Þ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το γράμμα Þ (θορν) είναι γράμμα που υπάρχει στο αλφάβητο των Παλαιών Αγγλικών (αγγλοσαξωνικοί ρούνοι), το Γοτθικό αλφάβητο, τα Παλαιό Νορβηγικό αλφάβητο και τα Ισλανδικά αλφάβητα, καθώς και σε ορισμένες διαλέκτους της Μέσης Αγγλικής. Χρησιμοποιούνταν επίσης στην μεσαιωνική Σκανδιναβία, μέχρι να αντικατασταθεί με τον δίφθογκο Th.

Ο ήχος του αντιστοιχεί στο φώνημα [θ].

Προέρχεται από τους ρούνους, το αλφάβητο των Βίκινγκς, διατηρείται ακόμα και σήμερα στα ισλανδικά και έχει γίνει ένα παράρτημα του λατινικού αλφαβήτου.

Στα παλαιά αγγλικά ούτε η προφορά ούτε η ορθογραφία δεν ήταν απόλυτα ορισμένη.

Το ðæt 〈ð〉 δάεθ-δεθ πολλές φορές έπαιρνε την θέση του Þ (θορν) κι επίσης υπήρχε σύγχυση όχι μόνο ορθογραφική αλλά και στη προφορά.

Η σημερινή προσέγγιση είναι η επιλογή του Þ (θορν) ως θ σε επίσημη ανάγνωση παλαιοαγγλικού κειμένου, επίσης το 〈ð〉 δάετ-δετ διαβάζεται σήμερα σαν "δ". Αυτό δεν ακυρώνει το γεγονός ότι παλαιότερα υπήρχε σύγχυση.

Υπάρχουν γραπτά αυθεντικά κείμενα αλλά και διασωσμένες ηχογραφήσεις Άγγλων επαρχιωτών υπερηλίκων που συγχέουν αυτούς τους φθόγγους ηχητικά σε κάποιες λέξεις.

Το  Insular 〈ᵹ〉 ίνσ[χ]ιουλαρ είναι το αντίστοιχο του σύγχρονου "g" και δεν έχει καμία σχέση με το δάετ-δετ.