Ηλεκτροακουστικοί μορφοτροπείς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Οι ηλεκτροακουστικοί μορφοτροπείς (electroacoustic transducers) αποτελούν διατάξεις παραγωγής/εκπομπής και λήψης ήχων, πχ ηχεία, μικρόφωνα, ακουστικά, προβολείς σόναρ, υδρόφωνα, γεώφωνα, κεφαλές πικάπ, καθώς επίσης και διάφοροι άλλοι αισθητήρες μηχανικών κραδασμών.

Η σχεδίασή τους αποτελεί αντικείμενο μελέτης των μηχανικών ακουστικής:

  • Ηχεία, ακουστικά (μετατρέπουν το ηλεκτρικό σήμα σε ηχητικά κύματα στον αέρα).
  • Μικρόφωνα (μετατρέπουν τα ηχητικά κύματα στον αέρα σε ηλεκτρικό σήμα).
  • Κεφαλές Πικ-απ (μετατρέπουν μηχανικές ταλαντώσεις σε ηλεκτρικό σήμα).
  • Γεώφωνα (μετατρέπουν τα ηχητικά κύματα μέσα στο έδαφος σε ηλεκτρικό σήμα).
  • Υδρόφωνα (μετατρέπουν τα ηχητικά κύματα μέσα στο νερό σε ηλεκτρικό σήμα).
  • Προβολείς Sonar (μετατρέπουν το ηλεκτρικό σήμα σε ηχητικά κύματα στο νερό).
  • Ανθρώπινο σύστημα ακοής (μετατρέπει τα ηχητικά κύματα σε ηλεκτρικούς παλμούς).

Η μελέτη των ηλεκτροακουστικών μορφοτροπέων λαμβάνει υπόψη όλες τις εμπλεκόμενες παραμέτρους σχεδίασης, με βάση κάποια ισοδύναμα μοντέλα, π.χ. από τη θεωρία των ηλεκτρικών κυκλωμάτων. Πρακτικά, η απόδοση των χαρακτηριστικών τους μετράται εργαστηριακά.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σάγος Γεώργιος Α., "Τεχνολογία Ηχείων", Εκδόσεις Bookstars-Free Publishing, Αθήνα 2012 ISBN 9786185015114