Επικονδυλίτις Αγκώνος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Επικονδυλίτις Αγκώνος
Ταξινόμηση και εξωτερικές πηγές

Ανατομική της επικονδυλίτιδος
Ταξινόμηση ICD-10 M77.1
Ταξινόμηση ICD-9 726.32
DiseasesDB 12950
eMedicine orthoped/510 pmr/64 sports/59
MeSH D013716

Η Επικονδυλίτις του αγκώνος (αγγλικά λέγεται Epicondylitis, ή Tennis elbow) είναι μια συχνή πάθηση με πόνο στον αγκώνα που αντανακλά στον πήχη και στον βραχίονα. Οφείλεται είτε σε βίαιη καταπόνηση είτε σε σταδιακή επαναλαμβανόμενη καταπόνηση του χεριού σε χειρωνακτικό έργο.[1]. Η ανατομική βλάβη είναι μικροσκοπική αποκόλληση ινών των εκτεινόντων τενόντων (πού τεντώνουν τον καρπό και τα δάκτυλα), στον έξω επικόνδυλο του Βραχιονίου οστού (παρακονδύλια απόφυση). Επειδή η πάθηση είναι συνηθισμένη στους τενίστες, αποκαλείται διεθνώς και Tennis Εlbow (νόσος των τεννιστών), όμως εμφανίζεται φυσικά και σε μή τενίστες.[1]. Η διάγνωση της παθήσεως είναι πανεύκολη, δεν χρειάζεται κάποια ειδική εξέταση. Διαγιγνώσκεται με την ψηλάφηση και μόνο[2].[1].

Επιδημιολογία - Στατιστική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από στατιστική ανάλυση του Χαράλαμπου Γκούβα σε ένα αρχείο 18371 ασθενών Ορθοπεδικού ιατρείου (όχι τυχαίο δείγμα πληθυσμού), βρέθηκαν 960 άτομα με Επικονδυλίτιδα, συνεπώς φαίνεται ότι η αναλογία ασθενών με επικονδυλίτιδα είναι 5,3% και η αναλογία γυναικών προς άνδρες ήταν στατιστικά η ίδια [1]. Στο γενικό πληθυσμό η συχνότητα υπολογίζεται να είναι το ένα δέκατο αυτής, δηλαδή 0,5%. Οι ερευνητές Gruchow, William, Douglas και Pelletier βρήκαν ότι "σε τεννίστες το 39,7% αυτών ανέφεραν παρόντα ή προηγηθέντα συμπτώματα στον αγκώνα τους. Το 24% από τους αθλητές αυτούς ηλικίας κάτω των 50 ετών, ανέφεραν ότι είχαν σοβαρά συμπτώματα που τους εμπόδιζαν στο παίξιμο. Στις ηλικίες παικτών άνω των 50 ετών, το ποσοστό προβλημάτων αγκώνος ανέβαινε στο 42%. Οι γυναίκες (36%) υπερτερούσαν των ανδρών (24%)"[3].

Συμπτώματα - Κλινική εικόνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επικονδυλίτις-Σημείο Πόνου. Photo: Dr. Harry Gouvas
  • Πόνος ψηλαφητός στον έξω επικόνδυλο (παρακονδύλιος απόφυση) του αγκώνος.
  • Δυσκολία στο σφίξιμο γροθιάς και στην έκταση των δακτύλων. Ο ασθενής πονάει στην χειραψία ενός προσώπου, βάζοντας το κλειδί στην πόρτα, ή στο κράτημα ενός φλυτζανιού καφέ.
  • Πρωϊνή δυσκολία στις κινήσεις του αγώνα και του καρπού.[4],[1].

Απεικονιστικές εξετάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ασβεστοποιός Επικονδυλίτις (απλή ακτινογραφία). Photo: Dr. Harry Gouvas
Η Επικονδυλίτις στην Μαγνητική Τομογραφία. Photo: Dr.Harry Gouvas

Υπό ομαλές συνθήκες, οι ασθενείς με επικονδυλίτιδα δεν χρειάζονται καμία απεικονιστική εξέταση. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις, όπου ψηλαφείται έντονη σχετικά διόγκωση στον έξω επικόνδυλο, η απλή ακτινογραφία μπορεί να δείξει ασβεστοποιήσεις επί του οστού, ενώ η Μαγνητική Τομογραφία (MRI) απεικονίζει ευκρινώς το ινώδες οζίδιο της "επούλωσης" της βλάβης των εκτεινόντων τενόντων.[1]

