Ζάχαρη άχνη
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Powdered_Sugar_-_Macro.jpg/292px-Powdered_Sugar_-_Macro.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/49/Cannoli_%281%29.jpg/256px-Cannoli_%281%29.jpg)
Η ζάχαρη άχνη, που ονομάζεται επίσης ζάχαρη ζαχαροπλαστικής, είναι λεπτή αλεσμένη ζάχαρη που παράγεται με το άλεσμα κοκκοποιημένης ζάχαρης σε κατάσταση σκόνης. Συνήθως περιέχει μεταξύ 2% και 5% ενός παράγοντα αντιστερεοποίησης – όπως άμυλο αραβοσίτου, άμυλο πατάτας ή φωσφορικό ασβέστιο[1][2] – για την απορρόφηση της υγρασίας, την πρόληψη της στερεοποίησης και τη βελτίωση της ροής. Παρόλο που παράγεται πιο συχνά σε ένα εργοστάσιο, ένα υποκατάστατο για ζάχαρη άχνη μπορεί να παρασκευαστεί με την επεξεργασία συνηθισμένης κοκκοποιημένης ζάχαρης σε μύλο καφέ ή με σύνθλιψη με το χέρι με γουδί και γουδοχέρι.
Χρήση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ζάχαρη άχνη χρησιμοποιείται στη βιομηχανική παραγωγή τροφίμων όταν απαιτείται μια γρήγορη διάλυση ζάχαρης. Οι οικιακοί μάγειρες τη χρησιμοποιούν κυρίως για να κάνουν γλάσο και άλλες διακοσμήσεις για κέικ. Συχνά πασπαλίζεται σε ψημένα προϊόντα για να προσθέσει μια λεπτή γλυκύτητα και λεπτή διακόσμηση.
Η ζάχαρη άχνη διατίθεται σε διάφορους βαθμούς λεπτότητας, συνήθως XXX, XXXX και 10X: όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των X, τόσο λεπτότερα είναι τα σωματίδια.[3] Τα λεπτότερα σωματίδια απορροφούν περισσότερη υγρασία, η οποία οδηγεί στη στερεοποίηση. Λόγω των αντιπηκτικών παραγόντων, δεν μπορεί πάντα να χρησιμοποιηθεί ως υποκατάστατο της κοκκοποιημένης ζάχαρης. Οι καναδικοί κανονισμοί περιορίζουν τη ζάχαρη άχνη σε 5% άμυλο ή έναν παράγοντα αντιστερεοποίησης.[4]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Asadi 2006.
- ↑ Chen & Chou 1993, σελ. 530.
- ↑ «The Crushing Difference Between Granulated & Confectioners' Sugar». O Chef. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2008.
- ↑ «Consolidated federal laws of canada, Food and Drug Regulations». Legislative Services Branch. 3 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ασάντι, Μόσεν (2006). Beet-Sugar Handbook. John Wiley & Sons.
- Τσεν, Τζέιμς Κ. Π.· Τσου, Τσουνγκ Τσι (1993). Cane Sugar Handbook: A Manual for Cane Sugar Manufacturers and Their Chemists (12th έκδοση). John Wiley & Sons.
![]() |
Αυτό το λήμμα χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |