Μαργαρίτα Καραπάνου: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
μ Ρομπότ: Τροποποίηση: fr:Margarita Karapánou
μ Ρομπότ: Τροποποίηση: fr:Margaríta Karapánou; διακοσμητικές αλλαγές
Γραμμή 12: Γραμμή 12:
Η '''Μαργαρίτα Καραπάνου''' ήταν [[Έλληνας|Ελληνίδα]] πεζογράφος.
Η '''Μαργαρίτα Καραπάνου''' ήταν [[Έλληνας|Ελληνίδα]] πεζογράφος.


==Βιογραφικό==
== Βιογραφικό ==
Γεννήθηκε στην [[Αθήνα]] το 1946. Ήταν κόρη της πεζογράφου και θεατρικής συγγραφέα [[Μαργαρίτα Λυμπεράκη|Μαργαρίτας Λυμπεράκη]] και του ποιητή και δικηγόρου, Γιώργου Καραπάνου. Το 1959 ακολούθησε τη μητέρα της στη [[Γαλλία]]. Σπούδασε κινηματογράφο και [[φιλοσοφία]] στο [[Παρίσι]] και νηπιαγωγός δι’ αλληλογραφίας στο [[Λονδίνο]]. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάστηκε σαν νηπιαγωγός στην Αθήνα. Παντρεύτηκε αλλά ο γάμος της είχε μικρή διάρκεια.
Γεννήθηκε στην [[Αθήνα]] το 1946. Ήταν κόρη της πεζογράφου και θεατρικής συγγραφέα [[Μαργαρίτα Λυμπεράκη|Μαργαρίτας Λυμπεράκη]] και του ποιητή και δικηγόρου, Γιώργου Καραπάνου. Το 1959 ακολούθησε τη μητέρα της στη [[Γαλλία]]. Σπούδασε κινηματογράφο και [[φιλοσοφία]] στο [[Παρίσι]] και νηπιαγωγός δι’ αλληλογραφίας στο [[Λονδίνο]]. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάστηκε σαν νηπιαγωγός στην Αθήνα. Παντρεύτηκε αλλά ο γάμος της είχε μικρή διάρκεια.


Πέθανε στις [[2 Δεκεμβρίου]] του 2008 στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν λόγω της [[πνευμονοπάθεια|πνευμονοπάθειας]] που την ταλαιπωρούσε.
Πέθανε στις [[2 Δεκεμβρίου]] του 2008 στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν λόγω της [[πνευμονοπάθεια|πνευμονοπάθειας]] που την ταλαιπωρούσε.


==Συγγραφικό έργο==
== Συγγραφικό έργο ==
Το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος» κυκλοφόρησε το 1978. Το δεύτερο, «Ο Υπνοβάτης», τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερου ξένου μυθιστορήματος στη Γαλλία το [[1988]]. Βιβλία της έχουν εκδοθεί σε διάφορες χώρες όπως οι [[ΗΠΑ]], η [[Μεγάλη Βρετανία]], η [[Γαλλία]], η [[Γερμανία]], η [[Ολλανδία]], η [[Ιταλία]], η [[Σουηδία]] και το [[Ισραήλ]].
Το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος» κυκλοφόρησε το 1978. Το δεύτερο, «Ο Υπνοβάτης», τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερου ξένου μυθιστορήματος στη Γαλλία το [[1988]]. Βιβλία της έχουν εκδοθεί σε διάφορες χώρες όπως οι [[ΗΠΑ]], η [[Μεγάλη Βρετανία]], η [[Γαλλία]], η [[Γερμανία]], η [[Ολλανδία]], η [[Ιταλία]], η [[Σουηδία]] και το [[Ισραήλ]].


