Κριστόφ Σκουμπιζέφσκι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Κριστόφ Σκουμπιζέφσκι.

Ο Κριστόφ Σκουμπιζέφσκι (Krzysztof Skubiszewski, προφορά: kʂɨʂtɔf skubʲiˈʂɛfskʲi) ήταν Πολωνός πολιτικός, λόγιος και διεθνούς φήμης δικηγόρος. Υπήρξε ο πρώτος υπουργός εξωτερικών μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1989[1].

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Πόζναν στις 8 Οκτωβρίου 1926. Ανέλαβε υπουργός εξωτερικών στις 13 Σεπτεμβρίου 1989 έπειτα από απεργιακές κινητοποιήσεις των οποίων πρωτοστάτησε ο ηγέτης της "Αλληλεγγύης", Λεχ Βαλέσα. Υπηρέτησε στις κυβερνήσεις των πρωθυπουργών Ταντέουτς Μαζοβιέτσκι, Γιαν Κριστόφ Μπιλέκι, Γιαν Ολζέφσκι και Χάνα Σουσότσκα. Παρέμεινε στο αξίωμα του υπουργού εξωτερικών ως τις 25 Οκτωβρίου 1993. Επί υπουργίας του, εργάστηκε με σκοπό τη συμφιλίωση της Πολωνίας με τη Γερμανία. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του υπουργού εξωτερικών ο Αντρέι Ολεχόφσκι.

Από τις 16 Φεβρουαρίου 1994 ως το θάνατό του υπηρέτησε ως πρόεδρος του Δικαστηρίου αμερικανο-ιρανικών διεκδικήσεων. Τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος Λευκού Αετού, που αποτελεί την ανώτατη τιμή στην Πολωνία. Πέθανε στη Βαρσοβία, στις 8 Φεβρουαρίου του 2010.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Krzysztof Skubiszewski της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).