Γκιγιόμ Οαρό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γκιγιόμ Οαρό
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης 5 Μαρτίου 1984 (1984-03-05) (30 ετών)
Τόπος γέννησης Σαιν-Λουί, Ρεϋνιόν, Γαλλία
Ύψος 1,92 m
Θέση Επιθετικός
Πληροφορίες συλλόγου
Ομάδα Flag of France.svg Μπορντό
Νούμερο φανέλας 13
Ομάδες νέων
1994-2004 Proposed flag of Réunion (VAR).svg ΖΣ Σαιν-Πιερουάζ
Επαγγελματική καριέρα*
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
2004-2008 Flag of France.svg Χάβρη ΑΚ 81 (33)
2006-2007 Flag of France.svg ΦΚ Γκενιόν 21 (8)
2008-2012 Flag of France.svg Παρί Σεν Ζερμέν 114 (38)
2013 Flag of the People's Republic of China.svg Τάλιεν Άερπιν ΦΚ 20 (2)
2014- Flag of France.svg Μπορντό 0 (0)
Εθνική ομάδα
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
2010- Flag of France.svg Γαλλία 5 (0)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Γκιγιόμ Οαρό, γεννημένος στις 5 Μαρτίου 1984 στο Σαιν-Λουί της Ρεϋνιόν, είναι διεθνής Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού.

Σχετικά καλός στο τελείωμα των φάσεων, ο Γκιγιόμ Οαρό είναι πολύ καλός στο εναέριο παιχνίδι, λόγω του μεγάλου του ύψους. Παίκτης της Παρί ΣΖ από το 2008, υπέγραψε τον Ιανουάριο του 2013 στην Τάλιεν Άερπιν ΦΚ, από την Κίνα, προτού επαναπατριστεί, στη διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου του 2014, για λογαριασμό της Ζιροντέν Μπορντό.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκινήματα στην Χάβρη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γκιγιόμ Οαρό ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην ΖΣ Σαιν-Πιερουάζ. Άρχισε να γίνεται σταδιακά γνωστός στο νησί του πετυχαίνοντας αρκετά τέρματα στις τοπικές διοργανώσεις. Εκμεταλλευόμενη την συνεργασία της με την ΖΣ Σαιν-Πιερουάζ, η Χάβρη ΑΚ εντόπισε τον Γκιγιόμ Οαρό και τον απέκτησε τον Ιανουάριο του 2004, σε ηλικία σχεδόν 20 ετών. Λίγα χρόνια νωρίτερα, η συνεργασία αυτή είχε ήδη δώσει την δυνατότητα στην ομάδα από την Νορμανδία να αποκτήσει τον Φλοράν Σιναμά-Πονγκόλ. Ο Οαρό είναι κάτοχος Baccalauréat S[1].

Δυσκολευόμενος να προσαρμοστεί σε ένα κλίμα, κατά πολύ, διαφορετικό αυτού της Ρεϋνιόν, και ταυτόχρονα σε μεγάλο ανταγωνισμό για μια θέση στην βασική ομάδα, ο Γκιγιόμ Οαρό έζησε, τότε, τις πρώτες του δύσκολες στιγμές στην Νορμανδία. Χωρίς πολύ χρόνο παιχνιδιού, παραχωρήθηκε με την μορφή δανεικού στην Γκενιόν στη διάρκεια της σεζόν 2006-2007. Οι καλές του εμφανίσεις εκεί βοήθησαν σε μεγάλο βαθμό την παραμονή της ομάδας της Βουργουνδίας στην Λιγκ 2, ενώ βοήθησαν και τον ίδιο τον παίκτη να αρχίσει να "φτιάχνει" το όνομά του στον χώρο του γαλλικού ποδοσφαίρου.