Γραμμή 23: Γραμμή 23:
</ref><ref>[http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_03/12/2008_294460 Η ζωή της ήταν αγρίως απίθανη], της Όλγας Σέλλα, [[Η Καθημερινή]], 3 Δεκεμβρίου 2008, ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2008.</ref>
</ref><ref>[http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_03/12/2008_294460 Η ζωή της ήταν αγρίως απίθανη], της Όλγας Σέλλα, [[Η Καθημερινή]], 3 Δεκεμβρίου 2008, ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2008.</ref>


==Βιβλιογραφία==
== Βιβλιογραφία ==
===Μυθιστορήματα===
=== Μυθιστορήματα ===
*''Η Κασσάνδρα και ο Λύκος''. 1976. Ερμής. 1997. Καστανιώτης. ISBN 960-03-1998-7
* ''Η Κασσάνδρα και ο Λύκος''. 1976. Ερμής. 1997. Καστανιώτης. ISBN 960-03-1998-7
*''Ο υπνοβάτης''. 1985. Ερμής. 1997. Καστανιώτης. ISBN 960-03-0870-5
* ''Ο υπνοβάτης''. 1985. Ερμής. 1997. Καστανιώτης. ISBN 960-03-0870-5
*''Rien ne va plus''. Ερμής. 1991.
* ''Rien ne va plus''. Ερμής. 1991.
*''Ναι''. 1999. Ωκεανίδα. ISBN 960-410-119-6
* ''Ναι''. 1999. Ωκεανίδα. ISBN 960-410-119-6
*''Lee και Lou''. 2003. Ωκεανίδα. ISBN 9604102915
* ''Lee και Lou''. 2003. Ωκεανίδα. ISBN 960-410-291-5
*''Μαμά''. 2004. Ωκεανίδα. ISBN 9604103334
* ''Μαμά''. 2004. Ωκεανίδα. ISBN 960-410-333-4


===Βιογραφικά===
=== Βιογραφικά ===
*''Μήπως;''. 2006. Ωκεανίδα. ISBN 9604104322 (δημόσια εξομολόγηση με τη καθηγήτρια Ψυχολογίας Φωτεινή Τσαλίκογλου)
* ''Μήπως;''. 2006. Ωκεανίδα. ISBN 960-410-432-2 (δημόσια εξομολόγηση με τη καθηγήτρια Ψυχολογίας Φωτεινή Τσαλίκογλου)
*''Δε μ' αγαπάς. Μ' αγαπάς''. 2008. Ωκεανίδα. ISBN 960-03-4837-5
* ''Δε μ' αγαπάς. Μ' αγαπάς''. 2008. Ωκεανίδα. ISBN 960-03-4837-5
*''Η ζωή είναι αγρίως απίθανη''. 2008. Ωκεανίδα. ISBN 960-410-541-8
* ''Η ζωή είναι αγρίως απίθανη''. 2008. Ωκεανίδα. ISBN 960-410-541-8


===Συμμετοχές σε ανθολογίες===
=== Συμμετοχές σε ανθολογίες ===
*''Harper's Anthology, Bitches and sad Iadies''. Νέα Υόρκη. 1975.
* ''Harper's Anthology, Bitches and sad Iadies''. Νέα Υόρκη. 1975.
*''Alberto Manguel, The gates af Paradise. The Anthology of Erotic short fiction''. Τορόντο. 1993.
* ''Alberto Manguel, The gates af Paradise. The Anthology of Erotic short fiction''. Τορόντο. 1993.


==Παραπομπές==
== Παραπομπές ==
{{reflist|2}}
{{reflist|2}}


==Πηγές==
== Πηγές ==
* [http://www.greece2001.gr/writers/MargaritaKarapanou.html Βιογραφικό και κριτικές του έργου της Μαργαρίτας Καραπάνου από την ιστοσελίδα «Ελλάδα: Τιμώμενη χώρα στην έκθεση βιβλίου της Φραγκφούρτης 2001»]
* [http://www.greece2001.gr/writers/MargaritaKarapanou.html Βιογραφικό και κριτικές του έργου της Μαργαρίτας Καραπάνου από την ιστοσελίδα «Ελλάδα: Τιμώμενη χώρα στην έκθεση βιβλίου της Φραγκφούρτης 2001»]
* [http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=56&artid=24416 Το μάδημα της Μαργαρίτας], της Λώρης Κέζα, [[Το Βήμα]], 23 Νοεμβρίου 2008, ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2008.
* [http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=56&artid=24416 Το μάδημα της Μαργαρίτας], της Λώρης Κέζα, [[Το Βήμα]], 23 Νοεμβρίου 2008, ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2008.
Γραμμή 57: Γραμμή 57:


