Βικιπαίδεια:Πρόχειρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

ο Χρησμός ήταν συνήθως η διφορούμενη απάντηση που έδινε συνήθως ένα μαντείο σε μια τιθέμενη ερώτηση.

 Πάντα η προϋπόθεση είναι να υπάρχει το κατάλληλο πρόσωπο μέσω του οποίου θα μιλήσει ο Θεός καθώς δεν
ήταν απαραίτητο ο μάντης-ιερέας ο οποίος δίνει τον χρησμό να έχει επαφή με την πραγματικότητα.
Το φαινόμενο των χρησμών-μαντείας ήταν διαδεδομένο περισσότερο κατά την αρχαία εποχή στις εβραϊκές 
φυλές καθώς και στους λαούς της ανατολής όπου εκεί κυρίως ο μάντης έρχεται σε μέθη και εκστομίζει τον
χρησμό μη χάνοντας την επαφή με την πραγματικότητα. Τέτοιοι μάντεις υπήρξαν και στην αρχαία Ελλάδα, οι
οποίοι περιφέρονταν από πόλη σε πόλη προλέγοντας χρησμούς (π.χ Σίβυλλες, Βακχίδες).

Είδη χρησμών

  1. Άμεσος: Δίνονταν από το ιερατείο άμεσα κατόπιν συμβουλής της ιερής γυναίκας (η εκάστοτε Πυθία), η οποία έπεφτε σε έκσταση, καθώς μασούσε φύλλα και εισέπνεε τον ατμό που αναδύεται από το βάραθρο. Τα ακαταλαβίστικα λόγια της ιέρειας τα ερμήνευαν οι μάντεις ( οι εκάστοτε χρησμωδοί) και κατόπιν τα μετέτρεπαν σε ποιητικό εξάμετρο και τα ανακοίνωναν στον ερωτώντα.[1]
  2. Έμμεσος: Δίνονταν από το ιερατείο αφού πρώτα οι μάντεις συμβουλεύονταν το πέταγμα των πουλιών η το θόρυβο από το θρόισμα της ιερής Δρυός.