Επιστρέφοντας στην Νορμανδία, ο Γκιγιόμ Οαρό βρέθηκε βασικός στην επίθεση της ομάδας της Χάβρης για την σεζόν 2007-2008, εξαργυρώνοντάς την, τότε, με την επίτευξη μεγάλου αριθμού τερμάτων. Με συνολικά 28 τέρματα, τερμάτισε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και συνεισέφερε σημαντικά στην άνοδο της ομάδας του στην Λιγκ 1. Οι εξαιρετικές του εμφανίσεις είχαν ως αποτέλεσμα να κινήσουν το ενδιαφέρον μεγάλου αριθμού γαλλικών ομάδων, μεταξύ των οποίων κι η Παρί Σεν Ζερμέν.

Παρί ΣΖ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πέναλτι του Γκιγιόμ Οαρό απέναντι στην Αθλέτικ Μπιλμπάο στο Παρκ ντε Πρενς στις 14 Δεκεμβρίου 2011

Στις 18 Ιανουαρίου 2008, υπέγραψε με την ΠΣΖ συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας τεσσεράμισι ετών. Επιθυμώντας να ολοκληρώσει την σεζόν 2007-2008 στην Νορμανδία, ο Γκιγιόμ Οαρό κατάφερε, άμεσα, να πάει δανεικός στην Χάβρη. Καθώς το συμβόλαιο του Γκιγιόμ Οαρό ολοκληρωνόταν με την λήξη της σεζόν 2007-2008, η νορμανδική ομάδα δεν μπορούσε να λάβει καμία αποζημίωση για την μεταγραφή του παίκτη. Ωστόσο, ο Γκιγιόμ Οαρό επέλεξε να δώσει στην ομάδα το ποσό που του κατέβαλε η Παρί Σεν Ζερμέν, της τάξεως των 500.000 . Στις 2 Ιουλίου 2008, ο Γκιγιόμ Οαρό πήρε τον αριθμό 9 στην φανέλα του, τον οποίο έφερε και στην Χάβρη, με την δύσκολη πρόκληση να αντικαταστήσει τον Πορτογάλο Πέδρο Μιγκέλ Παουλέτα, τον καλύτερο σκόρερ στην ιστορία της ΠΣΖ, ο οποίος αποχωρούσε από την ενεργό δράση.

Πέτυχε το πρώτο του τέρμα στην Λιγκ 1 στη διάρκεια της 2ης αγωνιστικής, στις 16 Αυγούστου 2008, στο Παρκ ντε Πρενς απέναντι στην Μπορντό, ένα καθοριστικής σημασίας τέρμα που βοήθησε την νέα του ομάδα να ξεκινήσει ιδανικά την νέα σεζόν. Αναδείχτηκε καλύτερος παίκτης της Λιγκ 1 για τον μήνα Οκτώβριο[2]. Ο Οαρό πέτυχε δύο τέρμα στην διάρκεια του πρώτου του classique ΟΜ-ΠΣΖ (νίκη της Παρί ΣΖ με σκορ 4-2) στο Στάδιο Βελοντρόμ.

Η ΠΣΖ τον βοήθησε επίσης να γνωρίσει την πρώτη του εμπειρία σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις μέσω του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, όπου έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του θεσμού. Κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γαλλίας στις 23 Μαρτίου 2009 έπειτα από την αποχώρηση του Νικολά Ανελκά[3], χωρίς όμως να αγωνιστεί. Τελείωσε την πρώτη του σεζόν στην Λιγκ 1 ως δεύτερος καλύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος με απολογισμό 17 τερμάτων, σε ισοπαλία με τον Καρίμ Μπενζεμά της Λυών.

Η σεζόν 2009-2010 αποδείχτηκε γι'αυτόν δυσκολότερη της πρώτης εντός του παριζιάνικου συλλόγου. Όντως, οι πολλοί τραυματισμοί του θα τον κρατήσουν εκτός αγωνιστικών χώρων για ένα σημαντικό τμήμα της σεζόν. Ωστόσο, την 1η Μαΐου 2010, χάρισε το 8ο Κύπελλο Γαλλίας της στην ΠΣΖ πετυχαίνοντας το νικητήριο τέρμα στη διάρκεια της παράτασης απέναντι στην ΑΣ Μονακό.

