Λιουδολφίγκοι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Οι Λιουδολφίγκοι ή Όθωνες ήταν Σαξονικός οίκος και Γερμανική αυτοκρατορική δυναστεία. Οι Όθωνες κυβέρνησαν την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από το 919 ως το 1024. Ιδρυτής της δυναστείας ήταν ο Λιουδόλφος. Λέγονται και Όθωνες λόγω τριών ομωνύμων αυτοκρατόρων: του Όθων Α', του Όθων Β' και του Όθων Γ'.

[Επεξεργασία] Η ιστορία του οίκου

Η άνοδος των Λιουδολφίγκων επισήμανε και την άνοδο της ανατολικής αυτοκρατορίας των Φράγκων. ο Γερμανο-Ρωμαίος αυτοκράτορας Κόνραντ Α' από τον οίκο των Κονραντίνιων καθόρισε για διάδοχό του τον ισχυρότερο των δουκών, Χάινριχ Α' της Σαξονίας από τον οίκο των Λιουδολφίνων.

Ο Χάινριχ Α' ήταν γιος του Δούκα (γερμ. Herzog) Όθων Α' τον Επιφανή της Σαξονίας και εγγονός του Λιουδόλφου. Το 919 οι Φράγκοι και οι Σάξονες τον έκαναν βασιλιά των ανατολικών Φράγκων στην πόλη Φρίτζλαρ της σημερινής Γερμανίας. Ένα από το σημαντικότερο έργο του ήταν η υπεράσπιση της αυτοκρατορίας από τις συνεχείς ορδές των Μαγιάρων (Ούγγρων), που τους νίκησε το 933 στις όχθες του ποταμού Ούνστρουτ. Τον ίδιο χρόνο υποδούλωσε επίσης τους Σλάβους της περιοχής του ποταμού Elbe (τους λεγόμενους Βένδους) καθώς και τους Βοήμιους (τους σημερινούς Τσέχους). Με τις επιτυχημένες αυτές τις πολεμικές ενέργειες κατάφερε να σταθεροποιήσει την αυτοκρατορία και να ασχοληθεί με την ενοποίηση των γερμανικών φυλών. Για τον σκοπό αυτό εξέδωσε το 929 την Quedlinburger Hausordnung με την οποία ανακήρυξε άμεσο διάδοχό του τον δευτερότοκο γιο του τον Όθων. Τους υπόλοιπους γιους του τους έκανε Δούκες. Ο Όθων Α' που έγινε βασιλιάς το 936 ήταν ένα από τις πιο σημαντικές μορφές της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Ο στρατός του Όθων κατόρθωσε τελικά την τελειωτική νίκη εναντίων των Ούγγρων το 955 στην μάχη του Λέχφελντ και έτσι σταμάτησε η απειλή στα νοτιοανατολικά σύνορα της αυτοκρατορίας. Για να ενισχύσει την θέση του και για να σταθεροποιήσει περισσότερο το κράτος, ο Όθων πήγε στον πάπα Ιωάννη ΙΒ΄ ο οποίος τον έστεψε. Επίσης επανίδρυσε τον θεσμό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Καρλομάγνου, επιβεβαίωσε την δωρεά του Πίπινου και πάντρεψε τον γιο του τον Όθων Β' με την βυζαντινή πριγκίπισσα Θεοφανώ.

Ο Όθων Β' εστέφθη βασιλιάς το 973 και αργότερα αυτοκράτορας. Συνέχισε την πολιτική του πατέρα του και είχε επίσης μεγάλη επιτυχία. Πέθανε το 983 και τον διαδέχτηκε ο τριόχρονος γιος του που αυτομάτως έγινε βασιλιάς Όθων Γ', ενώ η μητέρα του ανέλαβε τα βασιλικά καθήκοντα ως το 991. Πέντε χρόνια αργότερα εστέφθη και αυτοκράτορας. Ο Όθων Γ' πέθανε το 1002, και ως άτεκνος δεν άφησε διάδοχο.

Επόμενος βασιλιάς έγινε ο Χάινριχ, ξάδερφος του Όθων Γ' και επίσης από το γένος των Λιουδολφίνων. Ο Χάινριχ έγινε αυτοκράτορας το 1004 και πέθανε το 1024 χωρίς να αφήσει διάδοχο. Έτσι τελείωσε η δυναστεία των Λιουδολφίνων. Ο Χάινριχ ανακηρύχτηκε άγιος το 1146.

[Επεξεργασία] Βιβλιογραφία

• Gerd Althoff: Die Ottonen. Königsherrschaft ohne Staat (Kohlhammer-Urban-Taschenbücher, 473), 2. erweiterte Auflage Stuttgart 2005, ISBN 3-17-018597-7.
• Klaus G. Beuckers, Johannes Cramer, Michael Imhof (Hrsg.): Die Ottonen. Kunst, Architektur und Geschichte. Imhof, Petersberg 2002, ISBN 3-932526-91-0
• Helmut Beumann: Die Ottonen. 5. Auflage. Kohlhammer, Stuttgart u. a. 2000, ISBN 3-17-016473-2.
• Bernd Schneidmüller, Stefan Weinfurter: Ottonische Neuanfänge. Philipp von Zabern, Mainz 2001, ISBN 3-80532-701-3
• Jürgen Naumann: Sächsische Geschichte in Daten. Genehmigte Lizenzausgabe für Fourier Verlag GmbH, Wiesbaden, 2003 ISBN 3-932412-37-0
• Gerhard Hartmann, Karl Schnith: Die Kaiser – 1200 Jahre europäische Geschichte. Genehmigte Lizenzausgabe für Verlagsgruppe Weltbild GmbH, Augsburg 2003, ISBN 3-8289-0549-8
• Detlev Schwennicke: Europäische Stammtafeln. Band I.1. Die fränkischen Könige und die Könige und Kaiser, Stammesherzoge, Kurfürsten, Markgrafen und Herzoge des Heiligen Römischen Reiches Deutscher Nation. 2. verbesserte Auflage. Klostermann, Frankfurt am Main 2005, ISBN 3-465-03420-1

[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι

• Ιστοσελίδα για γενεαλογικές πληροφορίες
• Τάφοι Λιουδόλφων στο Γκάντερσχάιμ
• Σύνοψη των Γερμανικών αυτοκρατορικών οικογενειών
• Η εποχή των Οθώνων