Θεραπεία της Επικονδυλίτιδος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νάρθηκας-Δέστρα Επικονδυλίτιδος. Photo: Dr. Harry Gouvas
Ένεση Κορτιζόνης σε Επικονδυλίτιδα. Photo: Dr. Harry Gouvas

Στην διεθνή βιβλιογραφία υπάρχει πληθώρα δημοσιεύσεων σχετικά με την Επικονδυλίτιδα, ακόμα και από ομάδες ή ερευνητές που ουδεμία κλινική εμπειρία διαθέτουν. Οι δημοσιεύσεις αυτές είναι ενίοτε ασαφείς ως προς τις θεραπευτικές προτάσεις τους, και το μόνο που προσφέρουν είναι σύγχυση. Παρατίθεται μια χαρακτηριστική παράγραφος ανάλογης δημοσίευσης των Johnson GW και συνεργατών από το Idaho των ΗΠΑ: “Topical nonsteroidal anti-inflammatory drugs, corticosteroid injections, ultrasonography, and iontophoresis with nonsteroidal anti-inflammatory drugs appear to provide short-term benefits. Use of an inelastic, nonarticular, proximal forearm strap (tennis elbow brace) may improve function during daily activities. Progressive resistance exercises may confer modest intermediate-term results. Evidence is mixed on oral nonsteroidal antiinflammatory drugs, mobilization, and acupuncture. Patients with refractory symptoms may benefit from surgical intervention. Extracorporeal shock wave therapy, laser treatment, and electromagnetic field therapy do not appear to be effective”[5]. Στην κλινική πράξη είναι πλέον ξεκάθαρο ότι ακόμα και χωρίς καμία θεραπεία η Επικονδυλίτις Αγκώνος αυτοθεραπεύεται μόνη της με ξεκούραση, αλλά αργεί πολύ, μπορεί να κάνει 9-12 μήνες. Γι’ αυτό επεμβαίνουμε θεραπευτικά αν το θέλει ο ασθενής. Σήμερα, υπάρχουν οι εξής διαθέσιμες θεραπείες για την Επικονδυλίτιδα[1]:

  • (1) Μέθοδος 1: ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ: Διακοπή γυμναστικής ή χειρωνακτικής καταπόνησης + Τοπικές Χειρομαλάξεις κυκλικές (μασάζ) με τοπική αλοιφή Sensocaps, ή Pennsaid ή Difend, ή Biofreeze + Νάρθηκας φορετός επικονδυλίτιδος + παυσίπονα Αντιφλεγμονώδη φάρμακα+: Ως μέθοδος αργεί πολύ να φέρει αποτέλεσμα. Έχει ποσοστό επιτυχίας 50%-80%. Εφαρμόζεται κυρίως στις ελαφρές περιπτώσεις.[1].
  • (2) Μέθοδος 2: ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ: Διακοπή γυμναστικής ή χειρωνακτικής καταπόνησης + Τοπικές φυσικοθεραπείες με Laser + Υπέρηχα κύματα: Εχει επίσης μικρό ποσοστό επιτυχίας 30-50%. Εφαρμόζεται επίσης στις ελαφρές περιπτώσεις.
  • (3) Μέθοδος 3: ΚΟΡΤΙΖΟΝΗ: Παλιά, τα κλασσικά συγγράμματα συνιστούσαν σαν μοναδική θεραπεία για την Επικονδυλίτιδα τις τρεις συνεχόμενες τοπικές ενέσεις Κορτιζόνης, μία κάθε εβδομάδα [6] και [7]. Αυτό πλέον δεν ισχύει. Σήμερα, οι ενέσεις Κορτιζόνης, Celestone Chronodose (= Δεξαμεθαζόνη) ή Κenacort Retard (=Τριαμσινολόνη) γίνονται τοπικά 1/2-1 κάθε δύο μήνες περίπου, σε συνδυασμό με διακοπή γυμναστικής ή χειρωνακτικής καταπόνησης. Η μέθοδος είναι η πλέον δημοφιλής στούς Ορθοπεδικούς παγκοσμίως, έχει μεγάλο ποσοστό επιτυχίας (>90%), θεωρείται η πιο γρήγορη μέθοδος ως προς τα αποτελέσματα, αλλά η πάθηση ενίοτε υποτροπιάζει και η μέθοδος έχει κατηγορηθεί γιά τοπικές νεκρώσεις του τένοντα των Εκτεινόντων. Η θεραπεία αυτή εφαρμόζεται σε σοβαρές περιπτώσεις, όπου ο πόνος επιμένει πάνω από ένα έως δύο μήνες.[2]. Τελευταία, η μέθοδος συνδυάζεται ταυτόχρονα με την μέθοδο (7) δηλαδή τοπικούς βελονισμούς [8],[1].
  • (4) Μέθοδος 4: ΓΥΨΟΣ: Γύψος Βραχιονο-πηχεο-καρπικός για 30-45 μέρες. Εχει ποσοστό επιτυχίας σχεδόν 100% αλλά δύσκολα είναι αποδεκτή θεραπεία από τους ασθενείς. Θεωρείται η πλέον αποτελεσματική μέθοδος[1].
  • (5) Μέθοδος 5: ΕΝΕΣΕΙΣ Botox: Τελευταία βρίσκεται υπό πειραματικό έλεγχο η θεραπεία με τοπική ένεση Botox, αλλά παρουσιάζει προβλήματα λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών[9],[1].
  • (6) Μέθοδος 6: ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ: Είναι εύκολη και αποτελεσματική μέθοδος, αλλά σπάνια χρειάζεται.[10] ,[1].
  • (7) Μέθοδος 7: «ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ» - Προλοθεραπεία (Prolotherapy): ΔΕΝ εννοούμε τον Κλασσικό Κινέζικο Βελονισμό (Accupuncture). Πρόκειται για τοπικούς «βελονισμούς» με λεπτή βελόνα (Needling) στον έξω επικόνδυλο υπό τοπική αναισθησία με Xylocaine, με σκοπό την διέγερση αναγέννησης του κολλαγόνου των εκτεινόντων τενόντων[1].[11]

Περίληψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Επικονδυλίτις είναι μια συχνή, ενοχλητική, αλλά εντελώς ακίνδυνη πάθηση στον αγκώνα, η οποία αυτοϊάται σε 9-12 μήνες. Ελαφρές περιπτώσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται με μασάζ, αλοιφές, νάρθηκα και υπομονή μέχρι την αυτοίαση, ενώ επίπονες περιπτώσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται είτε με 3 ενέσεις κορτιζόνης , μία ανά δίμηνο, είτε με γύψο για 30 μέρες [1].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 Γκούβας Χαράλαμπος:"Συμπεράσματα από θεραπεία 960 ασθενών με επικονδυλίτιδα", Data on File "Tennis Elbow", Greece 2010
  2. 2,0 2,1 Appley Graham και Solomon Louis: "System of Orhopaedics, and Fractures", έκδοση 1993, London, New York
  3. Gruchow, William, and Douglas Pelletier. "An epidemiologic study of tennis elbow: Incidence, recurrence, and effectiveness of prevention strategies." American Journal of Sports Medicine. 7.4 (1979): 234-238. Print
  4. "Tennis Elbow - MayoClinic.com." Mayo Clinic Medical Information and Tools for Healthy Living - MayoClinic.com. 15 Oct. 2008. Web. 10 Oct. 2010
  5. Johnson GW, Cadwallader K, Scheffel SB, Epperly TD. Family Medicine Residency of Idaho, Boise, USA. greg.johnson@fmridaho.org : «Treatment of lateral epicondylitis».American Family Physician, 2007 Sep 15;76(6):843-8
  6. Συμεωνίδης Παναγιώτης: Επίτομη Ορθοπεδική, Εκδόσεις University Studio Press, Θεσσαλονίκη 1996
  7. Harry Skinner: Textbook of Orthopedics, Appletton και Lange, USA, 1998
  8. University Clinic of Los Angeles(UCLA): Treatment of Epicondylitis, Official website
  9. R, Heidari P. et al: “Use of anatomic measurement to guide injection of botulinum toxin for the management of chronic lateral epicondylitis: a randomized controlled trial”, “Canadian Medical Association Journal” (CMAJ), April 2010
  10. Campbell's: Operative Orthopaedics, εκδόσεις Churchill Livingstone, USA, 1987
  11. Daniel Kulund: The Injured Athlet, Eκδόσεις Sawnders, USA, 1988