Οι καλές του εμφανίσεις τράβηξαν το ενδιαφέρον ξένων συλλόγων όπως η Σάλκε 04 και η Φενέρμπαχτσε, αλλά ο παριζιάνικος ομάδα απέρριψε την όποια περίπτωση αποχώρησης του επιθετικού από την Ρεϋνιόν, ο οποίος εκίνησε την σεζόν 2010-2011 με την φανέλα των Παριζιάνων. Στις 5 Αυγούστου 2010, κλήθηκε, όπως και ο συμπαίκτης του στην ομάδα, Μαμαντού Σακό, στην Εθνική Γαλλίας για την φιλική αναμέτρηση με την Νορβηγία, καθώς και για τις αναμετρήσεις για τα προκριματικά του Euro 2012. Συμμετείχε ενεργά στο καλό πρώτο μισό της σεζόν για την ΠΣΖ, στη διάρκεια της σεζόν 2010-2011, που την βρήκε πρωταθλήτρια χειμώνα, πετυχαίνοντας 10 τέρματα και μοιράζοντας 6 ασίστ, δίνοντας, ταυτόχρονα, την πρόκριση στην ΠΣΖ για την φάση των 32 του Europa League πετυχαίνοντας δύο τέρματα απέναντι στην ΦΚ Σεβίλλη στο Παρκ ντε Πρενς. Στις 2 Φβερουαρίου 2011, με την ευκαιρία του αγώνα για την φάση των 16 του Κυπέλλου Γαλλίας μεταξύ ΠΣΖ και Μαρτίγκ, πέτυχε τρία γκολ, φτάνοντας έτσι στο top 10 των καλύτερων σκόρερ στην ιστορία της ομάδας (στην ένατη θέση με 44 τέρματα) μπροστά από τον Ναμπατινγκέ Τοκό και σε ισοβαθμία με τον Νταβίντ Ζινολά. Στη διάρκεια της σεζόν 2010-2011 αγωνίστηκε συνολικά πέντε φορές με την Εθνική Γαλλίας, και ξεκίνησε σε τέσσερις από τις αναμετρήσεις ως βασικός. Ωστόσο, δεν κατάφερε να πετύχει κανένα τέρμα στη διάρκεια αυτών των αναμετρήσεων.

Στις 25 Φεβρουαρίου 2012, πέτυχε τα πρώτα του δύο τέρματα στην διάρκεια της θητείας του Αντσελότι στον πάγκο των Παριζιάνων, απέναντι στην Ολιμπίκ Λυών (4-4), με ένα γκολ στο τέλος της αναμέτρησης. Πέτυχε έτσι το 52ο συνολικά τέρμα στη διάρκεια της θητείας του στην ΠΣΖ και με την ίδια ευκαιρία μοίρασε την 24η ασίστ του συνολικά. Στις 6 Νοεμβρίου 2012, πέτυχε το πρώτο του τέρμα στο Τσάμπιονς Λιγκ απέναντι στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ, ξεπερνώντας έτσι στην σχετική κατάταξη των σκόρερ της ΠΣΖ τον Τζορτζ Γουεά με 55 τέρματα. Όμως, δεν θα έχει παρά ελάχιστο χρόνο συμμετοχής στη διάρκεια του πρώτου μισού της σεζόν 2012-2013, λόγω κυρίως του σημαντικού ανταγωνισμού στην επίθεση με μεταγραφές από τους νέους Καταριανούς ιδιοκτήτες της ΠΣΖ, όπως αυτές των Ιμπραΐμοβιτς και Λαβέτσι.

Κίνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 9 Ιανουαρίου 2013, υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με την Τάλιεν Άερπιν ΦΚ, ομάδα του Κινεζικού Πρωταθλήματος[4].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Le Quotidien de La Réunion, 25 janvier 2009.
  2. UNFP: Hoarau joueur du mois d'octobre, sports.fr, 13 novembre 2008.
  3. Anelka blessé, Hoarau arrive, brevesdefoot.com, 23 mars 2009.
  4. Hoarau a signé en Chine, lequipe.fr, 9 janvier 2013

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]