Άθωσις

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πέτρα με το όνομα του Άθωθι, Βρετανικό Μουσείο

Ο Άθωθις (τελετουργικό όνομα: Χορ-Αχά) ήταν, κατά τον Μανέθωνα, ο δεύτερος βασιλιάς της Θινιτικής δυναστείας της Αιγύπτου και γιος του φαραώ Μήνη. Κατά την ίδια πηγή, βασίλεψε 27 ή 57 χρόνια και αναφέρεται ότι ήταν γιατρός. Το όνομά του, Hor-Aha, γράφεται με δυο λέξεις όπου Hor είναι ο Ώρος, αιγυπτιακή θεότητα με τη μορφή γερακιού, και το Aha σημαίνει μαχητής.

Παράδοση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με την παράδοση, ο πατέρας του Μήνης είχε ενώσει την Άνω και Κάτω Αίγυπτο σε ένα βασίλειο, γεγονός που κατά μία άποψη συνέβη τον 32ο αιώνα π.Χ. Ο Άθωθις τον διαδέχτηκε πριν τα 30 χρόνια του και φέρεται να έχει γράψει δύο βιβλία ανατομίας και να έχει χτίσει παλάτι στη Μέμφιδα. Κατά τον Μανέθωνα, σκοτώθηκε και αυτός, όπως ο πατέρας του, από ιπποπόταμο, κατά τη διάρκεια κυνηγιού.

Σύγχρονη έρευνα γύρω από τον Χορ-Αχά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά μία σύγχρονη άποψη, ο Χορ-Αχά ήταν γιος του Ναρμέρ και είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Μήνη.[1]

Τάφοι και κενοτάφια που μπορεί να ανήκουν στον Αχά (λόγω της φύσης των ενδείξεων, η ταύτιση είναι αμφιλεγόμενη) έχουν βρεθεί οι εξής:[2]

  • σύμπλεγμα 36 τάφων διατεταγμένων σε τρεις παράλληλες σειρές, στη νεκρόπολη της Αβύδου. Εκεί βρέθηκαν ακόμη και οστά νεαρών λιονταριών που φαίνεται να μεγάλωσαν στην αιχμαλωσία[3]
  • στη Νακάντα (μπορεί να ανήκει σε σύζυγό του)
  • στη Σακκάρα, όπου μεγάλος μασταμπάς

Είναι αξιοσημείωτο πως τα ταφικά μνημεία του Αχά (όπως και των υπόλοιπων μελών της 1ης Δυναστείας) στη Σακκάρα και την Άβυδο είχαν καταστραφεί σκόπιμα με φωτιά, κάτι για το οποίο δεν έχει δοθεί εξήγηση.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Seidlmayer (1998), σ. 25 & 27.
  2. Gardiner (1961), σ. 447-8.
  3. Seidlmayer (1998), σ. 30.
  4. Gardiner (1961), σ. 449.
  • Gardiner, Sir Alan (1961). Η Αίγυπτος των Φαραώ, εκδ. Φόρμιγξ, 1996, ISBN 960-8408-02-04.
  • Seidlmayer, Stephan. Egypt, the World of the Pharaohs, R. Schulz & M. Seidel (ed.), Könemann, 1998, ISBN 3-89508-913-3.

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]