Βήσσος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
«Η τιμωρία του Βήσσου», του Αντρέ Κασταίν (1898-1899)

Ο Βήσσος ήταν σατράπης της Βακτρίας και της Σογδιανής υπό το Δαρείο Γ'. Στη μάχη των Γαυγαμήλων (1η Οκτωβρίου του 331 π.Χ.) διοικούσε τα στρατεύματα της σατραπείας του. Όταν ο Αλέξανδρος ο Μέγας ακολούθησε τον Πέρση βασιλιά στη φυγή του στην ανατολή (καλοκαίρι του 330 π.Χ.), ο Βήσσος με μερικούς άλλους συνωμότες καθαίρεσαν το Δαρείο και σύντομα τον σκότωσαν. Προσπάθησε έπειτα να οργανώσει εθνική αντίσταση ενάντια στο Μακεδόνα κατακτητή στις ανατολικές επαρχίες και ανακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά με το όνομα Αρταξέρξης. Συνελήφθη εξαιτίας προδοσίας το καλοκαίρι του 329 π.Χ.. Ο Αλέξανδρος τον έστειλε στα Εκβάτανα, όπου καταδικάστηκε σε θάνατο. Πριν από την εκτέλεσή του η μύτη και τα αυτιά του κόπηκαν σύμφωνα με την περσική συνήθεια.