Αναβλητικότητα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Σύμφωνα με τον Vanden Heuvel, η Αρχή της ευχαρίστησης μπορεί να είναι υπεύθυνη για την αναβλητικότητα• κάποιος μπορεί να προτιμά την αποφυγή αρνητικών συναισθημάτων και να καθυστερεί τις εργασιών που προκαλούν άγχος. Η άποψη ότι κάποιος δουλεύει καλύτερα υπό πίεση είναι ένα επιπλέον κίνητρο για αναβολή των εργασιών.[1] Κάποιοι ψυχολόγοι βλέπουν αυτή την συμπεριφορά ως μηχανισμό αντιμετώπισης με το άγχος να σχετίζεται με την έναρξη ή την ολοκλήρωση οποιασδήποτε εργασίας ή απόφασης.[2] Άλλοι ψυχολόγοι υποδεικνύουν ότι το άγχος είναι εξίσου πιθανό να οδηγήσει σε νωρίτερη έναρξη της δουλειάς και άρα η εστίαση θα έπρεπε να είναι πάνω στην παρορμητικότητα. Δηλαδή, το άγχος θα κάνει έναν άνθρωπο να καθυστερήσει μόνο αν αυτός είναι παρορμητικός.[3]

Οι Schraw, Wadkins και Olafson έχουν προτείνει τρία κριτήρια για την κατηγοριοποίηση μιας συμπεριφοράς ως αναβλητικότητας: πρέπει να είναι αντι-δημιουργική, αχρείαστη και καθυστερητική.[4] Παρομοίως, ο Steel (2007) κάνει μια ανασκόπηση όλων των προηγούμενων προσπαθειών ορισμού της αναβλητικότητας, καταλήγοντας στο ότι είναι "η ηθελημένη καθυστέρηση μιας επιθυμητής πράξης ή απόφασης παρόλο που αναμένουμε ότι η καθυστέρηση αυτή δεν θα μας βγει σε καλό.".[5] Οι Sabini και Silver ισχυρίζονται ότι η αναβλητικότητα και ο παραλογισμός είναι τα δύο στοιχεία-κλειδιά της αναβλητικότητας• να αναβάλουμε μία δουλειά δεν είναι αναβλητικότητα, λένε, αν υπάρχουν ορθολογικοί λόγοι γι'αυτό.

Η αναβλητικότητα μπορεί να οδηγήσει σε άγχος, μια αίσθηση ενοχής και κρίσης, σοβαρή απώλεια παραγωγικότητας, καθώς και κοινωνική αποδοκιμασία για την μη τήρηση ευθυνών ή δεσμεύσεων. Αυτά τα συναισθήματα συνδυαζόμενα μπορούν να προκαλέσουν περαιτέρω αναβλητικότητα. Αν και θεωρείται ως φυσιολογικό οι άνθρωποι να αναβάλουν σε κάποιο βαθμό, αυτό μεταλλάσεται σε πρόβλημα όταν δυσκολεύει την φυσιολογική λειτουργία. Η χρόνια αναβλητικότητα μπορεί να είναι σημάδι μιας υποβόσκουσας ψυχικής διαταραχής. Τέτοιου είδους αναβολείς μπορεί να δυσκολεύονται να ζητήσουν στήριξη λόγω του κοινωνικού στίγματος και της πεποίθησης ότι αποστροφή προς τα καθήκοντα προκαλείται από την τεμπελιά, χαμηλή δύναμη θέλησης ή χαμηλή φιλοδοξία.[5] Από την άλλη, πολλοί βλέπουν την αναβλητικότητα ως ένα χρήσιμο τρόπο να ταυτοποιήσουμε τι είναι σημαντικό σε μας προσωπικά, καθώς σπάνια κάποιος αναβάλλει αν πραγματικά πιστεύει στην αξία του πράγματος που έχει να κάνει.[6]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Pychyl, T. (February 20, 2012). Due Tomorrow. Do Tomorrow. Psychology Today, Retrieved Feb 20 2012 from http://www.psychologytoday.com/blog/dont-delay/201202/due-tomorrow-do-tomorrow
  2. Fiore, Neil A (2006). The Now Habit: A Strategic Program for Overcoming Procrastination and Enjoying Guilt- Free Play. New York: Penguin Group. σελ. 5. ISBN 978-1-58542-552-5. 
  3. Steel, Piers (2010). The Procrastination Equation: How to Stop Putting Things Off and Start Getting Stuff Done. New York: HarperCollins. ISBN 978-0-06-170361-4. [Χρειάζεται σελίδα]
  4. Schraw, Gregory; Wadkins, Theresa; Olafson, Lori (2007). "Doing the things we do: A grounded theory of academic procrastination". Journal of Educational Psychology 99: 12. doi:10.1037/0022-0663.99.1.12. 
  5. 5,0 5,1 Steel, Piers (2007). "The nature of procrastination: A meta-analytic and theoretical review of quintessential self-regulatory failure". Psychological Bulletin 133 (1): 65–94. doi:10.1037/0033-2909.133.1.65. PMID 17201571. http://studiemetro.au.dk/fileadmin/www.studiemetro.au.dk/Procrastination_2.pdf. 
  6. Pavlina, Steve. «How to Fall in Love with Procrastination». http://www.stevepavlina.com/blog/2010/06/how-to-fall-in-love-with-procrastination/. Ανακτήθηκε στις 18 April 2013.