[[en:Margarita Karapanou]]
[[en:Margarita Karapanou]]
[[fr:Margarita Karapánou]]
[[fr:Margaríta Karapánou]]
[[nl:Margarita Karapanou]]
[[nl:Margarita Karapanou]]

Έκδοση από την 11:26, 18 Νοεμβρίου 2009

Μαργαρίτα Καραπάνου
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Μαργαρίτα Καραπάνου (Ελληνικά)
Γέννηση1946
Αθήνα
Θάνατος2 Δεκεμβρίου 2008
Αθήνα
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςνέα ελληνική γλώσσα[1][2]
Γαλλικά
Αγγλικά
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΕλληνίδα λογοτέχνης
Οικογένεια
ΓονείςΜαργαρίτα Λυμπεράκη
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΓαλλικό βραβείο ξένης λογοτεχνίας (1988)
Υπογραφή

Η Μαργαρίτα Καραπάνου ήταν Ελληνίδα πεζογράφος.

Βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Ήταν κόρη της πεζογράφου και θεατρικής συγγραφέα Μαργαρίτας Λυμπεράκη και του ποιητή και δικηγόρου, Γιώργου Καραπάνου. Το 1959 ακολούθησε τη μητέρα της στη Γαλλία. Σπούδασε κινηματογράφο και φιλοσοφία στο Παρίσι και νηπιαγωγός δι’ αλληλογραφίας στο Λονδίνο. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάστηκε σαν νηπιαγωγός στην Αθήνα. Παντρεύτηκε αλλά ο γάμος της είχε μικρή διάρκεια.

Πέθανε στις 2 Δεκεμβρίου του 2008 στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν λόγω της πνευμονοπάθειας που την ταλαιπωρούσε.

Συγγραφικό έργο

Το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος» κυκλοφόρησε το 1978. Το δεύτερο, «Ο Υπνοβάτης», τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερου ξένου μυθιστορήματος στη Γαλλία το 1988. Βιβλία της έχουν εκδοθεί σε διάφορες χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ολλανδία, η Ιταλία, η Σουηδία και το Ισραήλ.

Λίγες ημέρες πριν τον θάνατό της κυκλοφόρησαν τα δύο τελευταία της αυτοβιογραφικά βιβλία. Το «Δε μ' αγαπάς. Μ' αγαπάς» στο οποίο περιλαμβάνονται 117 γράμματα που της έστειλε η μητέρα της από το Παρίσι και το «Η ζωή είναι αγρίως απίθανη», στο οποίο περιέχεται τα ημερολόγιο που τηρούσε από την ηλικία των δεκατριών έως των τριάντα τριών ετών. (1939-1959)[3][4]

Βιβλιογραφία

Μυθιστορήματα

Βιογραφικά

  • Μήπως;. 2006. Ωκεανίδα. ISBN 960-410-432-2 (δημόσια εξομολόγηση με τη καθηγήτρια Ψυχολογίας Φωτεινή Τσαλίκογλου)
  • Δε μ' αγαπάς. Μ' αγαπάς. 2008. Ωκεανίδα. ISBN 960-03-4837-5
  • Η ζωή είναι αγρίως απίθανη. 2008. Ωκεανίδα. ISBN 960-410-541-8

Συμμετοχές σε ανθολογίες

  • Harper's Anthology, Bitches and sad Iadies. Νέα Υόρκη. 1975.
  • Alberto Manguel, The gates af Paradise. The Anthology of Erotic short fiction. Τορόντο. 1993.

Παραπομπές

  1. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119094275. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. xx0062867. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
  3. Το μάδημα της Μαργαρίτας, της Λώρης Κέζα, Το Βήμα, 23 Νοεμβρίου 2008, ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2008.
  4. Η ζωή της ήταν αγρίως απίθανη, της Όλγας Σέλλα, Η Καθημερινή, 3 Δεκεμβρίου 2008, ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2008.

Πηγές