Σχολαστικισμός: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
Divineale (συζήτηση | συνεισφορές)
μ επαναφορά, αφαίρεση αντιγραφής http://paideiaonline.gr/index.php/e-encyclopedia/item/50759-sxolastikismos
Γραμμή 1: Γραμμή 1:
[[File:Septem-artes-liberales Herrad-von-Landsberg Hortus-deliciarum 1180.jpg|right|thumb|230px|Οι επτά ελεύθερες τέχνες γύρω από το κέντρο της φιλοσοφίας, εικονογρ. περ. ''Hortus delicarium'' «ο κήπος των απολαύσεων» 1.180 περ.]]
[[File:Septem-artes-liberales Herrad-von-Landsberg Hortus-deliciarum 1180.jpg|right|thumb|230px|Οι επτά ελεύθερες τέχνες γύρω από το κέντρο της φιλοσοφίας, εικονογρ. περ. ''Hortus delicarium'' «ο κήπος των απολαύσεων» 1180 περ.]]
Ο '''Σχολαστικισμός''' ονομάζεται το φιλοσοφικό ρεύμα ή μαθησιακή μέθοδος η οποία αποσκοπούσε στη συμφιλίωση της [[Φιλοσοφία|φιλοσοφίας]] που αναπτύχθηκε από τους αρχαίους κλασικούς φιλοσόφους, όπως ο [[Αριστοτέλης]] και ο [[Πλάτων|Πλάτωνας]], με την [[Μεσαίωνας|μεσαιωνική]] [[θεολογία]] και, γενικότερα, στην ερμηνεία των φυσικών φαινομένων με βάση τις [[Χριστιανισμός|χριστιανικές]] αρχές.
'''Σχολαστικισμός''' ([[Αγγλικά| αγγλ.]] scholastic philosophy) ονομάζεται η φιλοσοφία που καλλιεργήθηκε στο περιβάλλον των σχολών των πανεπιστημίων της δυτικής ευρώπης κατά τον [[Μεσαίωνας|Μεσαίωνα]] στον χώρο καλλιέργειας και ανάπτυξης της, δηλαδή τις σχολές, οφείλεται ακριβώς και η ονομασία σχολαστικισμός ή αλλιώς σχολαστική φιλοσοφία. Συνδεδεμένο κατεξοχήν με την μελέτη και κριτική των έργων του [[Αριστοτέλης|Αριστοτέλη]], τα οποία έγιναν γνωστά στη Δύση αρχικά από την επαφή με τους Άραβες της Ισπανίας, το κίνημα του σχολαστικισμού θεωρήθηκε κατά την [[Αναγέννηση]] ως μια στείρα γραμματική ενασχόληση με το ''γράμμα'' και όχι με την ''ουσία'' της [[Φιλοσοφία|φιλοσοφίας]], με αποτέλεσμα ο όρος σχολαστικός να αποκτήσει την υποτιμητική έννοια που έχει μέχρι σήμερα.<ref>Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τό. 28 σ. 136 ISBN 960-8177-80-4</ref>


Οι πρώτες απόπειρες πραγματικής φιλοσοφικο-θρησκευτικής έρευνας στη Δύση μετά την επικράτηση του χριστιανισμού ως κυρίαρχης θρησκείας, έγιναν μόλις κατά τον [[9ος αιώνας| 9ο αι.]] μέσα στα πλαίσια της [[Καρολίγγεια αναγέννηση|καρολίγγειας αναγέννησης]].
Αυτή η φιλοσοφική μέθοδος αντίληψης των πραγμάτων διδασκόταν από καθηγητές των μεσαιωνικών [[Πανεπιστήμιο|πανεπιστημίων]] από τον [[12ος αιώνας|12ο]] ως τον [[14ος αιώνας|14ο αιώνα]]. Η μη [[Φιλοσοφικός ρεαλισμός|ρεαλιστική]] αντιμετώπιση της πραγματικότητας οδήγησε τον σχολαστικισμό σε παρακμή. Καλλιεργήθηκε από [[Ρωμαιοκαθολικισμός|Ρωμαιοκαθολικούς]] [[Μοναχισμός|μοναχούς]], ενώ σημαντικότεροι εκπρόσωποί του θεωρούνται οι εξής:
Αυτή η φιλοσοφική μέθοδος αντίληψης των πραγμάτων διδασκόταν από καθηγητές των μεσαιωνικών [[Πανεπιστήμιο|πανεπιστημίων]] από τον [[12ος αιώνας|12ο]] ως τον [[14ος αιώνας|14ο αιώνα]]. Η μη [[Φιλοσοφικός ρεαλισμός|ρεαλιστική]] αντιμετώπιση της πραγματικότητας οδήγησε τον σχολαστικισμό σε παρακμή. Καλλιεργήθηκε από [[Ρωμαιοκαθολικισμός|Ρωμαιοκαθολικούς]] [[Μοναχισμός|μοναχούς]], ενώ σημαντικότεροι εκπρόσωποί του θεωρούνται οι εξής:


Γραμμή 10: Γραμμή 9:
* [[Μποναβεντούρα]] (1221-1274)
* [[Μποναβεντούρα]] (1221-1274)
* [[Θωμάς Ακινάτης]] (1225-1274)
* [[Θωμάς Ακινάτης]] (1225-1274)

==Παραπομπές==
{{παραπομπές|1}}
==Βιβλιογραφία==
==Βιβλιογραφία==
* Παναγιώτου, Π. Π.: «Ρογήρος Βάκων (Roger Bacon) ο πρίγκηπας της σκέψης στον Μεσαίωνα και η θεμελίωση της πειραματικής επιστήμης». Παρνασσός 25 (1983), 350-371.
* Παναγιώτου, Π. Π.: «Ρογήρος Βάκων (Roger Bacon) ο πρίγκηπας της σκέψης στον Μεσαίωνα και η θεμελίωση της πειραματικής επιστήμης». Παρνασσός 25 (1983), 350-371.

Έκδοση από την 21:15, 24 Οκτωβρίου 2014

Οι επτά ελεύθερες τέχνες γύρω από το κέντρο της φιλοσοφίας, εικονογρ. περ. Hortus delicarium «ο κήπος των απολαύσεων» 1180 περ.

Ο Σχολαστικισμός ονομάζεται το φιλοσοφικό ρεύμα ή μαθησιακή μέθοδος η οποία αποσκοπούσε στη συμφιλίωση της φιλοσοφίας που αναπτύχθηκε από τους αρχαίους κλασικούς φιλοσόφους, όπως ο Αριστοτέλης και ο Πλάτωνας, με την μεσαιωνική θεολογία και, γενικότερα, στην ερμηνεία των φυσικών φαινομένων με βάση τις χριστιανικές αρχές.

Αυτή η φιλοσοφική μέθοδος αντίληψης των πραγμάτων διδασκόταν από καθηγητές των μεσαιωνικών πανεπιστημίων από τον 12ο ως τον 14ο αιώνα. Η μη ρεαλιστική αντιμετώπιση της πραγματικότητας οδήγησε τον σχολαστικισμό σε παρακμή. Καλλιεργήθηκε από Ρωμαιοκαθολικούς μοναχούς, ενώ σημαντικότεροι εκπρόσωποί του θεωρούνται οι εξής:

Βιβλιογραφία

  • Παναγιώτου, Π. Π.: «Ρογήρος Βάκων (Roger Bacon) ο πρίγκηπας της σκέψης στον Μεσαίωνα και η θεμελίωση της πειραματικής επιστήμης». Παρνασσός 25 (1983), 350-371.
  • Κ. Γ. Αθανασόπουλος, Ancillae Theologiae: Το φιλοσοφείν και Θεολογείν κατά το Μεσαίωνα και το Βυζάντιο, εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 2004, σελ.350 (με πίνακες και λεπτομερή βιβλιογραφία στην Ελληνική, Λατινική, Αγγλική, Γαλλική και Γερμανική) (ISBN: 960-7956-94-X)
  • Κ. Γ. Αθανασόπουλος, Φιλοσοφία στην Ευρώπη, τόμος Α: Η Φιλοσοφία στην Ευρώπη από τον 6ο ως τον 16ο αι., Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, Πάτρα 2001, σελ.203 (ISBN: 960-538-286-5)