Ηλεκτροακουστικοί μορφοτροπείς
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Οι ηλεκτροακουστικοί μορφοτροπείς (electroacoustic transducers) αποτελούν διατάξεις παραγωγής/εκπομπής και λήψης ήχων, πχ ηχεία, μικρόφωνα, ακουστικά, προβολείς σόναρ, υδρόφωνα, γεώφωνα, κεφαλές πικάπ, καθώς επίσης και διάφοροι άλλοι αισθητήρες μηχανικών κραδασμών.
Η σχεδίασή τους αποτελεί αντικείμενο μελέτης των μηχανικών ακουστικής:
- Ηχεία, ακουστικά (μετατρέπουν το ηλεκτρικό σήμα σε ηχητικά κύματα στον αέρα).
- Μικρόφωνα (μετατρέπουν τα ηχητικά κύματα στον αέρα σε ηλεκτρικό σήμα).
- Κεφαλές Πικ-απ (μετατρέπουν μηχανικές ταλαντώσεις σε ηλεκτρικό σήμα).
- Γεώφωνα (μετατρέπουν τα ηχητικά κύματα μέσα στο έδαφος σε ηλεκτρικό σήμα).
- Υδρόφωνα (μετατρέπουν τα ηχητικά κύματα μέσα στο νερό σε ηλεκτρικό σήμα).
- Προβολείς Sonar (μετατρέπουν το ηλεκτρικό σήμα σε ηχητικά κύματα στο νερό).
- Ανθρώπινο σύστημα ακοής (μετατρέπει τα ηχητικά κύματα σε ηλεκτρικούς παλμούς).
Η μελέτη των ηλεκτροακουστικών μορφοτροπέων λαμβάνει υπόψη όλες τις εμπλεκόμενες παραμέτρους σχεδίασης, με βάση κάποια ισοδύναμα μοντέλα, π.χ. από τη θεωρία των ηλεκτρικών κυκλωμάτων. Πρακτικά, η απόδοση των χαρακτηριστικών τους μετράται εργαστηριακά.