knaur 2006, ISBN 3-426-87306-0

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Sophia M. Connell: Aristotle and Galen on sex difference and reproduction. A new approach to an ancient rivalry, in: Studies In History and Philosophy of Science, Teil A, 31(3), September 2000, S. 405–427.
  2. Regnier De Graaf: New Treatise Concerning the Generative Organs of Women, Erstveröffentlichung 1672, Nachdruck in J. Reprod. Fertil, 1972.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]